11.9.15

ΠΡΟΚΗΡΥΞΗ ΤΟΥ ΕΕΚ-ΤΡΟΤΣΚΙΣΤΕΣ ΓΙΑ ΤΙΣ ΕΚΛΟΓΕΣ ΤΗΣ 2Οης ΣΕΠΤΕΜΒΡΗ 2015

Καλούμε φίλους και συναγωνιστές να στηρίξουν με αποφασιστικότητα τον εκλογικό συνδυασμό και στη Μαγνησία, του οποίου οι υποψήφιοι θα παρουσιαστούν εντός των προσεχών ημερών. 


ΠΡΟΚΗΡΥΞΗ ΤΟΥ ΕΕΚ-ΤΡΟΤΣΚΙΣΤΕΣ ΓΙΑ ΤΙΣ ΕΚΛΟΓΕΣ ΤΗΣ 2Οης ΣΕΠΤΕΜΒΡΗ 2015

Δημιουργηθηκε στις Κυριακή, 06 Σεπτεμβρίου 2015 10:17
ΠΡΟΚΗΡΥΞΗ ΤΟΥ ΕΕΚ-ΤΡΟΤΣΚΙΣΤΕΣ
ΓΙΑ ΤΙΣ ΕΚΛΟΓΕΣ ΤΗΣ 2Οης ΣΕΠΤΕΜΒΡΗ


Κάτω όλα τα μνημόνια κι όλοι οι παλιοί και νέοι διαχειριστές τους, δεξιοί και  ψευτοαριστεροί !
Μαύρο σε όλα τα κόμματα-υπηρέτες του κεφαλαίου, της ΕΕ, του ΔΝΤ!

ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΟΝ ΜΟΝΟΔΡΟΜΟ ΤΟΥ ΚΑΠΙΤΑΛΙΣΜΟΥ ΚΑΙ ΤΩΝ ΒΑΡΒΑΡΩΝ ΜΝΗΜΟΝΙΩΝ ΤΗΣ ΤΡΟΪΚΑΣ ΠΑΛΕΨΕΤΕ, ΣΤΗΡΙΞΤΕ, ΨΗΦΙΣΤΕ  ΤΗΝ ΕΠΑΝΑΣΤΑΤΙΚΗ ΑΡΙΣΤΕΡΑ!
ΣΤΙΣ 20 ΣΕΠΤΕΜΒΡΗ ΨΗΦΙΣΤΕ ΤΗΝ ΕΚΛΟΓΙΚΗ ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑ ΤΟΥ ΕΕΚ-ΤΡΟΤΣΚΙΣΤΕΣ ΜΕ ΤΗΝ ΑΝΤΑΡΣΥΑ ΚΑΙ ΑΝΕΝΤΑΧΤΟΥΣ ΑΡΙΣΤΕΡΟΥΣ ΑΓΩΝΙΣΤΕΣ!

ΥΠΑΡΧΕΙ ΜΙΑ ΚΑΙ ΜΟΝΗ ΕΝΑΛΛΑΚΤΙΚΗ ΛΥΣΗ: 
ΝΑ ΣΠΑΣΟΥΜΕ ΤΙΣ ΑΛΥΣΙΔΕΣ !

Διαγραφή του χρέους, Εθνικοποίηση των τραπεζών και των στρατηγικών τομέων της οικονομίας, εργατικός έλεγχος κι αυτοδιεύθυνση!

Αναδιοργάνωση της οικονομίας  σύμφωνα με τις ανάγκες του λαού κι όχι το κέρδος των λίγων, σε νέες, σοσιαλιστικές βάσεις, έξω από το χρεοκοπημένο σύστημα της καπιταλιστικής εκμετάλλευσης, της πείνας, της ανεργίας, του εξευτελισμού, με την παραγωγή και όλη την εξουσία στα χέρια των εργατών και των φτωχών λαϊκών στρωμάτων !

Για μια Ελλάδα ελεύθερη κι όχι αποικία χρέους, σοσιαλιστική, μέσα σε μια Ευρώπη σοσιαλιστική, που θα χτιστεί από τους καταπιεσμένους, από τα κάτω, πάνω στα ερείπια της ιμπεριαλιστικής ΕΕ, της φυλακής των λαών, της απάνθρωπης Ευρώπης-Φρούριο, του νεκροταφείου των προσφύγων!

Για τον πανανθρώπινο ελευθεριακό κομμουνισμό, χωρίς αφεντικά κι εκμεταλλευτές, χωρίς στρατοκράτες, πολέμους και δικτάτορες, χωρίς γραφειοκράτες κι εξουσιαστές!

Γιατί έπεσε η κυβέρνηση Τσίπρα;

 

Η ομάδα Τσίπρα στην ηγεσία του ΣΥΡΙΖΑ, αγνοώντας το ίδιο το κόμμα του ΣΥΡΙΖΑ και τα όργανά του,  προκήρυξε εκλογές-εξπρές, λέγοντας ότι η “πρώτη φορά Αριστερά στην κυβέρνηση” έπεσε  “από τα μέσα”, από την Αριστερή Πλατφόρμα κι όσους, έστω καθυστερημένα, αρνήθηκαν να ψηφίσουν το επαίσχυντο τρίτο μνημόνιο, όπως έκανε η ομάδα του Μαξίμου μαζί με εκείνους που  κατέστρεψαν  την χώρα και τον λαό της, την Δεξιά, το ΠΑΣΟΚ, και τον παραπόταμό τους. Ψέματα. Η αποστασία ξεκίνησε από το Μέγαρο Μαξίμου. Ήταν η ομάδα Τσίπρα που έγραψε στα παλιά της  τα παπούτσια την λαϊκή εντολή της 25ης του Γενάρη  να μπει τέλος στην λιτότητα και μετέτρεψε το βροντερό ΟΧΙ του λαού στο Δημοψήφισμα της 5ης Ιουλίου στο ΝΑΙ της υποταγής στη Γερμανία του Σόιμπλε, στην ΕΕ, το ΔΝΤ, τους διεθνείς τοκογλύφους,  τους ξένους και ντόπιους κεφαλαιοκράτες. Η κυβέρνηση Τσίπρα έπεσε  από την οργή του προδομένου λαού, την λαϊκή κραυγή και κατακραυγή για το τρίτο και χειρότερο μνημόνιο της  συνθηκολόγησης με τον ταξικό εχθρό, την τρόικα εξωτερικού και εσωτερικού.
Στις προηγούμενες εκλογές  οι Σαμαροβενιζέλοι και ο παραπόταμός τους πρόβαλαν το σκιάχτρο του φόβου ενώ η ηγεσία του ΣΥΡΙΖΑ μιλούσε για την Ελπίδα που έρχεται. Σίγουρα η Ελπίδα νίκησε τον φόβο αλλά αμέσως η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ   την έβαλε στο αδιέξοδο παζάρι με τους Έμπορους των Λαών και την πούλησε τσάμπα με λεφτά που θα μείνουν στην τσέπη των τοκογλύφων, για ένα τρίτο πακέτο  μέτρων κοινωνικού κανιβαλισμού. Η Ελπίδα προδόθηκε και τώρα θα εκδικηθεί! Δεν πέθανε. Η Ελπίδα αναζητά νέους δρόμους - και θα τους βρει!

Γιατί η συνθηκολόγηση;


Πρόκειται όχι απλώς για την αποτυχία της τακτικής στις διαπραγματεύσεις αλλά προπαντός για χρεοκοπία μιας συγκεκριμένης στρατηγικής. Ενώ η καπιταλιστική τρόικα εξωτερικού και εσωτερικού διεξήγαγαν τον πιο άγριο ταξικό πόλεμο, η λεγόμενη “κυβέρνηση της Αριστεράς” πήγε στον πόλεμο υψώνοντας την λευκή σημαία της παράδοσης, ζητώντας ταξική ειρήνη και “έντιμο συμβιβασμό” των δημίων με τα θύματά τους .
Ρητά  προεξόφλησαν εκ των προτέρων ότι δεν θα έρθουν σε ρήξη με την ΕΕ, την ευρωζώνη και το ΔΝΤ κι έτσι πριν πάνε σε Βρυξέλλες  και Βερολίνο, ήδη, από την Αθήνα, είχαν δώσει κάθε διαβεβαίωση  της “συνέχειας του κράτους” στην  ελληνική κεφαλαιοκρατία, στους βιομηχάνους του ΣΕΒ  και τους εφοπλιστές. Φτιάξανε  κυβέρνηση με  κομμάτι της  εθνικιστικής, θρησκόληπτης, ξενοφοβικής Δεξιάς, τους ΑΝΕΛ. Δώσανε γη και ύδωρ στην καραμανλική Δεξιά βάζοντας στη θέση του Προέδρου της Δημοκρατίας τον Προκόπη Παυλόπουλο, που όσο   αδρανής έμεινε όταν ο φασίστας Κασιδιάρης μπουγέλωνε την Δούρου κι έδερνε την Κανέλλη, τόσο δραστήριος έγινε, προπαντός στην τελική φάση υπογραφής του νέου μνημονίου, στα παρασκήνια, σε άμεση συνεργασία με τον Στουρνάρα, τον εγκάθετο του Ντράγκι. 
Η “εθνική ενότητα” ήταν μια ολέθρια παγίδα, με ευθύνη της ηγεσίας του ΣΥΡΙΖΑ, στην οποία δεν αντιτάχτηκε αποφασιστικά και δημόσια τους κρίσιμους 7 μήνες η Αριστερή Πλατφόρμα. Κι ο ταξικός εχθρός, αδιάλλακτος κι αμείλικτος, αξιοποίησε  στο έπακρο την προσφορά ταξικής συνεργασίας που επισημοποιήθηκε ήδη στις 20 Φεβρουαρίου με την  συμφωνία υποταγής στα μνημόνια, στο Γιούρογκρουπ. Τους επόμενους μήνες ακολούθησε το χρονικό ενός προαναγγελθέντος θανάτου, ενώ στέρευαν  τα αποθέματα της χώρας για να πληρωθούν μέχρι πεντάρας  οι “δανειστές”-τοκογλύφοι. Η τραγική κατάληξη στις 12 Ιουλίου ήταν αναμενόμενη. Η άρνηση της ρήξης με κεφάλαιο, ΕΕ και ΔΝΤ, η  στρατηγική κάθε ρεφορμισμού, παλιού και νέου, για ταξικό συμβιβασμό σε συνθήκες ταξικού πολέμου δεν μπορεί παρά να οδηγήσει σε ήττα και τα σπασμένα καλούνται να τα πληρώσουν η εργατική τάξη κι ο λαός.

Ταξικός πόλεμος και καπιταλιστική κρίση


Πίσω από την αδιαλλαξία των ιμπεριαλιστικών “θεσμών” της Ευρώπης και της Αμερικής βρίσκεται  το αδιέξοδο του συστήματός τους. Η παγκόσμια καπιταλιστική κρίση, εφτά χρόνια μετά την κατάρρευση της Λήμαν Μπράδερς το 2008, όχι μόνο δεν λύθηκε αλλά  μπαίνει σε μια νέα, τρισχειρότερη και πιο επικίνδυνη φάση, όπως  δείχνει ο παγκόσμιος σάλος  και το κραχ στα διεθνή χρηματιστήρια λόγω της κρίσης στην Κίνα.
Η 3η Ευρω-Μεσογειακή Συνδιάσκεψη, που φιλοξένησε στην Αθήνα το ΕΕΚ, στις 18-20 Ιουλίου, σωστά προειδοποίησε ότι η κορύφωση της κρίσης στην Ευρωζώνη με επίκεντρο την Ελλάδα συνιστά καμπή στην πορεία της παγκόσμιας κρίσης του καπιταλισμού. Έδειξε όχι μόνο την χρεοκοπία της Ελλάδας και της “στρατηγικής” τής πιο άγριας και  διαιωνιζόμενης λιτότητας, αλλά το στρατηγικό αδιέξοδο της ίδιας της ευρωζώνης και της ΕΕ που έχουν φτάσει σε οριακό σημείο κι αδυνατούν να  αντεπεξέλθουν στην λαίλαπα που επέρχεται τώρα από την Ασία.
Όσοι  απαιτούν από τον λαό “κάθε θυσία για το ευρώ” έχουν και σπέρνουν αυταπάτες για την βιωσιμότητα του ίδιου του ευρώ, της ευρωζώνης και του όλου εγχειρήματος  της συγκρότησης μιας ιμπεριαλιστικής - καπιταλιστικής Ευρωπαϊκής Ένωσης. Ο “ευρωπαϊκός γίγας” έχει πήλινα πόδια που αρχίζουν να γκρεμίζονται.

 “Ευρώ ή δραχμή;”

 Το δίλημμα “ευρώ ή δραχμή;” είναι ψευτοδίλημμα και παγίδα. Η κρίση δεν είναι  νομισματική  αλλά δομική και συστημική και δεν λύνεται πρωταρχικά απλώς με την κατάλληλη νομισματική πολιτική. Η ρήξη με την ΕΕ και το ευρώ είναι αναπόφευκτη. Έτσι κι αλλιώς το Grexit το ετοιμάζει η πολιτική Σόιμπλε. Η ρήξη πρέπει να γίνει με τους  δικούς μας ταξικούς όρους και να αποτελεί επαναστατική Έξοδο των καταπιεσμένων όχι μόνον από την ΕΕ και το ευρώ αλλά από το καταρρέον καπιταλιστικό σύστημα που απειλεί να μας θάψει στα ερείπιά του. Η Έξοδος αυτή ή θα είναι διεθνιστική ή δεν θα υπάρξει.

Σε ιστορικές συνθήκες  παγκόσμιας κρίσης είναι ολέθρια αυταπάτη  η εθνική περιχαράκωση που κηρύσσει ο δεξιός κι ο “αριστερός” εθνικισμός. Ένας “ευρωσκεπτικισμός” που τρέφει τον ρατσισμό, την ξενοφοβία, το μίσος στους άλλους λαούς και κυρίως τους μετανάστες και πρόσφυγες, και που δεν βλέπει ότι το παρόν και το μέλλον της εργατικής τάξης και των λαών θα κριθεί στην διεθνή αρένα: στην κοινή διεθνή και διεθνιστική πάλη, στον διεθνή ταξικό πόλεμο για την συντριβή της ιμπεριαλιστικής ΕΕ και την σοσιαλιστική ενοποίηση της ευρωπαϊκής ηπείρου από την Λισαβόνα ως το Βλαδιβοστόκ.

Τι διακυβεύεται στις εκλογές της 20ης Σεπτέμβρη;


Από την μεριά των ιμπεριαλιστών της ΕΕ και των HΠΑ, της άρχουσας τάξης και των κομμάτων που την υπηρετούν, το ζητούμενο στις  επερχόμενες εκλογές είναι ο σχηματισμός μιας μνημονιακής κυβέρνησης  συνασπισμού ή “εθνικής ενότητας”, με κορμό τον ΣΥΡΙΖΑ ή τη Νέα Δημοκρατία, ικανή να αναχαιτίσει τις αναπόφευκτες κοινωνικές αντιστάσεις στο τρίτο μνημόνιο. Ένα μνημόνιο που το γερμανικό περιοδικό Σπήγκελ ονόμασε “λίστα φρικαλεοτήτων” και που τα ίδια τα διεθνή αστικά επιτελεία θεωρούν σαν “οικονομικά, πολιτικά, και κοινωνικά ανεφάρμοστο” αλλά αναγκαίο για να γίνει, με την οριστική συντριβή του ελληνικού λαού και κάθε ελπίδας, το αποτρεπτικό παράδειγμα για όλους τους λαούς που αντιστέκονται.
Αντίθετα, από την μεριά των ταξικών συμφερόντων των εργαζομένων και ανέργων, της νεολαίας, των απόμαχων της βιοπάλης, του λαού που εξαθλιώνεται, το ζητούμενο στις 20 Σεπτέμβρη είναι να δοθεί το πιο ισχυρό πλήγμα σε παλαιομνημονιακούς και νεομνημονιακούς υπηρέτες του κεφαλαίου, της ΕΕ, του ΔΝΤ και να δημιουργηθούν όροι ανατροπής τους και κατάργησης όλων των μνημονίων στον δρόμο της κοινωνικής απελευθέρωσης.
Ο στόχος των “από πάνω” είναι εξαρχής υπονομευμένος. Οποιαδήποτε μνημονιακή κυβέρνηση συνασπισμού των δυσφημισμένων συστημικών κομμάτων κι αν  προκύψει, είτε με κορμό τον απαξιωμένο ΣΥΡΙΖΑ που εξανεμίζονται οι δυνάμεις του, είτε με κορμό μια διεφθαρμένη Δεξιά, ένοχη για παλιά και νέα μνημόνια και με περικεφαλαία έναν κουτσαβάκη του γλυκού νερού, δεν θα έχει συνοχή και αντοχές, θα είναι η πιο αδύναμη μεταπολεμική κοινοβουλευτική κυβέρνηση, έρμαιο στην επιδεινούμενη παγκόσμια κρίση κι αντίπαλη με τον εχθρό λαό. Ακριβώς λόγω της αδυναμίας της θα είναι και η πιο αυταρχική και επικίνδυνη κυβέρνηση ενός αστυνομικού κράτους σε καθεστώς “έκτακτης ανάγκης”. Δεν είναι τυχαίο ότι ο εκλεκτός του Τσίπρα  πρώην υπουργός  καταστολής Πανούσης ζητάει από τώρα κυβέρνηση ΝΔ-ΣΥΡΙΖΑ. Δεν είναι τυχαίοι οι εναγκαλισμοί και η ντε φάκτο νομιμοποίηση των εγκληματιών της ναζιστικής Χρυσής Αυγής. Είναι η εφεδρεία των δολοφόνων και της κρατικής τρομοκρατίας - και πρέπει να τσακιστούν σε κάθε γειτονιά και πόλη.
Αλλά οι εργάτες, οι άνεργοι, η φτωχολογιά των πόλεων και της υπαίθρου, προπαντός η νέα γενιά της ανεργίας, των αντιμνημονιακών αγώνων και του ΟΧΙ, δεν είναι καθόλου εύκολος αντίπαλος.

Για μια επαναστατική, διεθνιστική, αντιγραφειοκρατική, κομμουνιστική Αριστερά  της Νίκης των καταπιεσμένων! 

Ήδη η πολιτική χρεοκοπία του ρεφορμισμού τύπου ΣΥΡΙΖΑ οδηγεί τις φυγόκεντρες δυνάμεις του μαζικού κινήματος, που στράφηκε στα αριστερά  στα μνημονιακά χρόνια, να σπάζουν την παλιά ρεφορμιστική φόρμα και να ξετυλίγουν το επαναστατικό περιεχόμενό τους σε νέες κατευθύνσεις, αναζητώντας αυτοκριτικά νέους δρόμους. 
Το ΕΕΚ-ΤΡΟΤΣΚΙΣΤΕΣ είναι ανοιχτό στον διάλογο και την κοινή δράση, στους νέους αγώνες, πριν και προπαντός μετά τις 20 Σεπτέμβρη, με όλες αυτές τις δυνάμεις της κοινωνικής χειραφέτησης. Διατηρούμε πάντα, βέβαια, την πολιτική ανεξαρτησία μας, το πρόγραμμά μας, τον αδογμάτιστο μαρξισμό μας, τον αδιάλλακτο διεθνισμό μας, την κριτική μας στάση απέναντι σε κάθε τάση γραφειοκρατισμού κι εθνικορεφορμισμού. Παρόλο που διακρίνουμε τέτοιες ανησυχητικές τάσεις στη νεοπαγή “Λαϊκή Ενότητα” και γι’ αυτό δεν συμπράττουμε μαζί της εκλογικά, αναγνωρίζουμε ότι η -αργοπορημένη και χωρίς αυτοκριτική- διάσπαση κι ο σχηματισμός της έδωσε χτύπημα από τα αριστερά στους συνθηκολόγους του 3ου Μνημονίου κι είμαστε ανοιχτοί σε διάλογο και δράση με τις διάφορες και διαφορετικές δυνάμεις στο εσωτερικό της, μετά τις εκλογές. Το ίδιο ισχύει και με τις άλλες δυνάμεις, προπαντός της νεολαίας,  που η αποτυχία του σχεδίου ΣΥΡΙΖΑ απελευθερώνει, χωρίς να νοσταλγούν ένα ΣΥΡΙΖΑ Νο2 ή την αρτηριοσκληρωτική σταλινική γραφειοκρατία  του ΚΚΕ που και πρόσφατα και στις πιο κρίσιμες στιγμές (Δεκέμβρης 2008, πάλη για το ΟΧΙ) έδειξε ξανά τον συντηρητικό του χαρακτήρα.
Βρισκόμαστε σε ένα ιστορικό σταυροδρόμι, μπροστά σε κρισιμότατες ταξικές μάχες και μέσα στις πιο ραγδαίες ανακατατάξεις στον χώρο της Αριστεράς και του αντι-εξουσιαστικού χώρου από τον καιρό της δικτατορίας και της πρώτης μεταπολιτευτικής περιόδου. Θα ήταν θανάσιμο σφάλμα οποιαδήποτε αυτάρεσκη περιχαράκωση και στάση αυτο-επιβεβαίωσης, μακρυά από τις συντελλούμενες εξελίξεις. Γι’ αυτό και το ΕΕΚ-ΤΡΟΤΣΚΙΣΤΕΣ, διατηρώντας πάντα την πολιτική του αυτοτέλεια, την διακριτή του παρουσία στα ψηφοδέλτια και παλεύοντας για το διεθνιστικό επαναστατικό του πρόγραμμα,  αποφάσισε να δώσει την εκλογική μάχη σε συνεργασία με τις δυνάμεις της ΑΝΤΑΡΣΥΑ και τους ανένταχτους αριστερούς αγωνιστές που αρνήθηκαν να ενσωματωθούν σε ένα μέτωπο “λαϊκής ενότητας” στενά “αντιμνημονιακό, δημοκρατικό, πατριωτικό”, με όρους αριστερού εθνικισμού, χωρίς σαφή ταξική αναφορά ή προοπτική ρήξης με το κεφάλαιο και την ΕΕ, και με χαρακτηριστικά γραφειοκρατισμού.
Το αποφασιστικό, ταξικό ΟΧΙ της 5ης Ιουλίου ήταν σεισμός και τομή. Μας χωρίζει όχι μόνο από τις αστικές δυνάμεις  του ΝΑΙ της υποτέλειας και του άγριου καπιταλισμού αλλά και από εκείνους που είτε το πρόδωσαν αμέσως μετά την νίκη, όπως η ομάδα Τσίπρα του Μαξίμου, είτε το σαμπόταραν πριν καν το Δημοψήφισμα με το κάλεσμα σε άκυρο και αποχή, όπως το ΚΚΕ.
Το ΕΕΚ-ΤΡΟΤΣΚΙΣTEΣ πάλεψε με πάθος για το ΟΧΙ στη λιτότητα και παλεύει για την συνέχειά του, για ένα ΟΧΙ ΣΕ ΟΛΑ ΤΑ ΜΝΗΜΟΝΙΑ, ΤΗΝ ΕΕ, ΤΟ ΔΝΤ, ΤΟ ΚΕΦΑΛΑΙΟ .

Πάνω απ’ όλα, εμείς οι Τροτσκιστές του ΕΕΚ παλεύουμε για να οργανωθεί, να προχωρήσει, να συντελεστεί η μετάβαση από το ΟΧΙ της 5ης Ιουλίου στο ΜΕΓΑΛΟ ΝΑΙ στην κοινωνική απελευθέρωση και την καθολική ανθρώπινη χειραφέτηση, την ΕΡΓΑΤΙΚΗ ΕΞΟΥΣΙΑ, την σοσιαλιστική ενοποίηση της περιοχής μας, της Ευρώπης, του κόσμου, για τον πανανθρώπινο ελευθεριακό κομμουνισμό.
Σεπτέβριος 2015

 






9.9.15

Υπάρχει δρόμος για τον λαό ;

Υπάρχει δρόμος για τον λαό ;


Η διακυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ αφού διαπίστωσε ότι δεν υπάρχει άλλη εναλλακτική από την συμφωνία με τους «εταίρους δανειστές», φόρτωσε τον λαό με νέα αντιλαϊκά μέτρα και ισοπέδωση όσων δικαιωμάτων είχαν απομείνει από τους προηγούμενους κύκλους επίθεσης  ΝΔ-ΠΑΣΟΚ.


Οι δυνάμεις του συστήματος μέσα και έξω από την χώρα έχουν κάνει επιστήμη τον συστηματικό εκβιασμό του λαού για την ανυπαρξία άλλου δρόμου από τον μονόδρομο της φτώχειας, της ανεργίας, της ανυπαρξίας δικαιωμάτων, της υποταγής στους ιμπεριαλιστές - «προστάτες» των ΗΠΑ-ΝΑΤΟ-ΕΕ.
Η βάρβαρη επίθεση σε εργαζόμενους, συνταξιούχους, νέους, το ξεπούλημα των πλουτοπαραγωγικών πηγών της χώρας, η επέλαση της εξαθλίωσης, η διάλυση όσων κοινωνικών υποδομών υπήρχαν, έχουν γίνει απαράβατα αξιώματα για όσα κόμματα αναλαμβάνουν την κυβερνητική διαχείριση. Τα πάντα στο ξένο και ντόπιο κεφάλαιο, τα πάντα στους ιμπεριαλιστές. Αλλιώς ο λαός θα λιμοκτονήσει και η χώρα θα καταστραφεί.
Αυτό που μας λέει η άρχουσα τάξη της χώρας μας και τα κόμματα που την υπηρετούν, με τον ένα ή τον άλλο τρόπο, είναι ότι έχουν «οικοδομήσει» μία χώρα που δεν μπορεί να ζήσει ούτε μία εβδομάδα, αν το αποφασίσουν οι ξένοι δυνάστες. Και αυτό το έχουν για καμάρι τους.


Στήνουν άρον-άρον κάλπες για τις 20 Σεπτέμβρη, με την σύμφωνη γνώμη ίσως και την επιβολή των δανειστών-ληστών, έτσι ώστε να φέρουν τον λαό στα μέτρα τους και την μόνη επιλογή που του αφήνουν είναι να αποφασίσει ποιος θα είναι ο καλύτερος διαχειριστής της επίθεσης στην ζωή του.
Αυτό δεν μπορεί και δεν πρέπει να γίνει αποδεκτό από τον κόσμο της δουλειάς, τους νέους, τους συνταξιούχους, τους επαγγελματίες, τους αγρότες, τους ανέργους.
Ότι έχει κερδίσει ο λαός το οφείλει στους σκληρούς αγώνες του και στην δουλειά του , δεν του το χάρισε κανείς, δεν το χρωστάει σε κανέναν. Και χωρίς αυτούς τους αγώνες κινδυνεύει να χάσει τα πάντα.
Οι αυταπάτες για σωτήρες που θα φέρουν ανακούφιση και οι εύκολες και γρήγορες «λύσεις» με ανάθεση κατάρρευσαν παρά τις προσπάθειες κάποιων να ξαναζεστάνουν την σούπα, όπως η ομάδα που αποσπάσθηκε από τον ΣΥΡΙΖΑ και ονομάσθηκε ΛΑ.Ε και διάφοροι άλλοι στην ίδια ρότα.


Η Αριστερά και οι κομμουνιστές είναι «καταδικασμένοι» να υπηρετούν τον λαό και κρίνονται στην ζωή και τον αγώνα και όχι στα λόγια και τις διακηρύξεις. Τα υλικά της ήττας και της υποταγής δεν μπορούν να ανακυκλωθούν καθώς είναι τοξικά για το κίνημα και την προοπτική του.
Γιατί η Αριστερά ή θα είναι επαναστατική ή δεν θα είναι Αριστερά.  
Γιατί η Αριστερά είναι υποχρεωμένη να ανοίγει δρόμους δύσκολους αλλά απελευθερωτικούς  για την μεγάλη λαϊκή πλειοψηφία.
Γιατί η Αριστερά είναι υποχρεωμένη να συμβάλει στην οικοδόμηση Μετώπου  Αντίστασης και Διεκδίκησης για  την δουλειά, το ψωμί, τις ελευθερίες και τα δικαιώματα.
Γιατί η Αριστερά και οι κομμουνιστές οφείλουν να θέσουν τον στόχο για ΑΝΕΞΑΡΤΗΣΙΑ και ΣΟΣΙΑΛΙΣΜΟ σαν συνολική απάντηση των εργατικών-λαϊκών δυνάμεων στην καπιταλιστική εκμετάλλευση και την ιμπεριαλιστική βαρβαρότητα.


Αυτό το πολιτικό ρεύμα της Αριστεράς θέλουν να ενισχύσουν με την συμμετοχή τους στις εκλογές το ΚΚΕ(μ-λ) και το ΜΛ-ΚΚΕ και ζητούν από κάθε αγωνιστή του κινήματος κάθε εργαζόμενο και νέο να συστρατευθούν σε αυτή την προσπάθεια τόσο σήμερα όσο και την επόμενη των εκλογών.


 Γρηγόρης Ανδρεάτος 

μέλος του ΚΚΕ(μ-λ)

4.9.15

«Καλό ταξίδι» Σύντροφε Γιάννη Γιαννατσή!

«Καλό ταξίδι» Σύντροφε Γιάννη Γιαννατσή! 
Το Εργατικό Επαναστατικό Κόμμα εκφράζει την βαθιά του θλίψη και αβάσταχτη οδύνη για τον ξαφνικό και απροσδόκητο χαμό του συντρόφου Γιάννη Γιαννατσή, τα ξημερώματα της Τρίτης 1ης Σεπτέμβρη. Ο «Γιάννης ο ΚΑΤΕΕ», που άλλοτε είχε ξεφύγει δις από τις παγίδες θανάτου κράτους και παρακράτους, «έφυγε» προδομένος από την καρδιά του, μόλις στα 55 του χρόνια.
Στα περισσότερα από αυτά, σχεδόν σε όλη την ενήλικη ζωή του, ο σ. Γ. Γιαννατσής, υπήρξε στρατευμένος κομμουνιστής, Τροτσκιστής, ενταγμένος στις γραμμές της ΕΔΕ και του ΕΕΚ, ενώ για αρκετά χρόνια διατέλεσε μέλος της Κεντρικής του Επιτροπής. Η προσωπική του πορεία είναι άρρηκτα συνδεδεμένη με την πορεία του Κόμματος τις τελευταίες τέσσερις δεκαετίες, καθώς και με τους αγώνες των κατοίκων της γειτονιάς των Πετραλώνων, των οποίων υπήρξε εμβληματική φυσιογνωμία.
Στο άκουσμα του ονόματός του, θα φέρνουμε στο νου μας πάντα το κομμουνιστικό ήθος και την βαθιά πίστη του αταλάντευτου μαχητή, που έθεσε την ίδια του τη ζωή στην υπηρεσία της πάλης για τη σοσιαλιστική επανάσταση και την κοινωνική χειραφέτηση σε όλο τον πλανήτη. Ο μαχητής Γιάννης, ούτε στις πιο δύσκολες στιγμές της μακρόχρονης πορείας του στο κίνημα, δεν «πισωπάτησε», δεν λοξοδρόμησε από τις αρχές του που τον ήθελαν ακούραστο υπερασπιστή των εργατικών και λαϊκών συμφερόντων.
Εντάχθηκε στην ΕΔΕ στα 1977, για να αποτελέσει σημαντικό στέλεχος της σπουδάζουσας νεολαίας που μάχονταν μέσα από τις γραμμές των «Νέων Σοσιαλιστών», όντας ο ίδιος φοιτητής στα ΚΑΤΕΕ (πρόδρομος των ΤΕΙ), γεγονός που του άφησε το προσωνύμιο που τον ακολουθεί ως σήμερα, «Γιάννης ο ΚΑΤΕΕ». Ήταν παρών στο ιδρυτικό συνέδριο του Εργατικού Επαναστατικού Κόμματος το 1985. Ήταν παρών και ανάμεσα σε αυτούς που κράτησαν το ΕΕΚ «ζωντανό» μετά το σχίσμα του 1989, παλεύοντας για την πολιτική ανεξαρτησία της εργατικής τάξης, στον αγώνα της για την Διαρκή Επανάσταση.
Τα δύσκολα χρόνια που ακολούθησαν για όλο το κομμουνιστικό και αριστερό κίνημα, όσο η αστική αντίδραση θριαμβολογούσε για το «τέλος της Ιστορίας» και την οριστική επικράτησή της επί του «Κομμουνισμού», ο σ. Γιάννης παρέμεινε στην πρώτη γραμμή των αγώνων όπως σε κάθε λεπτό της ζωής του.
Πρωτοστάτησε στην προσπάθεια συγκρότησης ανοιχτής λαϊκής συνέλευσης στα Πετράλωνα, το 2002, εμπνευσμένος από την Αργεντίνικη εμπειρία της εξέγερσης του Αργεντινάζο. Προτού καν τα ζητήματα της υπεράσπισης της καθημερινής ζωής απέναντι στην ασυδοσία του κράτους και του κεφαλαίου οδηγήσουν στην ανάδυση των «κινημάτων πόλης», υπήρξε εμπνευστής, οργανωτής και πρωτοπόρος αγωνιστής σε κάθε μάχη και διεκδίκηση των κατοίκων της γειτονιάς: ενάντια στο κλείσιμο του εργοστασίου της Sisser-Palco, στην εμπορευματοποίηση της Κορεάτικης Αγοράς, στην εμπορευματοποίηση του λόφου του Φιλοπάππου και στα κάγκελα περίφραξης του, στις κεραίες του θανάτου, στον εκφυλισμό της φυσιογνωμίας των Πετραλώνων και την μετατροπή τους σε διασκεδαστήριο κ.α.
Για όλη του αυτή την πολυεπίπεδη και πολύχρονη δράση, ο Γιάννης υπήρξε πάντοτε στόχος των μηχανισμών της εξουσίας και της βίας, κράτους, παρακράτους, επιχειρηματικών συμφερόντων και μαφίας. Μόνιμος στόχος στις αστυνομικές και δικαστικές διώξεις ενάντια στους κατοίκους, κατέγραψε στο ενεργητικό του πλήθος κατηγοριών και δικών. Για έναν αγωνιστή του λαού όπως ο σ. Γιάννης, τα παραπάνω λογίζονταν ως παράσημα και τίτλοι τιμής.
Αλλά οι επιθέσεις δεν έμειναν στο επίπεδο των δικαστικών διώξεων, με τον σύντροφο να γίνεται δύο φορές στόχος δολοφονικών ενεργειών. Την πρώτη φορά, το 2007, γλίτωσε τον θάνατο από βαριά κρανιοεγκεφαλική κάκωση, όταν φασίστες παρακρατικοί που βγήκαν από τις γραμμές της αστυνομίας, του επιτέθηκαν με σιδερένιους λοστούς, μετά από διαμαρτυρία των κατοίκων του Ρουφ για αφύλακτη διάβαση του Προαστιακού Σιδηρόδρομου. Την δεύτερη φορά, το 2009, ενεργούμενα τοπικών συμφερόντων μαφιόζων καταστηματαρχών, έσπασαν την τζαμαρία της εισόδου του σπιτιού του και έβαλαν φωτιά μέσα στη νύχτα, θέτοντας σε κίνδυνο την ζωή του ίδιου και της οικογένειας του. Τα ίδια συμφέροντα, που είχαν θιγεί από το κίνημα ενάντια στην κατάληψη των δημόσιων χώρων από τα τραπεζοκαθίσματα, για καιρό μετά μοίραζαν και τοιχοκολλούσαν έντυπο υλικό και αφίσες με το όνομά του σε όλη την γειτονιά, προσπαθώντας να τον συκοφαντήσουν και να τον τρομοκρατήσουν. Μάταια όμως: μέχρι και την τελευταία του στιγμή ο Γιάννης ήταν μπροστάρης και πάντα στις επάλξεις των αγώνων.
Δεν θα ήταν υπερβολή να πούμε πως ο σύντροφος Γιάννης, ήταν φτιαγμένος από τη στόφα ενός γνήσιου λαϊκού ηγέτη: ήταν από εκείνο το σπάνιο είδος των αγωνιστών που μεταμορφώνονται όταν βρίσκονται ανάμεσα στις παλλόμενες μάζες, που κινούνται σαν «το ψάρι μέσα στο νερό» όταν βρίσκονται μέσα στους καθημερινούς αγώνες και αγωνίες των ανθρώπων για ζωή κι ελευθερία, από το πιο μικρό ως το πιο μεγάλο ζήτημα. Για τον σ. Γιάννη η πολιτική δράση ήταν αξεχώριστη από την ίδια του την ζωή. Ακόμα και η πιο «πεζή», καθημερινή κάλυψη των πιο βασικών αναγκών, ήταν στοιχείο που όφειλε να οδηγεί στη λαϊκή αυτο-οργάνωση και στη συλλογική πάλη. Η βαθιά του πίστη στο κομμουνιστικό μέλλον της ανθρωπότητας, όφειλε να μετουσιωθεί σε συλλογικό βίωμα στο τώρα, σε κάθε στιγμή της ημέρας του. Τα τελευταία χρόνια της ζωής και της δράσης του τα αφιέρωσε στην αναζήτηση και δημιουργία συλλογικών μορφών οργάνωσης και αγώνα για την αντιμετώπιση των δεινών της κρίσης και των μνημονίων: για το δικαίωμα στην υγεία (Κοινωνικός χώρος για την Υγεία – ΠΙΚΠΑ), την τροφή (Συλλογικός χώρος για την Τροφή) κλπ., συνδέοντάς τα με το «μεγάλο κάδρο» της πάλης για την εξουσία των εργατών.
Το κενό που αφήνει ο σύντροφος είναι δυσαναπλήρωτο. Ακόμα περισσότερο για τις δύο συντρόφισσες μας, την σύζυγο του Τρισεύγενη και την κόρη του Γιάννα. Γνωρίζουμε πως τα λόγια μας δεν αρκούν για να απαλύνει ο πόνος τους.
Όλοι εμείς, οι συμμαχητές και σύντροφοι του, που πορευτήκαμε μαζί κάτω από τις ίδιες σημαίες και τα ίδια ιδανικά, θα σταθούμε δίπλα τους, τιμώντας την μνήμη του Συντρόφου Γιάννη Γιαννατσή, με τον μόνο τρόπο που ταιριάζει, κι όπως ο ίδιος επέλεξε να ζήσει την ζωή του: παλεύοντας για να ανατρέψουμε τον κόσμο της εκμετάλλευσης και της καταπίεσης, της αναξιοπρέπειας και της ανελευθερίας. Ανοίγοντας τον δρόμο για την αυριανή ευτυχία του μέλλοντος, του λαμπρού συλλογικού μέλλοντος του Παγκόσμιου Ελευθεριακού Κομμουνισμού.
«Καλό ταξίδι» Σύντροφε Γιάννη!

Οι σύντροφοί σου,
1/9/2015

27.8.15

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

 Εκδήλωση – βιβλιοπαρουσίαση του Εργατικού Επαναστατικού Κόμματος 

"Ο άνθρωπος που αγαπούσε τα σκυλιά" 



Το Εργατικό Επαναστατικό Κόμμα, με αφορμή τα 75 χρόνια από τη δολοφονία του Λ.Τρότσκι από τη σταλινική αντεπαναστατική γραφειoκρατια 28 Αυγούστου και ώρα 7:30μμ στο Χώρο κινημάτων – Στέκι μεταναστών (Ιωλκού 33 με Τ.Οικονομάκη).


Κεντρικός ομιλητής θα είναι ο Θόδωρος Κουτσουμπός, μέλος της Κεντρικής Επιτροπής του ΕΕΚ, ο οποίος θα κάνει και βιβλιοπαρουσίαση του έργου του Λ.Παδούρα « ο άνθρωπος που αγαπούσε τα σκυλιά».


ΕΕΚ // ΚΟ Μαγνησίας

Βόλος 25/08/2015


26.8.15

Προς τους συντρόφους της Λαϊκής Ενότητας

laiki enotitaΠρος τους συντρόφους της Λαϊκής Ενότητας

Σύντροφοι της Λαϊκής Ενότητας, για την οικονομία του κειμένου, θεωρώ δεδομένο πως οι προθέσεις σας είναι καθαρές και όχι ένα βρόμικο παιχνίδι τακτικής του ΣΥΡΙΖΑ. Παραθέτω μερικές σκέψεις. Όπως θα έλεγε και ο Λένιν, take it or leave it.

Αν πραγματικά πιστεύετε στο κάλεσμα που κάνατε και επιθυμείτε συνεργασία με άλλες δυνάμεις της Αριστεράς, θα πρέπει να το αποδείξετε.

Αυτό σημαίνει πως θα πρέπει να ακούσετε και τις δικές τους προτάσεις. Για την ώρα, δεν το κάνετε.

Είναι κάπως άκομψο από τη μία να κάνετε κάλεσμα και από την άλλη να ανακοινώνετε ως επικεφαλής του ψηφοδελτίου Επικρατείας της Λαϊκής Ενότητας τον Στάθη Σταυρόπουλο.

Αυτό, βέβαια, δεν έχει να κάνει με την επιλογή του προσώπου. Και τον Μαρξ να επιλέγατε ως επικεφαλής του ψηφοδελτίου Επικρατείας της Λαϊκής Ενότητας, το ίδιο θα έλεγα. Χώρια που αγαπάω τον Στάθη περισσότερο από τον Μαρξ.

Θα περίμενα από τον οξυδερκή Στάθη να σας επισημάνει πως είναι φάουλ η ανακοίνωση του ονόματός του τώρα, πριν συζητηθούν οι προτάσεις και των άλλων πολιτικών δυνάμεων. Βέβαια, μπορεί να το έκανε και να τον αγνοήσατε ή να μην τον ρωτήσατε καν.

Σύντροφοι της Λαϊκής Ενότητας, θα πρέπει να ξεκαθαρίσετε αν λέτε «ΟΧΙ μέχρι τέλους».

Αν είναι να επιμείνετε στο αποτυχημένο προεκλογικό πρόγραμμα του ΣΥΡΙΖΑ για τις εκλογές του περασμένου Ιανουαρίου -και έτσι και γιουβέτσι-, δεν έχει καν νόημα να συνεργαστεί κάποιος μαζί σας ή να σας ψηφίσει. Ας ψηφίσει τον Αλέξη που είναι πιο όμορφος από τον Λαφαζάνη.

Θέλετε πρόγραμμα εξόδου από το Μνημόνιο ή θέλετε μόνο να εκλεγείτε;

Αν θέλετε πρόγραμμα εξόδου από το Μνημόνιο, θα πρέπει να προτείνετε ένα άλλο σχέδιο, γιατί το υπάρχον σχέδιο κατέληξε σε Μνημόνιο. Πιστεύω αυτό να το έχετε αντιληφθεί.

Σύντροφοι της Λαϊκής Ενότητας, σταματήστε να βγαίνετε στα κανάλια των ολιγαρχών.

Οι ολιγάρχες ηττήθηκαν κατά κράτος στο δημοψήφισμα, οπότε δεν έχετε κανένα λόγο να πιάνετε στασίδι στα κανάλια τους σαν τους πρώην συντρόφους σας στον ΣΥΡΙΖΑ.

Οι πολίτες -και τα μέσα τους στο Διαδίκτυο- είναι πιο δυνατοί από τους σάπιους και χρεοκοπημένους ολιγάρχες.

Είστε με τους πολίτες ή με τους ολιγάρχες; Αποδείξτε το.

Ως ΣΥΡΙΖΑ, λέγατε πως θα διαλύσετε τους ολιγάρχες.

Ο ΣΥΡΙΖΑ κατέληξε το αγαπημένο κόμμα των ολιγαρχών και ο Αλέξης Τσίπρας το χρυσό τους αγόρι.

Εσείς γιατί τους νομιμοποιείτε;

Επίσης, αν πιστεύετε πως το να βγαίνει ο Στάθης Λεουτσάκος πέντε φορές την ημέρα στον ΣΚΑΪ -και να λέει ασυναρτησίες σε πολύ κακά ελληνικά- σας κάνει καλό, κάνετε πολύ μεγάλο λάθος.

Λάθος κάνετε και με το να διαμαρτύρεστε ότι δεν σας παίζει η ΕΡΤ. Αυτές είναι συμπεριφορές του 1980. Ο κόσμος, εν τω μεταξύ, άλλαξε.

Σύντροφοι της Λαϊκής Ενότητας, το σημαντικότερο:

Οφείλετε μια συγγνώμη στους πολίτες.

Δεν φύγατε από τον ΣΥΡΙΖΑ μετά την ανατροπή του αποτελέσματος του δημοψηφίσματος από τον Αλέξη Τσίπρα. Φύγατε όταν ο Τσίπρας εξήγγειλε εκλογές και ξέρατε πως δεν θα είστε στις εκλογικές λίστες.

Επί χρόνια ανεχτήκατε την μετάλλαξη του ΣΥΡΙΖΑ, και επί πέντε μήνες ανεχτήκατε την καταστροφική διαπραγμάτευση, χωρίς να ξεχωρίσετε την θέση σας.

Ναι, ξέρω, στα κομματικά όργανα εκφράζατε τις αντιθέσεις σας.

Ναι, αλλά αυτό οι πολίτες δεν το ξέρουν ούτε είναι υποχρεωμένοι να το ξέρουν. Και δεν φροντίσατε να το μάθει. Αφήσατε τον Παππά και τον Φίλη να κάνουν ανακοινώσεις και διαρροές.

Οπότε, βγείτε όμορφα και ωραία, και πείτε μια καθαρή συγγνώμη στους πολίτες.

Δεν φαντάζεστε πόσο καλό θα σας κάνει αυτό.

Μην πέσετε στην παγίδα του «δεν έγινε και τίποτα, και θα μας ψηφίσουν επειδή είμαστε οι γνήσιοι αριστεροί».

Σύντροφοι της Λαϊκής Ενότητας, θα μπορούσατε να είστε και πρώτο κόμμα στις εκλογές του Σεπτεμβρίου.

Αλλά αυτό δεν θα γίνει με τον Λαφαζάνη να προσπαθεί να καπελώσει το Όχι του δημοψηφίσματος.

Χρειάζονται συνεργασίες, καθαρές συμπεριφορές, ξεκάθαρο σχέδιο, και αντίληψη της κοινωνίας.

Οι πολίτες ψήφισαν Όχι αλλά, για την ώρα, δεν βλέπω να τους λαμβάνετε σοβαρά υπόψη σας.

Αντιθέτως, πάτε πάλι σε μια οργάνωση από τα πάνω -με «τρανταχτά» ονόματα-, ενώ οι πολίτες και η οργάνωση από τα κάτω απουσιάζουν.

Σε κάθε περίπτωση, εγώ σας εύχομαι να έχετε επιτυχία.

Με κάποιους από εσάς περπατήσαμε για χρόνια στους ίδιους δρόμους, στους ίδιους αγώνες, και ξέρω πως είστε έντιμοι.

Βέβαια, δεν σας ψήφισα ποτέ. Ο ΣΥΡΙΖΑ δεν με έπειθε.

Για την ώρα, ούτε εσείς με πείθετε.

Έχετε χρόνο να μου αλλάξετε γνώμη.

Η ΝΕΑ ΑΡΧΗ ΣΤΙΣ ΣΚΟΥΡΙΕΣ ΠΑΝΩ ΣΤΑ ΣΥΝΤΡΙΜΙΑ ΤΗΣ ΕΛΠΙΔΑΣ

Η χθεσινή πορεία συνείδησης σηματοδοτεί μια νέα ποιοτική αρχή για το antigold κίνημα ή την ανάδυση ενός νέου κινήματος πάνω στον τάφο της El Dorado. Τόσο η ανάθεση όσο και η κινηματική εγρήγορση, στις υπάρχουσες συνθήκες, δεν είναι δύο καταστάσεις παγιωμένες και ξέχωρες , αλλά δύο αλληλοσυγκρουόμενα πεδία μέσα σε μια δυναμική διαδικασία. 

Έτσι, το κίνημα ενάντια στην εξόρυξη χρυσού μετά από μια περίοδο καμπής , ως απόρροια της ελπίδας και των υποσχέσεων για μια θεσμική διευθέτηση, έδειξε χθες πως είναι ζωντανό γράφοντας μια ακόμη σελίδα στην ιστορία των κινημάτων. Αποτύπωμα αυτής της κινηματικής ανάκαμψης είναι η χθεσινή πορεία που έφτασε μέχρι το εργοτάξιο εξόρυξης στις σκουριές. 

Το διεθνές αντιεξουσιαστικό δίκτυο Beyond Europe, επιτροπές κατοίκων αλλά και πλήθος αλληλέγγυων από όλη την Ευρώπη βρέθηκαν στον βουνό ως οργανικά κομμάτια του antigold κινήματος δείχνοντας πως η μοναδική διέξοδος από την λογική της ανάθεσης είναι η χάραξης μια νέας προοπτικής από τα κινήματα. 
  
Μια τέτοια πολυάριθμη πορεία στο βουνό και μια τέτοια αποφασιστική παρουσία του σώματος της εκεί για περισσότερεες από δυο μιση ώρες βρέθηκε , όπως ήταν λογικό , στο στόχαστρο των κατασταλτικών μηχανισμών του κράτους. Άμεσα αποτελέσματα αυτής της αναμενόμενα εχθρικής στάσης της αστυνομίας ήταν η αλόγιστη χρήση χημικών , η ευθεία ρίψη δακρυγόνων που τραυμάτισε μέλη της πορείας στο κεφάλι και σε άλλα μέρη του σώματος. 

Αποκορύφωμα των σωματικών βλαβών ήταν το κάταγμα μιας κοπέλας στο πόδι από γλοπ αστυνομικού στη προσπάθειά της να επβιβαστεί στο λεωφορείο. Αυτή η εκδικητική αλλά και φοβική ,απέναντι στο κίνημα, στάση της αστυνομίας συνεχίστηκε με τη σύλληψη 75 ανθρώπων. Μάλιστα τα 4 από αυτά κρατούνται ακόμη και κινδυνεύουν με απέλαση λόγω άρνησης να δώσουν δακτυλικά αποτυπώματα και διάφορα άλλα στοιχεία. Αξιοσημείωτη στο σημείο αυτό είναι η παρουσία αλληλέγγυων από το Beyond Europe camp καθώς και κατοίκων της τοπικής κοινωνίας και μέλη επιτροπών Ορμύλιας , Μουδανιάς , Μεγάλης Παναγίας , Ιερισσού , Πολυγύρου και Θεσσαλονίκης όλο το βράδυ έξω από τοτμημα Πολυγύρου.

Όλα τα παραπάνω μέτρα βίαιης καταστολής είναι γνωστές πρακτικές της αστυνομίας. Είναι ,μάλιστα, τόσο γνωστές, παρωχημένες και φοβικές παρ΄ όλη της βιαιότητα τους που σε καμία περίπτωση δεν μπορούν να περιορίσουν τη δυναμική των κινημάτων και του αγώνα για τη Γη και την ελευθερία. Αποδεικνύεται πως οι υποσχέσεις δεν χωράνε όταν το ελεύθερο σημόσιο και κοινωνικό μάχεται την αγορά και το κράτος.
Λευτεριά στους συλληφθέντες 

ΑΝΤΙΕΞΟΥΣΙΑΣΤΙΚΗ ΚΙΝΗΣΗ            Ιερισσός 24/8/15

ANΑΚΟΙΝΩΣΗ ΤΟΥ ΕΡΓΑΤΙΚΟΥ ΕΠΑΝΑΣΤΑΤΙΚΟΥ ΚΟΜΜΑΤΟΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΑΡΑΙΤΗΣΗ ΤΣΙΠΡΑ


Ο Τσίπρας και το επιτελείο του νομίζουν πως μπορούν να ξεφύγουν από την κατακραυγή που προκαλεί η ψήφιση του 3ου τρισχειρότερου Μνημονίου με ένα άλμα προς τα μπρος. Πρόκειτια για άλμα στο κενό. Η παραίτησή του και η πρόωρη προσφυγή στις κάλπες 7 μήνες μετά την  εκλογή του συνιστά κατάρρευση. Κατάρρευση στιγματισμένη από το όνειδος της υπογραφής του 3ου Μνημονίου με το τρικέφαλο τέρας των δανειστών που τους μετέτρεψε σε “θεσμούς” αλλά τώρα έγιναν τέσσερις και λέγονται κουαρτέτο.

Ανεξάρτητα από εκλογικούς τακτικισμούς -και την αισχρή αντιδημοκρατική ενέργεια της αγνόησης  όλων των κομματικών οργάνων και των μελών του ΣΥΡΙΖΑ , της εξουδετέρωσης των εξ αριστερών εσωκομματικών αντιπάλων και επικριτών του με αποκλεισμό από τις εκλογικές λίστες και σύγκλιση συνεδρίου του ΣΥΡΙΖΑ μετά τις εκλογές(!)- η κυβέρνηση Τσίπρα που καμώνονταν την αριστερή είχε το ίδιο και χειρότερο άθλιο τέλος με τις μνημονιακές αστικές  κυβερνήσεις Παπανδρέου - Βενιζέλου, Παπαδήμου και Σαμαρά. Το τέλος μιας κυβέρνησης που συνθηκολόγησε με τους ντόπιους και ξένους ταξικούς  εχθρούς του λαού και πρόδωσε όλες τις λαΐκές προσδοκίες

Η κατάρρευση της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ κορυφώνει την κρίση της αστικής εξουσίας.

Η εργατική τάξη, άνεργη και εργαζομένη με όρους σκλαβιάς, η καταδικασμένη σε ανεργία νεολαία, η φτωχή αγροτιά και οι υπό χρεοκοπία επαγγελματίες των πόλεων, δεν έχουν  να επιλέξουν ανάμεσα στους μνηστήρες των ιμπεριαλιστικών-ληστρικών Μνημονίων τον δήμιο τους. Πρέπει να βγουν στο προσκήνιο της άμεσης  δράσης. Να πάρουν την τύχη τους και τις τύχες των παιδιών τους στα χέρια τους. Όχι μόνο να αλλάξουν κυβέρνηση, μα να γκρεμίσουν όλο το σύστημα οικονομικής και πολιτικής εξουσίας των κεφαλαιοκρατών.
Η εργατική τάξη σε συμμαχία με τα εργαζόμενα στρώματα πρέπει να πάρουν την εξουσία στα χέρια τους, καταστρέφοντας την εξουσία των από πάνω κι όλους τους μηχανισμούς αντιλαϊκής επιβολής και κρατικής καταστολής.

Μόνο με μια εργατική κυβέρνηση, με ένα εργατικό κράτος βασισμένο όχι στην απάτη του κοινοβουλευτισμού αλλά στη δημοκρατία των εργατικών συμβουλίων, των λαϊκών συνελεύσεων και άλλων γνήσιων λαϊκών οργάνων, μπορεί να δώσει μια ΕΡΓΑΤΙΚΗ ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΣΤΗΝ ΚΡΙΣΗ.
Η κρίση δεν λύνεται με “καλύτερους” διαχειριστές δεξιούς (που τους γνωρίσαμε) ούτε με αριστερούς εντός συστήματος όπως ο Τσίπρας. Ούτε με ταχυδακτυλουργίες με το νόμισμα γιατί δεν είναι απλά νομισματική. Είναι ιστορική, δομική και παγκόσμια κρίση του καπιταλισμού και για την λύση της χρειάζεται έξοδος από το σύστημα. Αντί να βλέπουμε τη χιονοστιβάδα του δυσθεώρητου χρέους να συνθλίβει τις ζωές μας, αντί να βλέπουμε τα εκατομμύρια ανέργους να αυξάνουν, τις συντάξεις και τους μισθούς να εκμηδενίζονται, το δημόσιο πλούτο να ξεπουλιέται, κι εκατοντάδες χιλιάδες νέους να παίρνουν το δρόμο της μετανάστευσης, πρέπει να βάλουμε τέλος στο ιστορικά ξεπερασμένο, χρεοκοπημένο, διεφθαρμένο σύστημα των καπιτα-ληστών.

Ναι, υπάρχει λύση έξω από τα Μνημόνια και την ανθρωπιστική καταστροφή. Και δε θα δεχθούμε τη δυστυχία και την καταστροφή ενός λαού και τη μετατροπή της Ελλάδας σε προτεκτοράτο για να κερδίζουν τα παράσιτα του διεθνούς χρηματο-πιστωτικού ιμπεριαλιστικού κεφαλαίου.

Το ΕΡΓΑΤΙΚΟ ΕΠΑΝΑΣΤΑΤΙΚΟ ΚΟΜΜΑ καλεί σε συστράτευση σε ένα ταξικό Ενιαίο Μέτωπο πάλης των εργατικών και λαΐκών οργανώσεων και κινημάτων για μια σοσιαλιστική διέξοδο από την κρίση του καπιταλισμού. Προτίενουμε το πρόγραμμα πάλης μας να περιλαμβάνει τα παρακάτω κομβικά στοιχεία:
  • Διαγραφή του χρέους στους ληστές του ληστρικού διεθνούς ιμπεριαλιστικού κεφαλαίου και των Ελλήνων καπιταλιστών που έχουν επενδύσει στη χρεοκοπία της Ελλάδας.
  • Άμεση κατάργηση των Μνημονίων και όλων των εφαρμοστικών νόμων.
  • Εθνικοποίηση όλων των τραπεζών -που έτσι κι αλλιώς στηρίζονται στη χρηματοδότηση του δημοσίου, δηλαδή στη φορολογία του ελληνικού λαού- χωρίς αποζημίωση στους μεγαλοτραπεζίτες-παράσιτα, και κάτω από εργατικό έλεγχο. Διασφάλιση όλων των καταθετών μέχρι τις 100.000 ευρώ, και χρησιμοποίηση των τραπεζών για την επανεκκίνηση της οικονομικής δραστηριότητας.
  • Αντί για ιδιωτικοποιήσεις-ξεπουλήματα, εθνικοποίηση όλων των στρατηγικής σημασίας επιχειρήσεων ώστε σε συνδυασμό με τις εθνικοποιημένες τράπεζες να  βγει η οικονομία από το φαύλο κύκλο της ύφεσης, να ανοίξουν δουλειές και να χτυπηθεί η ανεργία.
  • Άμεση έξοδος από την κυριαρχία της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Η ΕΕ δεν είναι, ούτε ποτέ ήταν “σπίτι των λαών”. Είναι σφαγείο των πολυεθνικών. Δεν είμαστε υπέρ του εθνικού απομονωτισμού, γνωρίζοντας ότι δεν υπάρχει ούτε καπιταλισμός ούτε σοσιαλισμός σε μια μόνο χώρα. Επιδίωξη άμεση, μαζί με την εργατική τάξη της Ευρώπης, για τη δημιουργία των Ενωμένων Σοσιαλιστικών Πολιτειών της Ευρώπης από τον Ατλαντικό μέχρι το Βλαδιβοστόκ. Στην περιοχή μας για Βαλκανική Σοσιαλιστική Ομοσπονδία και για μια ευρύτερη Ευρωμεσογειακή συνεννόηση.
  • Πόλεμος στα ζόμπι του ναζισμού, του ρατσισμού και του πολέμου. Ενάντια στη συμμετοχή της Ελλάδας στους πολεμικούς σχεδιασμούς του ΝΑΤΟ που σπέρνουν πολέμους και απελπισία στην Αφρική και την Μέση Ανατολή. Έξω οι ιμπεριαλιστικές βάσεις. Για μια διεθνιστική συνεργασία των λαών και των εργατών στην οικοδόμηση μιας κοινωνίας χωρίς εκμετάλλευση, καταπίεση και αναξιοπρέπεια.

Στη βάση των παραπάνω κομβικών σημείων το ΕΕΚ είναι ανοιχτό για την κοινή ταξική δράση και συνεργασία με όλο το αριστερό εργατικό κίνημα, οργανώσεις,  κόμματα, αυτόνομα σχήματα και κινηματικές συλλογικότητες, σε εξωκοινοβουλευτική δράση αλλά και στις εκλογές. Χρειαζόμαστε ένα ενιαίο ταξικό μέτωπο μάχης κι όχι ένα άμορφο σχήμα ενότητας με τις σκιές και παρασκιές της αστικής τάξης και του εθνικισμού.
Συγχρόνως, καλούμε τα μαχόμενα τμήματα του προλεταριάτου, της νεολαίας και της διανόησης να ενισχύσουν, υποστηρίξουν και οργανωθούν στο ΕΕΚ, για τη δημιουργία του μαζικού επαναστατικού κόμματος της εργατικής τάξης – μια πρωτοπόρα οργάνωση μάχης σε όλα τα οικονομικά, συνδικαλιστικά, πολιτικά και ιδεολογικά ζητήματα της ταξικής πάλης, για την αμφισβήτηση και ανατροπή της αστικής εξουσίας, για την εργατική εξουσία των συμβουλίων και το σοσιαλισμό.

Αθήνα 21 Αυγούστου

ΚΑΤΑΣΤΟΛΗ ΤΗΣ ΠΟΡΕΙΑΣ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΗΝ ΕΞΟΡΥΞΗ ΧΡΥΣΟΥ - 75 ΣΥΛΛΗΨΕΙΣ


Το Εργατικό Επαναστατικό Κόμμα καταγγέλλει το όργιο αστυνομικής καταστολής εναντίον της σημερινής πορείας κατά της εξόρυξης χρυσού στον Κάκκαβο Χαλκιδικής. Για άλλη μια φορά τα ΜΑΤ, οι υπερασπιστές της συνέχειας του κράτους και του κεφαλαίου, βρέθηκαν στο πλευρό των αφεντικών χτυπώντας διαδηλωτές, ενώ λίγο αργότερα οι αστυνομικές δυνάμεις φρόντισαν να απαγάγουν ολόκληρο πούλμαν με διαδηλωτές με τη λήξη της κινητοποίησης.
    Τα προεκλογικά τερτίπια με την αναστολή της άδειας της "Ελληνικός Χρυσός" (Eldorado) από το ΥΠΑΠΕΝ και της ακολουθούμενες απειλές της για αποχώρηση και απολύσεις, δεν εμπόδισαν ούτε τους τόνους δακρυγόνων και τις επιθέσεις εναντίον της πορείας από τις δυνάμεις καταστολής, ούτε τους τραυματισμούς (με χειρότερο μιας διαδηλώτριας, η οποία νοσηλεύεται τώρα με κάταγμα στο γόνατο), ούτε τις 75 συλλήψεις (δύο εκ των οποίων ανήλικοι), ούτε τα μπλόκα από εργαζομένους/τραμπούκους της εταιρείας και τις επιθέσεις τους εναντίων αυτοκινήτων διαδηλωτών, τα οποία όπως καταγγέλθηκε υποκινήθηκαν από τον πρόεδρο της κοινότητας Στρατωνίου και υπάλληλο της Eldorado.
    Η καπιταλιστική "ανάπτυξη" είναι ασύμβατη με το φυσικό περιβάλλον αλλά και τον ίδιο τον άνθρωπο. Και οι δυο παραμένουν φτηνά εμπορεύματα και αντικείμενα εντατικής εκμετάλλευσης. Στο βαθμό που η Ελλάδα μετατρέπεται σε προτεκτοράτο, δεν πρέπει να αναμένει κανείς την έστω και στοιχειώδη τήρηση των θεσμοθετημένων περιβαλλοντολογικών όρων που αποτελούν πάντα ένα μαύρο σημείο συναλλαγής του κεφαλαίου με το αστικό κράτος. Οι κυβερνήσεις αλλάζουν, μα οι εταιρείες μένουν.

    Στεκόμαστε ενάντια στην καταστροφική εξόρυξη χρυσού στις Σκουριές και στο πλευρό των αγωνιζόμενων κατοίκων:
•    Ακύρωση όλων των κατηγοριών και παύση όλων των δικαστικών διώξεων αγωνιστών ενάντια στα ορυχεία χρυσού
•    δήμευση χωρίς αποζημίωση όλων των ορυχείων και εργοστασίων κάτω από εργατικό έλεγχο και διαχείριση με σεβασμό στο σώμα του ανθρώπου, τη φύση.

    Μόνο η εργατική τάξη, ελεύθερη από τα δεσμά της ανάγκης που επιβάλλονται από το Κεφάλαιο, που σήμερα έχουν το χαρακτήρα της μαζικής ανεργίας και εξαθλίωσης για όλους μέσω των μνημονίων, μπορεί να διασφαλίσει δουλειά και τους όρους εργασίας για όλους τους εργάτες, να διασφαλίσει μια νέα σχέση του ανθρώπου με τη φύση και το περιβάλλον ως αναπόσπαστο όρο της ύπαρξης της.


Κυριακή 23/08/2015
Εργατικό Επαναστατικό Κόμμα
Κ.Ο. Θεσσαλονίκης

24.8.15

Συλλογή τροφίμων, φαρμάκων και ειδών πρώτης ανάγκης για τους πρόσφυγες

Συλλογή τροφίμων, φαρμάκων και ειδών πρώτης ανάγκης για τους πρόσφυγες
Η πρωτοβουλία συντονισμού συλλογικοτήτων και ομάδων που ασχολούνται με το προσφυγικό-μεταναστευτικό στη Θεσσαλονίκη κάνει κάλεσμα για συλλογή τροφίμων, σύμφωνα με τη λίστα των ομάδας εθελοντών Κιλκίς.  

ΛΙΣΤΑ τροφίμων και ειδών πρώτης ανάγκης , νερά (ατομική συσκευασία), χυμοί (ατομική συσκευασία), λάδι, μακαρόνια, ρύζι, τοματοχυμοί, κρουασάν, μπισκότα, σερβιέτες, πάμπερς, μωρομάντηλα, χαρτιά υγείας, σαπούνια, οδοντόκρεμες, οδοντόβουρτσες, depon, bepanthol, γάζες, betadine, κρέμες αντιηλιακές, comtrex, αθλητικά παπούτσια για παιδιά και ενήλικες σε όλα τα νούμερα.

 ————————–————————–————
Τα υλικά θα συγκεντρώνονται στους εξής χώρους:

Οικόπολις

Πτολεμαίων 29α -στοά-
Καθημερινά 18.00-22.00
Τηλ. 2310 222503
————————–————————––
Κοινωνικό Κέντρο-Στέκι Μεταναστών
————————–————————––
Ερμού 23
Τρίτη- Πέμπτη 17.00-21.00
Σάββατο- Κυριακή 11.30-16.00
————–
Καλαθάκι
————–
Τσιμισκή 56, 1ος όροφος
τηλ. επικοινωνίας 6943177527

Wind για Απολύσεις

Το Σωματείο Εργαζομένων Wind για Απολύσεις – Εντατικοποίηση – Ε.Σ.Σ.Ε – Συνθήκες Υγιεινής



ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΟ ΣΩΜΑΤΕΙΟ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ WIND
Αρ. Απόφασης Πρωτοδικείου Αθηνών 4348/2005
Αρ.Πρωτ.: 39/2015 19/08/2015
Υπόψιν: κ. Τσίτουρα Ι.
κ. Καρμίρη Γ
Θέμα: Απολύσεις – Εντατικοποίηση – Ε.Σ.Σ.Ε – Συνθήκες Υγιεινής

Με την παρούσα επιστολή επανερχόμαστε στα ζητήματα των απολύσεων και της συλλογική σύμβασης, διαμαρτυρόμενοι για τη στάση που έχετε κρατήσει. Συγκεκριμένα:
1)      Τις τελευταίες ημέρες έχετε προχωρήσει σε τουλάχιστον πέντε απολύσεις συναδέλφων με χρόνια άρτιας εργασίας στην εταιρία. Παρά τις διακηρύξεις σας για προστασία των θέσεων εργασίας, στην πραγματικότητα συνεχίζετε να ακολουθείτε την τακτική του εξαναγκασμού σε παραίτηση ώστε να απαλλαγείτε από συναδέλφους με χρόνια υπηρεσίας. Απαιτούμε λοιπόν να σταματήσετε κάθε είδους απόλυση, είτε αναγκαστική είτε με τη μορφή παραίτησης με τις οποίες ωθείτε συναδέλφους στην ανεργία.
2)      Η εντατικοποίηση της εργασίας -στην οποία συνδράμετε με τις συνεχόμενες απολύσεις- αντιπαρέρχεται στις ανθρώπινες και αξιοπρεπείς συνθήκες εργασίας. Είναι λοιπόν επιτακτική η ανάγκη για πρόσληψη προσωπικού επί ίσοις όροις στο πλαίσιο της τελευταίας Επιχειρησιακής Συλλογικής Σύμβασης. Οι ελάχιστες προσλήψεις που έχουν γίνει το τελευταίο διάστημα αριθμητικά δεν επαρκούν για να απορροφήσουν τον φόρτο εργασίας που συσσωρεύεται. Απαιτούμε να γίνουν άμεσα οι απαραίτητες προσλήψεις και να μας ενημερώσετε ποιοι όροι τίθενται σε αυτές μετά τη λήξη της Ε.Σ.Σ.Ε.
3)      Με δική σας ευθύνη και με άλλοθι τις πολιτικές εξελίξεις δεν προχωράτε τις συνομιλίες για την υπογραφή Επιχειρησιακής Συλλογικής Σύμβασης προφασιζόμενοι κάθε φορά διαφορετικούς λόγους για το πάγωμα των συζητήσεων μας.
Επίσης, ως προς τα ζητήματα υγιεινής σας επισημαίνουμε ξανά τα εξής
1)      Τα Σαββατοκύριακα και τις αργίες ο κλιματισμός είναι ανεπαρκής με αποτέλεσμα την δυσχερή εκτέλεση των εργασιών κατά τη διάρκειά τους. Συγκεκριμένα λειτουργεί κάποιες ώρες και κλείνει από το απόγευμα ως την επόμενη ημέρα. Απαιτούμε την αδιάλειπτη λειτουργία των κλιματιστικών κατά τη διάρκεια του Σαββατοκύριακου και των αργιών στους χώρους όπου εργάζονται τμήματα το δεδομένο διάστημα.
Σας καλούμε σε συνάντηση ώστε να συζητηθούν τα παραπάνω ζητήματα, όπως και τα ανοιχτά ζητήματα που έχουν τεθεί στα υπ. αρ. απ 28/2015 και 34/2015 υπομνήματά μας.
 Σας υπενθυμίζουμε την δέσμευσή σας στα επανειλημμένα αιτήματά μας για τήρηση πρακτικού των συναντήσεων.
Αναμένουμε την γραπτή σας απάντηση σχετικά με τα ανωτέρω.

Το Διοικητικό Συμβούλιο ΠΑ.Σ.Ε.WIND

«Εβαλαν πλάτη» και έλαβαν… απόλυση

«Εβαλαν πλάτη» και έλαβαν… απόλυσηΔεν είναι κεφάτοι, γιατί γυρίζουν… στα σπίτια τους, απολυμένοι, από του «Βερόπουλου»! Στον δρόμο βρέθηκαν ξαφνικά 30 εργαζόμενοι της πολυδιαφημισμένης αλυσίδας σούπερ μάρκετ, που -μετά την εξαγορά της από τον «Σκλαβενίτη»- έκλεισε εν ψυχρώ δύο καταστήματα στην πόλη της Πτολεμαΐδας.

23.8.15

Εμπρός για μια νέα Αριστερά !

Εμπρός για μια νέα Αριστερά!

Άρθρο του συντρόφου Νίκου Κανελλή,
Δημοτικού Συμβούλου στο Βόλο, που στάλθηκε στα τοπικά ΜΜΕ της πόλης


Γιατί πρόωρες εκλογές;

Οι λόγοι για τους οποίους προκηρύχθηκαν πρόωρες εκλογές είναι κατά βάση απλοί.

Από τη μια, ο Α. Τσίπρας και η ηγετική ομάδα του ΣΥΡΙΖΑ επιδιώκουν την πολιτική τους επιβίωση μετά την εγκατάλειψη των υποσχέσεών τους, την απογοήτευση ακύρωση των λαϊκών προσδοκιών την μετατροπή του ΟΧΙ σε ΝΑΙ και την προσχώρησή τους στο στρατόπεδο του μνημονίου και της άρχουσας τάξης. Γνωρίζουν ότι για αυτούς ο χρόνος μετράει αντίστροφα καθώς όταν ο κόσμος νοιώσει στο πετσί του τα νέα μέτρα τότε η σημερινή υποστήριξη στο ΣΥΡΙΖΑ θα εξανεμιστεί. Για αυτό και βιάζονται.

Από την άλλη, οι τροϊκανοί τοκογλύφοι (με επικεφαλής τον Γερμανικό ιμπεριαλισμό) και το ελληνικό μεγάλο κεφάλαιο θέλουν μια όσο το δυνατόν πιο σταθερή κυβέρνηση που θα εγγυάται την εφαρμογή του 3ου μνημονίου. Δηλαδή μια κυβέρνηση που να μπορεί να επικαλεστεί τη «νωπή λαϊκή εντολή».

Όμως ούτε η απαξιωμένη ΝΔ, ούτε διαλυμένο ΠΑΣΟΚ, ούτε και το Ποταμίσιο κατασκεύασμα του Μπόμπολα έχουν την απαιτούμενη κοινωνική δυναμική για να παίξουν αυτό το ρόλο (ακόμη και αν συνεργαστούν μεταξύ τους).

Έτσι ο Α. Τσίπρας και ο μεταλλαγμένος ΣΥΡΙΖΑ είναι απαραίτητοι για τη συγκρότηση μιας νέας κυβέρνησης (πιθανά συνεργασίας) η οποία θα αναλάβει να εφαρμόσει το τρίτο μνημόνιο. Αυτό όμως ισχύει όσο ο Τσίπρας διατηρεί την απήχησή του. Κατά συνέπεια οι εκλογές πρέπει να γίνουν γρήγορα!

Ο Α. Τσίπρας και ο ΣΥΡΙΖΑ στην απέναντι πλευρά

Ο Α. Τσίπρας και η ηγετική ομάδα του ΣΥΡΙΖΑ απέδειξαν έμπρακτα – μέσα από την ψήφιση του 3ου μνημονίου – ότι είναι έτοιμοι να παίξουν το ρόλο του υπηρέτη της άρχουσας τάξης και των δανειστών. Για αυτό η ελληνική άρχουσα τάξη και οι ξένοι δανειστές όχι μόνο δεν φοβούνται μια εκλογική νίκη του ΣΥΡΙΖΑ (όπως πριν το 2012 - 2015) αλλά την επιδιώκουν κιόλας.

Αυτή η αλλαγή φαίνεται ξεκάθαρα από τη στάση των συστημικών ΜΜΕ. Ο λυσσασμένος πόλεμος που δέχονταν ο ΣΥΡΙΖΑ όλα τα προηγούμενα χρόνια και ειδικά πριν το δημοψήφισμα από τα μίντια της διαπλοκής έχει μετατραπεί σε πλήρη στήριξη από την πλευρά του κατεστημένου!

Ο χαρακτήρας του 3ου μνημονίου
Αυτό και μόνο το γεγονός αρκεί για να αποδείξει ότι φιλολαϊκή διαχείριση του 3ου μνημονίου δεν μπορεί να υπάρξει! Άλλωστε αυτό καθίσταται απολύτως ξεκάθαρο από το ίδιο το 3ο μνημόνιο που προβλέπει ότι κάθε νομοθετική πράξη της κυβέρνησης θα πρέπει να έχει την έγκριση των δανειστών.

Όποιος λέει το αντίθετο και όποιος βρίσκει κάθε είδους δικαιολογίες για τον χαρακτήρα του 3ου μνημονίου και τη δήθεν δυνατότητα «φιλολαϊκής διαχείρισης» λέει ψέματα στον κόσμο.

Τα αποτελέσματα από την εφαρμογή του «μνημονίου Τσίπρα» για τους εργαζόμενους, τη νεολαία, τους φτωχούς αγρότες, τους αυτοαπασχολούμενους, τους ανθρώπους του μόχθου και τα πλατιά λαϊκά στρώματα, θα είναι τα ίδια και χειρότερα με αυτά των προηγούμενων πέντε ετών. Ύφεση, μείωση του λαϊκού εισοδήματος, ανεργία, φτώχεια, κοινωνική καταστροφή. 

Η εναλλακτική

Απέναντι σε αυτή τη ζοφερή προοπτική υπήρχε και υπάρχει και σήμερα εναλλακτικός δρόμος που δεν είναι άλλος από την εφαρμογή ενός ριζοσπαστικού – σοσιαλιστικού προγράμματος. Το «Ξεκίνημα» και πολλές ακόμη δυνάμεις της Αριστεράς έχουν εδώ και καιρό περιγράψει τα βασικά βήματα/μέτρα αυτού του δρόμου.

Τα βασικά μέτρα αυτού του σοσιαλιστικού προγράμματος - όπως η διαγραφή του χρέους, οι εθνικοποιήσεις τραπεζών και στρατηγικών τομέων της οικονομίας, η δημοκρατικά σχεδιασμένη παραγωγική ανασυγκρότηση, η επιστροφή στο εθνικό νόμισμα για να αντιμετωπιστεί η πιστωτική ασφυξία, το διεθνιστικό κάλεσμα στους λαούς της Ευρώπης κοκ - βρίσκουν πλέον όλο και περισσότερα ανοιχτά αφτιά. Την ίδια στιγμή ο μπαμπούλας της καταστροφής που δήθεν θα επέλθει αν πάμε σε εθνικό νόμισμα τρομάζει πλέον όλο και λιγότερους. Η συνείδηση της κοινωνίας ριζοσπαστικοποιείται ταχύτατα.

Η ανάγκη νέου φορέα
Για αυτούς τους λόγους είναι επιτακτική η ανάγκη να δημιουργηθεί ένας νέος μαζικός φορέας της Αριστεράς. Ένας φορέας με ένα τολμηρό σοσιαλιστικό πρόγραμμα διεξόδου από την κρίση προς όφελος των εργατικών – λαϊκών συμφερόντων, με πραγματική εσωτερική δημοκρατία, με εμπιστοσύνη στη δύναμη του εργατικού και λαϊκού κινήματος.

Σε αυτή την κατεύθυνση η συγκρότηση της «Λαϊκής Ενότητας» και οι επαφές της με άλλες δυνάμεις της Αριστεράς αποτελούν πολύ θετικά βήματα. Το «Ξεκίνημα» θα πάρει ενεργά μέρος σε αυτές τις διεργασίες όχι μόνο ενόψει των ερχόμενων εκλογών αλλά και για την επόμενη μέρα. Γιατί σήμερα, περισσότερο παρά ποτέ, είναι φανερό ότι είτε οι εργαζόμενοι και τα λαϊκά στρώματα θα βρουν τα εργαλεία και τον δρόμο για την επαναστατική αλλαγή της κοινωνίας είτε ο καπιταλισμός θα επιβάλλει τη μνημονιακή βαρβαρότητα για γενιές ολόκληρες.

xekinima  volos.xekinima 



2.8.15

ΕΚΚΛΗΣΗ ΓΙΑ ΒΟΗΘΕΙΑ


Η Λαϊκή Συνέλευση Γειτονιάς Αγ. Νεκταρίου ζητάει για τριμελή οικογένεια συμπολιτών μας, άπορη, που της έχει παραχωρηθεί σπίτι να μείνουν, τα παρακάτω είδη οικοσκευής:

πλυντήριο
κουζίνα η φουρνάκι
κρεβάτι
τραπέζι
καρέκλες

ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ: 6984263322, Χριστίνα