16.9.15

Αντιφασιστική συγκέντρωση και πορεία

 Βόλος:Αντιφασιστική Διαδήλωση - 2 χρόνια απ' τη δολοφονία του Π.Φύσσα






Αντιφασιστική συγκέντρωση και πορεία
18/9/2015, πλ. Ελευθερίας, 19:00

Φέτος στις 18 Σεπτέμβρη συμπληρώνονται 2 χρόνια απ' τη δολοφονία του Παύλου Φύσσα απ' τους φασίστες της Χρυσής Αυγής.
Η Αντιφασιστική Κίνηση Μαγνησίας καλεί σε αντιφασιστική συγκέντρωση στις 7μμ στην Πλατεία Ελευθερίας και ενιαία πορεία στους δρόμους της πόλης.
Δεν ξεχνάμε τον Παύλο Φύσσα!
Παλεύουμε:
  • Για να καταδικαστούν οι φασίστες της Χρυσής Αυγής
  • Ενάντια στο φασισμό, τον εθνικισμό, το ρατσισμό
  • Για σταμάτημα των πολέμων και νομιμοποίηση όλων των προσφύγων
  • Ενάντια στην πολιτική των μνημονίων, της ΕΕ και του ΔΝΤ
Αντιφασιστική Κίνηση Μαγνησίας

Mαθητικός Πυρήνας της Αντιφασιστικής Κίνησης Μαγνησίας: Aντιφασιστική Διαδήλωση Παρασκευή 18 Σεπτέμβρη


Aντιφασιστική Διαδήλωση
Παρασκευή 18 Σεπτέμβρη, 6:00μμ πλ Αγ. Νικολάου
Δύο χρόνια από τη δολοφονία του Παύλου Φύσσα

Δεν ξεχνάμε:

· τον Παύλο Φύσσα, τον Σαχζάτ Λουκμάν και όλα τα θύματα της Χρυσής Αυγής
· ότι η Χρυσή Αυγή ήταν και είναι μια ναζιστική συμμορία που δέρνει, μαχαιρώνει και δολοφονεί
· ότι όλη η ηγεσία της Χρυσής Αυγής δικάζεται εδώ και μήνες για αυτά τα εγκλήματα
· ότι στις χιλιάδες σελίδες του κατηγορητηρίου περιγράφεται όλη η ναζιστική δομή και εγκληματική της δράση
· ότι οι Χρυσαυγίτες όσο και αν το παίζουν αντισυστημικοί είναι τα πιστά σκυλιά του συστήματος
· ότι η Χρυσή Αυγή έχει την υποστήριξη του μεγάλου κεφαλαίου, των εφοπλιστών και των μυστικών υπηρεσιών
· ότι η Χρυσή Αυγή στέκεται ενάντια στους νέους, τους άνεργους, τους εργαζόμενους και τους φτωχούς και υπέρ των πλουσίων και της Ευρωπαϊκής Ένωσης του κεφαλαίου
· το ρατσιστικό της μίσος και τη ρατσιστική της βία της Χρυσής Αυγής ενάντια στους πρόσφυγες και τους μετανάστες
· τα εκατομμύρια θύματα του ναζισμού στην ανθρώπινη ιστορία
· ότι στην ιστορία ο φασισμός και ο ναζισμός ηττήθηκαν πάντα μέσα από αγώνες
Δεν θα σταματήσουμε να αγωνιζόμαστε για ένα κόσμο χωρίς ναζισμό, χωρίς νεκρά παιδιά στις θάλασσες, χωρίς ανεργία και χωρίς φτώχεια. Για ένα κόσμο ανθρώπινο, χωρίς εκμετάλλευση και καπιταλισμό.
Ούτε μια ψήφος στους ναζί δολοφόνους - Οι χρυσαυγίτες βαθιά στη φυλακή -
Ο ναζισμός στο χρονοντούλαπο της ιστορίας


Προβολή ντοκιμαντερ & Bar Οικονομικής ενίσχυσης

Αντιφασιστική πορεία



Ο ΠΑΥΛΟΣ ΦΥΣΣΑΣ ΖΕΙ
ΤΣΑΚΙΣΤΕ ΤΟΥΣ ΝΑΖΙ
ΟΡΓΑΝΩΣΗ ANTIFA
ΣΕ ΚΑΘΕ ΠΕΡΙΟΧΗ

Το μόνο πράγμα που προσπαθεί να καταφέρει το πολιτικό σύστημα σε όλες του τις μορφές (Ν.Δ. ΠΑΣΟΚ, Ποτάμι κτλ) είναι η διαχείριση της φτώχειας. Έτσι, όλοι μιλάνε για εθνική ανάπτυξη παρωχημένα, ενώ στην ουσία μιλάνε για το πώς θα βγάλουν κέρδος για λογαριασμό του Κεφαλαίου (Μπόμπολα, Βαρδiνογιάννη, Αλαφούζο κτλ) μέσα από την φτωχοποίηση των αδύναμων.
Ας αναφερθούμε από την μια στο εμπόριο ελπίδας του ΣΥΡΙΖΑ, που ενώ προεκλογικά θα χτυπούσε τους δυνατούς, υπέγραψε μέτρα υπέρ τους....
...ενώ από την άλλη πλευρά, στην λεπίδα της Χρυσής Αυγής, που, ενώ διατυμπάνιζε πως τα θα βάλει με τα λαμόγια, έβγαζε όλη την βία τηςστους πιο αδύνατους (μετανάστες) και στον κόσμο του αγώνα (δολοφονία Φύσσα, επιθέσεις στο Πέραμα και σε καταλήψεις και αυτοοργανωμένους χώρους).

Δεν έχουμε καμιά αυταπάτη για την δίκη-παρωδία, αφού οι ίδιοι μηχανισμοί που τους διώκουν είναι αυτοί που τους εκτρέφουν τόσα χρόνια.
Δεν υπάρχει καμία αμφιβολία ότι όποιος και να είναι ο διαχειριστής της εξουσίας, θα είναι πάντα στο πλευρό των αφεντικών.

Αν δεν τσακίσουμε εμείς τα μνημόνια, τον φασισμό και γενικά την εκμετάλλευση στην δουλειά, στο σχολείο, στην γειτονιά, στο γήπεδο, δεν θα το κάνει κανένας για εμάς.Απέχουμε από το εκλογικό πανηγύρι!Συμμετέχουμε στους κοινωνικούς αγώνες!
Προβολή ντοκιμαντερ και Bar Οικονομικής ενίσχυσης17/09 20:00 Θόλος
ΑΝΤΙΦΑΣΙΣΤΙΚΗ ΠΟΡΕΙΑ 18/09 19:00
ΠΛΑΤΕΙΑ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟΥ

Ανοιχτή Συνέλευση Αναρχικών Βόλος 2015


Δελτίο Τύπου της 2ης Πανελλαδικής Συνέλευσης του Καραβανιού Αγώνα & Αλληλεγγύης

Δελτίο Τύπου της 2ης Πανελλαδικής Συνέλευσης του Καραβανιού Αγώνα & Αλληλεγγύης

Δελτίο Τύπου 
7 Σεπτέμβρη 2015
Με επιτυχία διεξάχθηκε η 2η πανελλαδική συνέλευση κινημάτων και σωματείων βάσης του Καραβανιού Αγώνα & Αλληλεγγύης στο ελεύθερο εργοστάσιο της ΒΙΟΜΕ, την Κυριακή 6/9/15.
Στη συνέλευση συμμετείχαν δεκάδες εργαζόμενοι και αγωνιστές από πολλά σωματεία και αγώνες. Ενδεικτικά αναφέρουμε την επιτροπή αγώνα ενάντια στην εξόρυξη χρυσού της Μ.Παναγιάς στη Χαλκιδική, τους εργαζόμενους του Αλουμινίου από την Βοιωτία, του Συλλόγου Υπαλλήλων Βιβλίου & Χάρτου Αττικής, μέλη του Κοινωνικού Ιατρείου Θεσσαλονίκης, το σωματείο της Wind, εργαζόμενους από την ΕΛΒΟ, την ΕΡΤ3, την εφημερίδα Μακεδονία, το ΙΚΑ Μαγνησίας και τη ΒΙΟΜΕ.
Στην πλούσια συζήτηση που κράτησε πάνω από πέντε ώρες, συζητήθηκαν εκτενώς τόσο ο απολογισμός της παρουσίας των δυνάμεων του Καραβανιού στην ανεξάρτητη διαδήλωση της ΔΕΘ, όσο και ζητήματα που προέκυψαν γύρω από τη φυσιογνωμία αλλά και τη δράση του Καραβανιού. Εκτός από τις κοινωνικές και εργατικές ομάδες, τον λόγο πήραν και πολιτικές συλλογικότητες του κοινωνικού κινήματος.
Αποφασίσαμε:
  1. Την διοργάνωση Αντιφασιστικού συλλαλλητηρίου στις 18/9 στις 6μμ από την Καμάρα, ημέρα μνήμης και αγώνα με σύνθημα: «Ο Παύλος Φύσσας ζεί στους ανυποχώρητους αγώνες. Το σύστημα τους γεννάει το φασισμό. Να το ανατρέψουμε!».
  2. Την δημιουργία ομάδας εργασίας που θα επεξεργαστεί το ιδρυτικό κείμενο του Καραβανιού, με βάση όλες τις παρατηρήσεις, διορθώσεις και επικαιροποιήσεις που τέθηκαν στη συνέλευση.
  3. Αποφασίστηκε η ενδυνάμωση των δεσμών του Καραβανιού με το κίνημα κατά του χρυσού με συγκεκριμένες δράσεις που θα δημοσιοποιηθούν σύντομα.
  4. Την δημοσιοποίηση των πρακτικών της συνέλευσης.
  5. Την έκδοση ανακοίνωσης του Καραβανιού για τη λογοκρισία στην ΕΡΤ3 και την νέα προσπάθεια καταστολής τους εγχειρήματος της ΒΙΟ.ΜΕ.
  6. Την στήριξη από άλλες πόλεις της ιδρυτικής συνέλευσης του Καραβανιού στην Αθήνα που θα πραγματοποιηθεί στις 15/9 στις 19.00 στο ΕΜΠ.
  7. Πανελλαδική κινητοποίηση (μέσα Οκτωβρίου) κατά τη πρώτη αξιολόγηση του Μνημονίου και την ψήφιση των μέτρων.
Αγωνιστικά,
Καραβάνι Αγώνα & Αλληλεγγύης

Αρθρο του Μάνου Σκούφογλου

Αρθρο του Μάνου Σκούφογλου, υποψήφιου με το συνδυασμό «ΑΝΤΑΡΣΥΑ, εκλογική συνεργασία με το ΕΕΚ και ανένταχτους/ες αγωνιστές/στριες της Αριστεράς»

Ανταρσία στο δρόμο, ΑΝΤΑΡΣΥΑ και στις εκλογές

Η ΑΝΤΑΡΣΥΑ κατεβαίνει στις εκλογές, με πλήρη ψηφοδέλτια σε όλη την Ελλάδα, μαζί με το ΕΕΚ και άλλους συνεργαζόμενους αγωνιστές και αγωνίστριες της αριστεράς. Στα ψηφοδέλτιά της δεν θα βρει κανείς «προσωπικότητες» των ΜΜΕ, γραφειοκράτες, μεγαλοεπιχειρηματίες και επαγγελματίες πολιτικούς. Θα βρει ανθρώπους που πρωταγωνιστούν στις απεργίες, στις διεκδικήσεις των σωματείων τους, στην αντίσταση στους χώρους δουλειάς, στους αγώνες των ανέργων για δουλειά, στις φοιτητικές καταλήψεις, στην υπεράσπιση των μεταναστών, στις αντιφασιστικές κινητοποιήσεις, στα κινήματα της γειτονιάς.
Στις εκλογές της 20ης Σεπτεμβρίου, την ΑΝΤΑΡΣΥΑ δεν την απασχόλησε η σειρά κατάταξης των ονομάτων στην εκλογική λίστα, γιατί μέσα σε αυτή την εκρηκτική κοινωνική κατάσταση έχουμε πολύ πιο σοβαρά πράγματα να κάνουμε από το να μαλώνουμε για το μοιρασιά θέσεων στη βουλή, όπως κάνει η πλειοψηφία των πολιτικών σχηματισμών. Ούτως ή άλλως, όπου η ΑΝΤΑΡΣYΑ έχει εκλεγμένους, σε διοικήσεις σωματείων ή σε περιφερειακά και δημοτικά συμβούλια, αποφασίζει συλλογικά για τους εκπροσώπους της και τους εναλλάσσει σε τακτά διαστήματα.
Η ΑΝΤΑΡΣΥΑ κατατάσσεται συχνά από τους δημοσκόπους στα «λοιπά κόμματα». Για όσους όμως έχουν πάρει μέρος στους κοινωνικούς αγώνες των τελευταίων χρόνων, δεν είναι καθόλου ένα κόμμα ανάμεσα στα «λοιπά». Όποια και όποιος έχει βρεθεί στο δρόμο έστω μια φορά, ξέρει πολύ καλά την ΑΝΤΑΡΣΥΑ, ως το μέτωπο εκείνο που πηγαίνει τις μάχες μέχρι το τέλος. Και βλέπει ότι το πραγματικό μέγεθός της στην κοινωνία είναι πολύ μεγαλύτερο από αυτό που εμφανίζουν οι δημοσκοπήσεις και οι κάλπες.
Η ΑΝΤΑΡΣΥΑ διαθέτει ένα ολοκληρωμένο αντικαπιταλιστικό πρόγραμμα. Ξεκινάει από την κατάργηση όλων των μνημονίων, τις γενναίες αυξήσεις σε μισθούς και συντάξεις, την ολική διαγραφή του χρέους, τη ρήξη-έξοδο από την Ευρωπαϊκή Ένωση και το ευρώ, την εθνικοποίηση των τραπεζών και των μεγάλων επιχειρήσεων στρατηγικής σημασίας, χωρίς καμία αποζημίωση στους καπιταλιστές, και καταλήγει στην ανάγκη να περάσει ο πλούτος και η εξουσία στα χέρια των εργαζομένων. Διαθέτει πολλές επεξεργασίες για το πώς μπορούν να γίνουν όλα αυτά. Ταυτόχρονα, όμως, αυτό που θέλει να πει είναι κάτι πολύ απλό:
Πρώτον, ότι η πραγματική ρίζα της φτώχειας, της βίας και της εξαθλίωσης είναι το ίδιο το σύστημα, ο καπιταλισμός. Δεν υπάρχει καμία λύση για την τάξη μας, τους εργαζόμενους και τους άνεργους, μέσα στο πλαίσιο των κανόνων του συστήματος, της Ευρωπαϊκής Ένωσης, του ευρώ και του κανιβαλισμού του ιδιωτικού κέρδους. Όσοι έσπερναν την απάτη ότι θα μας σώσουν χωρίς συγκρούσεις με το σύστημα, κατέληξαν πολύ γρήγορα σύμμαχοι των αφεντικών και των πλουσίων εναντίον μας – ας δούμε απλώς τι συνέβη με το ΣΥΡΙΖΑ.
Δεύτερον, η ρίζα του κακού, ο καπιταλισμός, μπορεί να ανατραπεί. Οι εργαζόμενοι και οι εργαζόμενες έχουν πολύ μεγαλύτερη δύναμη από τα αφεντικά τους. Ας πάρουμε ένα απλό παράδειγμα, το εργοστάσιο της ΒΙΟΜΕ, που λειτουργεί σε καθεστώς αυτοδιαχείρισης από τους εργαζόμενούς του. Οι εργάτες δουλεύουν μια χαρά εδώ και χρόνια χωρίς αφεντικό, το αφεντικό θα μπορούσε να κάνει το εργοστάσιο να λειτουργήσει έστω και μια μέρα χωρίς εργάτες; Η ανατροπή δεν είναι, επομένως, ουτοπία. Όμως, δεν γίνεται ψηφίζοντας μια κυβέρνηση και περιμένοντας να κάνει τη δουλειά για εμάς. Γίνεται μόνο αν στηριχθούμε στις ίδιες μας τις δυνάμεις, οργανωθούμε και βγούμε ξανά στους δρόμους του αγώνα.
Τρίτον, για να μπορέσει το μαζικό κίνημα να διεκδικήσει τα αυτονόητα δικαιώματά του, και τελικά έναν κόσμο χωρίς εκμετάλλευση και καταπίεση, χρειάζεται και τα απαραίτητα πολιτικά εργαλεία. Χρειάζεται ένα πραγματικό αντίπαλο δέος στα παραδοσιακά κόμματα του κεφαλαίου, ΝΔ, ΠΑΣΟΚ και Ποτάμι, και στους μπράβους τους, τους ναζί της Χρυσής Αυγής. Χρειάζεται ένας πραγματικός αντίπαλος στον μνημονιακό ΣΥΡΙΖΑ. Τα κόμματα της υπαρκτής κοινοβουλευτικής αριστεράς, το ΚΚΕ και η πρόσφατη Λαϊκή Ενότητα, εθισμένα στη γραφειοκρατία και τον επίσημο πολιτικό βίο, δεν επαρκούν. Χρειάζεται ένας φορέας που να μπορεί και να θέλει να κάνει ανταρσία. Και αυτός ο φορέας έχει σημασία να ενισχυθεί και εκλογικά.
Στις εκλογές παίρνουμε πολιτική θέση. Δεν απέχουμε. Η αποχή είναι παραίτηση, και η παραίτηση των από κάτω ευνοεί μόνο τους από πάνω. Η αποχή δεν είναι πολιτικό μήνυμα, γιατί ο καθένας μπορεί να απέχει για εντελώς διαφορετικούς λόγους. Η σιωπηλή οργή και η απογοήτευση δεν τρομάζει τα κόμματα εξουσίας, αντιθέτως τα χαροποιεί να απέχουν άνθρωποι που δεν θα τα ψήφιζαν ποτέ. Αυτό που θα τους τρόμαζε είναι η συνειδητή τοποθέτηση υπέρ ενός εναλλακτικού σχεδίου, ριζικά αντίπαλου στο σύστημά τους.
Στις εκλογές δεν υποκύπτουμε σε εκβιασμούς και δεν πάμε για να ψηφίσουμε το λιγότερο κακό. Δεν ψηφίζουμε τον έναν απλώς και μόνο για να μη βγει ο άλλος, ούτε κόμματα που δεν μας καλύπτουν πολιτικά, μόνο και μόνο για να μην μείνουν εκτός βουλής. Η λογική του λιγότερου κακού μας οδήγησε από το κακό στο χειρότερο. Ας στηρίξουμε το μεγαλύτερο καλό για τις κοινωνικές μάχες που έρχονται: την πρόταση της ΑΝΤΑΡΣΥΑ και το ψηφοδέλτιο «ΑΝΤΑΡΣΥΑ, εκλογική συνεργασία με το ΕΕΚ και ανένταχτους/ες αγωνιστές/στριες της Αριστεράς».


Μάνος Σκούφογλου
υποψήφιος με το συνδυασμό
«ΑΝΤΑΡΣΥΑ, εκλογική συνεργασία με το ΕΕΚ
και ανένταχτους/ες αγωνιστές/στριες της Αριστεράς»

Δεν ξεχνάμε τον Παύλο Φύσσα!

ΞΕΚΙΝΗΜΑ Βόλου
Διεθνιστική Σοσιαλιστική Οργάνωση
www.volos.xekinima.org - facebook.com/xekinimavolou
Αποτέλεσμα εικόνας για Δεν ξεχνάμε τον Παύλο Φύσσα

Δεν ξεχνάμε τον Παύλο Φύσσα!

Συνεχίζουμε τον αγώνα ενάντια στο φασισμό, τα μνημόνια και το σύστημα που τα γεννά


Συμμετέχουμε στην αντιφασιστική συγκέντρωση την Παρασκευή 18/9, στις 7:00μμ στην πλ. Ελευθερίας


Την Παρασκευή 18 Σεπτέμβρη συμπληρώνονται δυο χρόνια από την μέρα που η Χρυσή Αυγή δολοφόνησε στο Κερατσίνι τον Πάυλο Φύσσα. Την ίδια μέρα αντιφασιστικές διαδηλώσεις διοργανώνονται σε όλη τη χώρα και στο Βόλο.

Το Ξεκίνημα καλεί τους εργαζόμενους, τη νεολαία, τους ανθρώπους της δουλειάς και τα λαϊκά στρώματα να δώσουν μαζικά το παρόν στην αντιφασιστική συγκέντρωση την Παρασκευή 18/9 στις 7:00μμ στην πλ. Ελευθερίας, για να διαδηλώσουμε ότι δεν ξεχνάμε τον Παύλο Φύσσα, τον Σαχζάτ Λουκμάν και όλα τα θύματα του ναζισμού. Για να απαιτήσουμε την παραδειγματική καταδίκη όλης της ηγεσίας της Χρυσής Αυγής.

Το τελευταίο διάστημα και ενόψει εκλογών οι Χρυσαυγίτες εμφανίζονται ξανά στην πόλη μας μετά από καιρό. Με επικεφαλής τον υπόδικο και κουμπουροφόρο Ηλιόπουλο έχουν φορέσει την «αντιμνημονιακή» προβιά, κάνουν περιοδείες σε χωριά και λαϊκές αγορές και το παίζουν φίλοι του λαού και εχθροί του συστήματος. Ο στόχος τους δεν είναι μόνο οι εκλογές αλλά κυρίως η οργανωτική τους ανασυγκρότηση, δηλαδή η δημιουργία τάγματος εφόδου. Αυτό ακριβώς είναι που πρέπει να αποτρέψουμε!

Γιατί ο λόγος που μέχρι σήμερα δεν είχαμε στο Βόλο περιστατικά βίαιων ρατσιστικών και ναζιστικών επιθέσεων, με θύματα αγωνιστές, συνδικαλιστές, μετανάστες, ομοφυλόφιλους κοκ, ήταν ότι το αντιφασιστικό κίνημα δεν επέτρεψε ποτέ στους Χρυσαυγίτες να σηκώσουν κεφάλι.
Και αυτό είναι κάτι που πρέπει να συνεχιστεί. Για αυτό χρειάζονται μαζικές και συντονισμένες αντιφασιστικές κινητοποιήσεις αλλά και συστηματική αντιφασιστική δράση σε κάθε κοινωνικό χώρο (δουλειά, γειτονιά, σχολεία κοκ). Παράλληλα απαιτείται η ανασυγκρότηση του εργατικού-λαϊκού κινήματος ενάντια στη μνημονιακή λιτότητα που θα συνεχιστεί και μετά τις εκλογές.

Τέλος, δεν πρέπει να περάσει απαρατήρητο το ότι η δημοτική αρχή Μπέου βάζει πλάτες στους Χρυσαυγίτες.

Στο τελευταίο Δημοτικού Συμβούλιο (11/9) οι δημοτικοί σύμβουλοι του Μπέου (και κάποιοι ανεξάρτητοι από τη δεξιά) ψήφισαν υπέρ του να παραχωρηθούν δημοτικοί χώροι στη Χρυσή Αυγή για προεκλογικές εκδηλώσεις.

Ο ίδιος ο Μπέος ξέπλυνε τους φασίστες λέγοντας ότι «η Χρυσή Αυγή είναι ένα κόμμα όπως και τα υπόλοιπα και στη Μαγνησία θα έρθει 3ο κόμμα με πολύ μεγάλα ποσοστά» ενώ απευθυνόμενους στους δημοτικούς συμβούλους της Αριστεράς είπε«φασίστες είστε εσείς».

Ας μην ξεχνάμε ότι πριν λίγους μόλις μήνες ο Μπέος είχε παραχωρήσει το πρώην δημαρχείο Αισωνίας για την πραγματοποίηση εκδήλωση της ΧΑ, η οποία αποτράπηκε μετά από μαζική αντιφασιστική κινητοποίηση.

Μόνο το μαζικό εργατικό-λαϊκό κίνημα μπορεί να τσακίσει τη φασιστική απειλή παράλληλα με τον αγώνα του ενάντια στα μνημόνια και το σύστημα που γεννά τόσο το φασισμό όσο και τη φτώχεια.


Όλοι και όλες την Παρασκευή 18/9 στις 7:00μμ στην πλ. Ελευθερίας. 

Καταγγελία για την εκ περιτροπής εργασία στην Χαλυβουργία Ελλάδας (όμιλος Μάνεση)


Η εκλογική συνεργασία ΚΚΕ(μ-λ) και Μ-Λ ΚΚΕ καταγγέλλει την νέα αντεργατική μεθόδευση της εργοδοσίας
στην Χαλυβουργία Ελλάδας με την μονομερή επιβολή εκ περιτροπής εργασία στα εργοστάσια του Βόλου και του Βελεστίνου έως τις 31 Οκτωβρίου.
Η εργοδοσία προχωράει στην μονομερή αυτή ενέργεια  καθώς δεν κατάφερε, τούτη την φορά, να αποσπάσει την συναίνεση των εργαζομένων, όπως τα είχε καταφέρει , με απειλές και εκβιασμούς για απολύσεις, με την μείωση των μισθών κατά 12%.
Οι ίδιοι οι εργαζόμενοι καταγγέλλουν ότι το μέτρο αυτό σημαίνει μείωση των αποδοχών τους μεγαλύτερη από 50% και αρνούνται να το αποδεχθούν, ξεκινώντας στάσεις εργασίας για να το αποτρέψουν, όπως έκαναν πριν λίγους μήνες και οι εργάτες στον ΙΜΑΝΤΑ.
Η μεθόδευση αυτή στην Χαλυβουργία ακολουθεί τις απολύσεις και τις διαθεσιμότητες στην SOVEL στον Αλμυρό και τον ΚΙΟΛΕΊΔΗ στον Βόλο αποκαλύπτοντας ότι η επίθεση στα εργατικά δικαιώματα δεν έχει ούτε όρια, ούτε τέλος αν δεν την σταματήσει η οργανωμένη εργατική – λαϊκή πάλη.
Στους χώρους δουλειάς όπου η ζωή και η σωματική ακεραιότητα των εργατών είναι σε κίνδυνο κάθε μέρα από την εντατικοποίηση της εργασίας και την έλλειψη μέτρων προστασίας, η εργοδοσία επιχειρεί να μετατρέψει τους εργάτες σε σύγχρονους δούλους χωρίς δικαιώματα.
Η εργοδοσία αντλεί  την δύναμή της από τα παλιά και νέα βάρβαρα μέτρα που έχουν ψηφίσει στην βουλή και εφαρμόζουν τα κόμματα ΣΥΡΙΖΑ-ΝΔ-ΠΑΣΟΚ-ΠΟΤΑΜΙ-ΑΝΕΛ κάτω από τις επιταγές ΕΕ-ΔΝΤ καθώς στόχος τους είναι η αύξηση της κερδοφορίας του ξένου και ντόπιου κεφαλαίου και η μεταφορά πλούτου από τον ιδρώτα του λαού στους δανειστές – ληστές.
Για τους εργάτες και τον λαό δεν υπάρχει άλλος δρόμος από να οργανωθούν , να αντισταθούν και να παλέψουν για το ψωμί, την δουλειά , τα δικαιώματα καθώς οι μικρές και μεγάλες νίκες δεν έρχονται με υποχωρήσεις και συμβιβασμούς.
Στεκόμαστε στο πλευρό των εργατικών διεκδικήσεων που αποτελούν την μοναδική ελπίδα για να ανατραπεί η αντεργατική – αντιλαϊκή επίθεση των παλιών και νέων μνημονίων.

Βόλος 14/09/2015




Συλλογή και αποστολή βασικών ειδών προς Ειδομένη

H Λαϊκή Συνέλευση - Ιατρείο Αλληλεγγύης Γειτονιάς Αγ.Νεκταρίου συμμετέχουν στην αποστολή αλληλεγγύης για τους πρόσφυγες στην Ειδομένη, στις 27 Σεπτεμβρίου, που οργανώνει το Κοινωνικό Ιατρείο Φαρμακείο Δράμας. Γιαυτό στο χώρο της συνέλευσης, Θεοφίλου 9Α, εργατικές πολυκατοικίες, Αγ. Νεκτάριος, τις ημέρες Τετάρτη 16/9, Πέμπτη 17/9, Κυριακή 20/9 και Δευτέρα 21/9, 7-9μμ, συγκεντρώνουμε τα εξής είδη:


Κρουασάν, μπάρες δημητριακών, παστέλια, ατομικούς χυμούς, παιδικό γάλα (προτιμούνται οι
 ατομικές συσκευασίες ), έτοιμες βρεφικές-παιδικές τροφές, γάλα εβαπορέ (μικρές μερίδες κατά προτίμηση), χαρτί υγείας, πάνες για μωρά, σερβιέτες, μωρομάντηλα, οδοντόκρεμες-οδοντόβουρτσες, ατομικά σαπούνια, εμφιαλωμένο νερό (500 ml, φάρμακα, όπως αντιβιοτικά, αντιβηχικά σιρόπια, αντιφλεγμονώδη, κ.λπ, Ρούχα(πλυμένα και περιποιημένα), αδιάβροχα, ομπρέλες, τέντες, υπνόσακοι -Διάφορα τρόφιμα (μακαρόνια, ρύζι, κονσέρβες) (τα τρόφιμα με ημερομηνία λήξης τουλάχιστον 2 μηνών και τα φάρμακα 6 μηνών).

Αγωνιζόμαστε ενάντια σε όλους τους λόγους που οδηγούν ανθρώπους να παρατάνε τις ζωές τους και να μπαίνουν με τα παιδιά τους αγκαλιά σε μία βάρκα για να διασχίσουν το Αιγαίο. Ενάντια σε όλους αυτούς που λένε «αν σας αρέσουν οι μετανάστες να τους πάρετε σπίτια σας» και σε όλους αυτούς που βγάζουν την φασιστική τους χολή ενάντια στους περισσότερο αδύναμους και κατατρεγμένους.  
Αγωνιζόμαστε ενάντια στον (εκ)φασισμό, στο μίσος,  το φόβο, στην ανεργία, στην εξαθλίωση,  ενάντια στο θάνατο που επιβάλει ο σαρκοβόρος ιμπεριαλισμός και καπιταλισμός και οι εκπρόσωποί του. 
Στεκόμαστε στο πλευρό των προσφύγων και όλων των αποκλεισμένων αυτού του συστήματος. Πορευόμαστε με τα ταξικά αδέρφια μας σε κάθε σημείο αυτής της γης για την ανατροπή των τεράτων του καπιταλισμού και το χτίσιμο της δικής μας ζωής, των αναγκών και επιθυμιών μας. 
Ας γεμίσουμε τις αποσκευές των προσφύγων με αγάπη και αγώνα. 



11.9.15

ΠΡΟΚΗΡΥΞΗ ΤΟΥ ΕΕΚ-ΤΡΟΤΣΚΙΣΤΕΣ ΓΙΑ ΤΙΣ ΕΚΛΟΓΕΣ ΤΗΣ 2Οης ΣΕΠΤΕΜΒΡΗ 2015

Καλούμε φίλους και συναγωνιστές να στηρίξουν με αποφασιστικότητα τον εκλογικό συνδυασμό και στη Μαγνησία, του οποίου οι υποψήφιοι θα παρουσιαστούν εντός των προσεχών ημερών. 


ΠΡΟΚΗΡΥΞΗ ΤΟΥ ΕΕΚ-ΤΡΟΤΣΚΙΣΤΕΣ ΓΙΑ ΤΙΣ ΕΚΛΟΓΕΣ ΤΗΣ 2Οης ΣΕΠΤΕΜΒΡΗ 2015

Δημιουργηθηκε στις Κυριακή, 06 Σεπτεμβρίου 2015 10:17
ΠΡΟΚΗΡΥΞΗ ΤΟΥ ΕΕΚ-ΤΡΟΤΣΚΙΣΤΕΣ
ΓΙΑ ΤΙΣ ΕΚΛΟΓΕΣ ΤΗΣ 2Οης ΣΕΠΤΕΜΒΡΗ


Κάτω όλα τα μνημόνια κι όλοι οι παλιοί και νέοι διαχειριστές τους, δεξιοί και  ψευτοαριστεροί !
Μαύρο σε όλα τα κόμματα-υπηρέτες του κεφαλαίου, της ΕΕ, του ΔΝΤ!

ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΟΝ ΜΟΝΟΔΡΟΜΟ ΤΟΥ ΚΑΠΙΤΑΛΙΣΜΟΥ ΚΑΙ ΤΩΝ ΒΑΡΒΑΡΩΝ ΜΝΗΜΟΝΙΩΝ ΤΗΣ ΤΡΟΪΚΑΣ ΠΑΛΕΨΕΤΕ, ΣΤΗΡΙΞΤΕ, ΨΗΦΙΣΤΕ  ΤΗΝ ΕΠΑΝΑΣΤΑΤΙΚΗ ΑΡΙΣΤΕΡΑ!
ΣΤΙΣ 20 ΣΕΠΤΕΜΒΡΗ ΨΗΦΙΣΤΕ ΤΗΝ ΕΚΛΟΓΙΚΗ ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑ ΤΟΥ ΕΕΚ-ΤΡΟΤΣΚΙΣΤΕΣ ΜΕ ΤΗΝ ΑΝΤΑΡΣΥΑ ΚΑΙ ΑΝΕΝΤΑΧΤΟΥΣ ΑΡΙΣΤΕΡΟΥΣ ΑΓΩΝΙΣΤΕΣ!

ΥΠΑΡΧΕΙ ΜΙΑ ΚΑΙ ΜΟΝΗ ΕΝΑΛΛΑΚΤΙΚΗ ΛΥΣΗ: 
ΝΑ ΣΠΑΣΟΥΜΕ ΤΙΣ ΑΛΥΣΙΔΕΣ !

Διαγραφή του χρέους, Εθνικοποίηση των τραπεζών και των στρατηγικών τομέων της οικονομίας, εργατικός έλεγχος κι αυτοδιεύθυνση!

Αναδιοργάνωση της οικονομίας  σύμφωνα με τις ανάγκες του λαού κι όχι το κέρδος των λίγων, σε νέες, σοσιαλιστικές βάσεις, έξω από το χρεοκοπημένο σύστημα της καπιταλιστικής εκμετάλλευσης, της πείνας, της ανεργίας, του εξευτελισμού, με την παραγωγή και όλη την εξουσία στα χέρια των εργατών και των φτωχών λαϊκών στρωμάτων !

Για μια Ελλάδα ελεύθερη κι όχι αποικία χρέους, σοσιαλιστική, μέσα σε μια Ευρώπη σοσιαλιστική, που θα χτιστεί από τους καταπιεσμένους, από τα κάτω, πάνω στα ερείπια της ιμπεριαλιστικής ΕΕ, της φυλακής των λαών, της απάνθρωπης Ευρώπης-Φρούριο, του νεκροταφείου των προσφύγων!

Για τον πανανθρώπινο ελευθεριακό κομμουνισμό, χωρίς αφεντικά κι εκμεταλλευτές, χωρίς στρατοκράτες, πολέμους και δικτάτορες, χωρίς γραφειοκράτες κι εξουσιαστές!

Γιατί έπεσε η κυβέρνηση Τσίπρα;

 

Η ομάδα Τσίπρα στην ηγεσία του ΣΥΡΙΖΑ, αγνοώντας το ίδιο το κόμμα του ΣΥΡΙΖΑ και τα όργανά του,  προκήρυξε εκλογές-εξπρές, λέγοντας ότι η “πρώτη φορά Αριστερά στην κυβέρνηση” έπεσε  “από τα μέσα”, από την Αριστερή Πλατφόρμα κι όσους, έστω καθυστερημένα, αρνήθηκαν να ψηφίσουν το επαίσχυντο τρίτο μνημόνιο, όπως έκανε η ομάδα του Μαξίμου μαζί με εκείνους που  κατέστρεψαν  την χώρα και τον λαό της, την Δεξιά, το ΠΑΣΟΚ, και τον παραπόταμό τους. Ψέματα. Η αποστασία ξεκίνησε από το Μέγαρο Μαξίμου. Ήταν η ομάδα Τσίπρα που έγραψε στα παλιά της  τα παπούτσια την λαϊκή εντολή της 25ης του Γενάρη  να μπει τέλος στην λιτότητα και μετέτρεψε το βροντερό ΟΧΙ του λαού στο Δημοψήφισμα της 5ης Ιουλίου στο ΝΑΙ της υποταγής στη Γερμανία του Σόιμπλε, στην ΕΕ, το ΔΝΤ, τους διεθνείς τοκογλύφους,  τους ξένους και ντόπιους κεφαλαιοκράτες. Η κυβέρνηση Τσίπρα έπεσε  από την οργή του προδομένου λαού, την λαϊκή κραυγή και κατακραυγή για το τρίτο και χειρότερο μνημόνιο της  συνθηκολόγησης με τον ταξικό εχθρό, την τρόικα εξωτερικού και εσωτερικού.
Στις προηγούμενες εκλογές  οι Σαμαροβενιζέλοι και ο παραπόταμός τους πρόβαλαν το σκιάχτρο του φόβου ενώ η ηγεσία του ΣΥΡΙΖΑ μιλούσε για την Ελπίδα που έρχεται. Σίγουρα η Ελπίδα νίκησε τον φόβο αλλά αμέσως η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ   την έβαλε στο αδιέξοδο παζάρι με τους Έμπορους των Λαών και την πούλησε τσάμπα με λεφτά που θα μείνουν στην τσέπη των τοκογλύφων, για ένα τρίτο πακέτο  μέτρων κοινωνικού κανιβαλισμού. Η Ελπίδα προδόθηκε και τώρα θα εκδικηθεί! Δεν πέθανε. Η Ελπίδα αναζητά νέους δρόμους - και θα τους βρει!

Γιατί η συνθηκολόγηση;


Πρόκειται όχι απλώς για την αποτυχία της τακτικής στις διαπραγματεύσεις αλλά προπαντός για χρεοκοπία μιας συγκεκριμένης στρατηγικής. Ενώ η καπιταλιστική τρόικα εξωτερικού και εσωτερικού διεξήγαγαν τον πιο άγριο ταξικό πόλεμο, η λεγόμενη “κυβέρνηση της Αριστεράς” πήγε στον πόλεμο υψώνοντας την λευκή σημαία της παράδοσης, ζητώντας ταξική ειρήνη και “έντιμο συμβιβασμό” των δημίων με τα θύματά τους .
Ρητά  προεξόφλησαν εκ των προτέρων ότι δεν θα έρθουν σε ρήξη με την ΕΕ, την ευρωζώνη και το ΔΝΤ κι έτσι πριν πάνε σε Βρυξέλλες  και Βερολίνο, ήδη, από την Αθήνα, είχαν δώσει κάθε διαβεβαίωση  της “συνέχειας του κράτους” στην  ελληνική κεφαλαιοκρατία, στους βιομηχάνους του ΣΕΒ  και τους εφοπλιστές. Φτιάξανε  κυβέρνηση με  κομμάτι της  εθνικιστικής, θρησκόληπτης, ξενοφοβικής Δεξιάς, τους ΑΝΕΛ. Δώσανε γη και ύδωρ στην καραμανλική Δεξιά βάζοντας στη θέση του Προέδρου της Δημοκρατίας τον Προκόπη Παυλόπουλο, που όσο   αδρανής έμεινε όταν ο φασίστας Κασιδιάρης μπουγέλωνε την Δούρου κι έδερνε την Κανέλλη, τόσο δραστήριος έγινε, προπαντός στην τελική φάση υπογραφής του νέου μνημονίου, στα παρασκήνια, σε άμεση συνεργασία με τον Στουρνάρα, τον εγκάθετο του Ντράγκι. 
Η “εθνική ενότητα” ήταν μια ολέθρια παγίδα, με ευθύνη της ηγεσίας του ΣΥΡΙΖΑ, στην οποία δεν αντιτάχτηκε αποφασιστικά και δημόσια τους κρίσιμους 7 μήνες η Αριστερή Πλατφόρμα. Κι ο ταξικός εχθρός, αδιάλλακτος κι αμείλικτος, αξιοποίησε  στο έπακρο την προσφορά ταξικής συνεργασίας που επισημοποιήθηκε ήδη στις 20 Φεβρουαρίου με την  συμφωνία υποταγής στα μνημόνια, στο Γιούρογκρουπ. Τους επόμενους μήνες ακολούθησε το χρονικό ενός προαναγγελθέντος θανάτου, ενώ στέρευαν  τα αποθέματα της χώρας για να πληρωθούν μέχρι πεντάρας  οι “δανειστές”-τοκογλύφοι. Η τραγική κατάληξη στις 12 Ιουλίου ήταν αναμενόμενη. Η άρνηση της ρήξης με κεφάλαιο, ΕΕ και ΔΝΤ, η  στρατηγική κάθε ρεφορμισμού, παλιού και νέου, για ταξικό συμβιβασμό σε συνθήκες ταξικού πολέμου δεν μπορεί παρά να οδηγήσει σε ήττα και τα σπασμένα καλούνται να τα πληρώσουν η εργατική τάξη κι ο λαός.

Ταξικός πόλεμος και καπιταλιστική κρίση


Πίσω από την αδιαλλαξία των ιμπεριαλιστικών “θεσμών” της Ευρώπης και της Αμερικής βρίσκεται  το αδιέξοδο του συστήματός τους. Η παγκόσμια καπιταλιστική κρίση, εφτά χρόνια μετά την κατάρρευση της Λήμαν Μπράδερς το 2008, όχι μόνο δεν λύθηκε αλλά  μπαίνει σε μια νέα, τρισχειρότερη και πιο επικίνδυνη φάση, όπως  δείχνει ο παγκόσμιος σάλος  και το κραχ στα διεθνή χρηματιστήρια λόγω της κρίσης στην Κίνα.
Η 3η Ευρω-Μεσογειακή Συνδιάσκεψη, που φιλοξένησε στην Αθήνα το ΕΕΚ, στις 18-20 Ιουλίου, σωστά προειδοποίησε ότι η κορύφωση της κρίσης στην Ευρωζώνη με επίκεντρο την Ελλάδα συνιστά καμπή στην πορεία της παγκόσμιας κρίσης του καπιταλισμού. Έδειξε όχι μόνο την χρεοκοπία της Ελλάδας και της “στρατηγικής” τής πιο άγριας και  διαιωνιζόμενης λιτότητας, αλλά το στρατηγικό αδιέξοδο της ίδιας της ευρωζώνης και της ΕΕ που έχουν φτάσει σε οριακό σημείο κι αδυνατούν να  αντεπεξέλθουν στην λαίλαπα που επέρχεται τώρα από την Ασία.
Όσοι  απαιτούν από τον λαό “κάθε θυσία για το ευρώ” έχουν και σπέρνουν αυταπάτες για την βιωσιμότητα του ίδιου του ευρώ, της ευρωζώνης και του όλου εγχειρήματος  της συγκρότησης μιας ιμπεριαλιστικής - καπιταλιστικής Ευρωπαϊκής Ένωσης. Ο “ευρωπαϊκός γίγας” έχει πήλινα πόδια που αρχίζουν να γκρεμίζονται.

 “Ευρώ ή δραχμή;”

 Το δίλημμα “ευρώ ή δραχμή;” είναι ψευτοδίλημμα και παγίδα. Η κρίση δεν είναι  νομισματική  αλλά δομική και συστημική και δεν λύνεται πρωταρχικά απλώς με την κατάλληλη νομισματική πολιτική. Η ρήξη με την ΕΕ και το ευρώ είναι αναπόφευκτη. Έτσι κι αλλιώς το Grexit το ετοιμάζει η πολιτική Σόιμπλε. Η ρήξη πρέπει να γίνει με τους  δικούς μας ταξικούς όρους και να αποτελεί επαναστατική Έξοδο των καταπιεσμένων όχι μόνον από την ΕΕ και το ευρώ αλλά από το καταρρέον καπιταλιστικό σύστημα που απειλεί να μας θάψει στα ερείπιά του. Η Έξοδος αυτή ή θα είναι διεθνιστική ή δεν θα υπάρξει.

Σε ιστορικές συνθήκες  παγκόσμιας κρίσης είναι ολέθρια αυταπάτη  η εθνική περιχαράκωση που κηρύσσει ο δεξιός κι ο “αριστερός” εθνικισμός. Ένας “ευρωσκεπτικισμός” που τρέφει τον ρατσισμό, την ξενοφοβία, το μίσος στους άλλους λαούς και κυρίως τους μετανάστες και πρόσφυγες, και που δεν βλέπει ότι το παρόν και το μέλλον της εργατικής τάξης και των λαών θα κριθεί στην διεθνή αρένα: στην κοινή διεθνή και διεθνιστική πάλη, στον διεθνή ταξικό πόλεμο για την συντριβή της ιμπεριαλιστικής ΕΕ και την σοσιαλιστική ενοποίηση της ευρωπαϊκής ηπείρου από την Λισαβόνα ως το Βλαδιβοστόκ.

Τι διακυβεύεται στις εκλογές της 20ης Σεπτέμβρη;


Από την μεριά των ιμπεριαλιστών της ΕΕ και των HΠΑ, της άρχουσας τάξης και των κομμάτων που την υπηρετούν, το ζητούμενο στις  επερχόμενες εκλογές είναι ο σχηματισμός μιας μνημονιακής κυβέρνησης  συνασπισμού ή “εθνικής ενότητας”, με κορμό τον ΣΥΡΙΖΑ ή τη Νέα Δημοκρατία, ικανή να αναχαιτίσει τις αναπόφευκτες κοινωνικές αντιστάσεις στο τρίτο μνημόνιο. Ένα μνημόνιο που το γερμανικό περιοδικό Σπήγκελ ονόμασε “λίστα φρικαλεοτήτων” και που τα ίδια τα διεθνή αστικά επιτελεία θεωρούν σαν “οικονομικά, πολιτικά, και κοινωνικά ανεφάρμοστο” αλλά αναγκαίο για να γίνει, με την οριστική συντριβή του ελληνικού λαού και κάθε ελπίδας, το αποτρεπτικό παράδειγμα για όλους τους λαούς που αντιστέκονται.
Αντίθετα, από την μεριά των ταξικών συμφερόντων των εργαζομένων και ανέργων, της νεολαίας, των απόμαχων της βιοπάλης, του λαού που εξαθλιώνεται, το ζητούμενο στις 20 Σεπτέμβρη είναι να δοθεί το πιο ισχυρό πλήγμα σε παλαιομνημονιακούς και νεομνημονιακούς υπηρέτες του κεφαλαίου, της ΕΕ, του ΔΝΤ και να δημιουργηθούν όροι ανατροπής τους και κατάργησης όλων των μνημονίων στον δρόμο της κοινωνικής απελευθέρωσης.
Ο στόχος των “από πάνω” είναι εξαρχής υπονομευμένος. Οποιαδήποτε μνημονιακή κυβέρνηση συνασπισμού των δυσφημισμένων συστημικών κομμάτων κι αν  προκύψει, είτε με κορμό τον απαξιωμένο ΣΥΡΙΖΑ που εξανεμίζονται οι δυνάμεις του, είτε με κορμό μια διεφθαρμένη Δεξιά, ένοχη για παλιά και νέα μνημόνια και με περικεφαλαία έναν κουτσαβάκη του γλυκού νερού, δεν θα έχει συνοχή και αντοχές, θα είναι η πιο αδύναμη μεταπολεμική κοινοβουλευτική κυβέρνηση, έρμαιο στην επιδεινούμενη παγκόσμια κρίση κι αντίπαλη με τον εχθρό λαό. Ακριβώς λόγω της αδυναμίας της θα είναι και η πιο αυταρχική και επικίνδυνη κυβέρνηση ενός αστυνομικού κράτους σε καθεστώς “έκτακτης ανάγκης”. Δεν είναι τυχαίο ότι ο εκλεκτός του Τσίπρα  πρώην υπουργός  καταστολής Πανούσης ζητάει από τώρα κυβέρνηση ΝΔ-ΣΥΡΙΖΑ. Δεν είναι τυχαίοι οι εναγκαλισμοί και η ντε φάκτο νομιμοποίηση των εγκληματιών της ναζιστικής Χρυσής Αυγής. Είναι η εφεδρεία των δολοφόνων και της κρατικής τρομοκρατίας - και πρέπει να τσακιστούν σε κάθε γειτονιά και πόλη.
Αλλά οι εργάτες, οι άνεργοι, η φτωχολογιά των πόλεων και της υπαίθρου, προπαντός η νέα γενιά της ανεργίας, των αντιμνημονιακών αγώνων και του ΟΧΙ, δεν είναι καθόλου εύκολος αντίπαλος.

Για μια επαναστατική, διεθνιστική, αντιγραφειοκρατική, κομμουνιστική Αριστερά  της Νίκης των καταπιεσμένων! 

Ήδη η πολιτική χρεοκοπία του ρεφορμισμού τύπου ΣΥΡΙΖΑ οδηγεί τις φυγόκεντρες δυνάμεις του μαζικού κινήματος, που στράφηκε στα αριστερά  στα μνημονιακά χρόνια, να σπάζουν την παλιά ρεφορμιστική φόρμα και να ξετυλίγουν το επαναστατικό περιεχόμενό τους σε νέες κατευθύνσεις, αναζητώντας αυτοκριτικά νέους δρόμους. 
Το ΕΕΚ-ΤΡΟΤΣΚΙΣΤΕΣ είναι ανοιχτό στον διάλογο και την κοινή δράση, στους νέους αγώνες, πριν και προπαντός μετά τις 20 Σεπτέμβρη, με όλες αυτές τις δυνάμεις της κοινωνικής χειραφέτησης. Διατηρούμε πάντα, βέβαια, την πολιτική ανεξαρτησία μας, το πρόγραμμά μας, τον αδογμάτιστο μαρξισμό μας, τον αδιάλλακτο διεθνισμό μας, την κριτική μας στάση απέναντι σε κάθε τάση γραφειοκρατισμού κι εθνικορεφορμισμού. Παρόλο που διακρίνουμε τέτοιες ανησυχητικές τάσεις στη νεοπαγή “Λαϊκή Ενότητα” και γι’ αυτό δεν συμπράττουμε μαζί της εκλογικά, αναγνωρίζουμε ότι η -αργοπορημένη και χωρίς αυτοκριτική- διάσπαση κι ο σχηματισμός της έδωσε χτύπημα από τα αριστερά στους συνθηκολόγους του 3ου Μνημονίου κι είμαστε ανοιχτοί σε διάλογο και δράση με τις διάφορες και διαφορετικές δυνάμεις στο εσωτερικό της, μετά τις εκλογές. Το ίδιο ισχύει και με τις άλλες δυνάμεις, προπαντός της νεολαίας,  που η αποτυχία του σχεδίου ΣΥΡΙΖΑ απελευθερώνει, χωρίς να νοσταλγούν ένα ΣΥΡΙΖΑ Νο2 ή την αρτηριοσκληρωτική σταλινική γραφειοκρατία  του ΚΚΕ που και πρόσφατα και στις πιο κρίσιμες στιγμές (Δεκέμβρης 2008, πάλη για το ΟΧΙ) έδειξε ξανά τον συντηρητικό του χαρακτήρα.
Βρισκόμαστε σε ένα ιστορικό σταυροδρόμι, μπροστά σε κρισιμότατες ταξικές μάχες και μέσα στις πιο ραγδαίες ανακατατάξεις στον χώρο της Αριστεράς και του αντι-εξουσιαστικού χώρου από τον καιρό της δικτατορίας και της πρώτης μεταπολιτευτικής περιόδου. Θα ήταν θανάσιμο σφάλμα οποιαδήποτε αυτάρεσκη περιχαράκωση και στάση αυτο-επιβεβαίωσης, μακρυά από τις συντελλούμενες εξελίξεις. Γι’ αυτό και το ΕΕΚ-ΤΡΟΤΣΚΙΣΤΕΣ, διατηρώντας πάντα την πολιτική του αυτοτέλεια, την διακριτή του παρουσία στα ψηφοδέλτια και παλεύοντας για το διεθνιστικό επαναστατικό του πρόγραμμα,  αποφάσισε να δώσει την εκλογική μάχη σε συνεργασία με τις δυνάμεις της ΑΝΤΑΡΣΥΑ και τους ανένταχτους αριστερούς αγωνιστές που αρνήθηκαν να ενσωματωθούν σε ένα μέτωπο “λαϊκής ενότητας” στενά “αντιμνημονιακό, δημοκρατικό, πατριωτικό”, με όρους αριστερού εθνικισμού, χωρίς σαφή ταξική αναφορά ή προοπτική ρήξης με το κεφάλαιο και την ΕΕ, και με χαρακτηριστικά γραφειοκρατισμού.
Το αποφασιστικό, ταξικό ΟΧΙ της 5ης Ιουλίου ήταν σεισμός και τομή. Μας χωρίζει όχι μόνο από τις αστικές δυνάμεις  του ΝΑΙ της υποτέλειας και του άγριου καπιταλισμού αλλά και από εκείνους που είτε το πρόδωσαν αμέσως μετά την νίκη, όπως η ομάδα Τσίπρα του Μαξίμου, είτε το σαμπόταραν πριν καν το Δημοψήφισμα με το κάλεσμα σε άκυρο και αποχή, όπως το ΚΚΕ.
Το ΕΕΚ-ΤΡΟΤΣΚΙΣTEΣ πάλεψε με πάθος για το ΟΧΙ στη λιτότητα και παλεύει για την συνέχειά του, για ένα ΟΧΙ ΣΕ ΟΛΑ ΤΑ ΜΝΗΜΟΝΙΑ, ΤΗΝ ΕΕ, ΤΟ ΔΝΤ, ΤΟ ΚΕΦΑΛΑΙΟ .

Πάνω απ’ όλα, εμείς οι Τροτσκιστές του ΕΕΚ παλεύουμε για να οργανωθεί, να προχωρήσει, να συντελεστεί η μετάβαση από το ΟΧΙ της 5ης Ιουλίου στο ΜΕΓΑΛΟ ΝΑΙ στην κοινωνική απελευθέρωση και την καθολική ανθρώπινη χειραφέτηση, την ΕΡΓΑΤΙΚΗ ΕΞΟΥΣΙΑ, την σοσιαλιστική ενοποίηση της περιοχής μας, της Ευρώπης, του κόσμου, για τον πανανθρώπινο ελευθεριακό κομμουνισμό.
Σεπτέβριος 2015

 






9.9.15

Υπάρχει δρόμος για τον λαό ;

Υπάρχει δρόμος για τον λαό ;


Η διακυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ αφού διαπίστωσε ότι δεν υπάρχει άλλη εναλλακτική από την συμφωνία με τους «εταίρους δανειστές», φόρτωσε τον λαό με νέα αντιλαϊκά μέτρα και ισοπέδωση όσων δικαιωμάτων είχαν απομείνει από τους προηγούμενους κύκλους επίθεσης  ΝΔ-ΠΑΣΟΚ.


Οι δυνάμεις του συστήματος μέσα και έξω από την χώρα έχουν κάνει επιστήμη τον συστηματικό εκβιασμό του λαού για την ανυπαρξία άλλου δρόμου από τον μονόδρομο της φτώχειας, της ανεργίας, της ανυπαρξίας δικαιωμάτων, της υποταγής στους ιμπεριαλιστές - «προστάτες» των ΗΠΑ-ΝΑΤΟ-ΕΕ.
Η βάρβαρη επίθεση σε εργαζόμενους, συνταξιούχους, νέους, το ξεπούλημα των πλουτοπαραγωγικών πηγών της χώρας, η επέλαση της εξαθλίωσης, η διάλυση όσων κοινωνικών υποδομών υπήρχαν, έχουν γίνει απαράβατα αξιώματα για όσα κόμματα αναλαμβάνουν την κυβερνητική διαχείριση. Τα πάντα στο ξένο και ντόπιο κεφάλαιο, τα πάντα στους ιμπεριαλιστές. Αλλιώς ο λαός θα λιμοκτονήσει και η χώρα θα καταστραφεί.
Αυτό που μας λέει η άρχουσα τάξη της χώρας μας και τα κόμματα που την υπηρετούν, με τον ένα ή τον άλλο τρόπο, είναι ότι έχουν «οικοδομήσει» μία χώρα που δεν μπορεί να ζήσει ούτε μία εβδομάδα, αν το αποφασίσουν οι ξένοι δυνάστες. Και αυτό το έχουν για καμάρι τους.


Στήνουν άρον-άρον κάλπες για τις 20 Σεπτέμβρη, με την σύμφωνη γνώμη ίσως και την επιβολή των δανειστών-ληστών, έτσι ώστε να φέρουν τον λαό στα μέτρα τους και την μόνη επιλογή που του αφήνουν είναι να αποφασίσει ποιος θα είναι ο καλύτερος διαχειριστής της επίθεσης στην ζωή του.
Αυτό δεν μπορεί και δεν πρέπει να γίνει αποδεκτό από τον κόσμο της δουλειάς, τους νέους, τους συνταξιούχους, τους επαγγελματίες, τους αγρότες, τους ανέργους.
Ότι έχει κερδίσει ο λαός το οφείλει στους σκληρούς αγώνες του και στην δουλειά του , δεν του το χάρισε κανείς, δεν το χρωστάει σε κανέναν. Και χωρίς αυτούς τους αγώνες κινδυνεύει να χάσει τα πάντα.
Οι αυταπάτες για σωτήρες που θα φέρουν ανακούφιση και οι εύκολες και γρήγορες «λύσεις» με ανάθεση κατάρρευσαν παρά τις προσπάθειες κάποιων να ξαναζεστάνουν την σούπα, όπως η ομάδα που αποσπάσθηκε από τον ΣΥΡΙΖΑ και ονομάσθηκε ΛΑ.Ε και διάφοροι άλλοι στην ίδια ρότα.


Η Αριστερά και οι κομμουνιστές είναι «καταδικασμένοι» να υπηρετούν τον λαό και κρίνονται στην ζωή και τον αγώνα και όχι στα λόγια και τις διακηρύξεις. Τα υλικά της ήττας και της υποταγής δεν μπορούν να ανακυκλωθούν καθώς είναι τοξικά για το κίνημα και την προοπτική του.
Γιατί η Αριστερά ή θα είναι επαναστατική ή δεν θα είναι Αριστερά.  
Γιατί η Αριστερά είναι υποχρεωμένη να ανοίγει δρόμους δύσκολους αλλά απελευθερωτικούς  για την μεγάλη λαϊκή πλειοψηφία.
Γιατί η Αριστερά είναι υποχρεωμένη να συμβάλει στην οικοδόμηση Μετώπου  Αντίστασης και Διεκδίκησης για  την δουλειά, το ψωμί, τις ελευθερίες και τα δικαιώματα.
Γιατί η Αριστερά και οι κομμουνιστές οφείλουν να θέσουν τον στόχο για ΑΝΕΞΑΡΤΗΣΙΑ και ΣΟΣΙΑΛΙΣΜΟ σαν συνολική απάντηση των εργατικών-λαϊκών δυνάμεων στην καπιταλιστική εκμετάλλευση και την ιμπεριαλιστική βαρβαρότητα.


Αυτό το πολιτικό ρεύμα της Αριστεράς θέλουν να ενισχύσουν με την συμμετοχή τους στις εκλογές το ΚΚΕ(μ-λ) και το ΜΛ-ΚΚΕ και ζητούν από κάθε αγωνιστή του κινήματος κάθε εργαζόμενο και νέο να συστρατευθούν σε αυτή την προσπάθεια τόσο σήμερα όσο και την επόμενη των εκλογών.


 Γρηγόρης Ανδρεάτος 

μέλος του ΚΚΕ(μ-λ)

4.9.15

«Καλό ταξίδι» Σύντροφε Γιάννη Γιαννατσή!

«Καλό ταξίδι» Σύντροφε Γιάννη Γιαννατσή! 
Το Εργατικό Επαναστατικό Κόμμα εκφράζει την βαθιά του θλίψη και αβάσταχτη οδύνη για τον ξαφνικό και απροσδόκητο χαμό του συντρόφου Γιάννη Γιαννατσή, τα ξημερώματα της Τρίτης 1ης Σεπτέμβρη. Ο «Γιάννης ο ΚΑΤΕΕ», που άλλοτε είχε ξεφύγει δις από τις παγίδες θανάτου κράτους και παρακράτους, «έφυγε» προδομένος από την καρδιά του, μόλις στα 55 του χρόνια.
Στα περισσότερα από αυτά, σχεδόν σε όλη την ενήλικη ζωή του, ο σ. Γ. Γιαννατσής, υπήρξε στρατευμένος κομμουνιστής, Τροτσκιστής, ενταγμένος στις γραμμές της ΕΔΕ και του ΕΕΚ, ενώ για αρκετά χρόνια διατέλεσε μέλος της Κεντρικής του Επιτροπής. Η προσωπική του πορεία είναι άρρηκτα συνδεδεμένη με την πορεία του Κόμματος τις τελευταίες τέσσερις δεκαετίες, καθώς και με τους αγώνες των κατοίκων της γειτονιάς των Πετραλώνων, των οποίων υπήρξε εμβληματική φυσιογνωμία.
Στο άκουσμα του ονόματός του, θα φέρνουμε στο νου μας πάντα το κομμουνιστικό ήθος και την βαθιά πίστη του αταλάντευτου μαχητή, που έθεσε την ίδια του τη ζωή στην υπηρεσία της πάλης για τη σοσιαλιστική επανάσταση και την κοινωνική χειραφέτηση σε όλο τον πλανήτη. Ο μαχητής Γιάννης, ούτε στις πιο δύσκολες στιγμές της μακρόχρονης πορείας του στο κίνημα, δεν «πισωπάτησε», δεν λοξοδρόμησε από τις αρχές του που τον ήθελαν ακούραστο υπερασπιστή των εργατικών και λαϊκών συμφερόντων.
Εντάχθηκε στην ΕΔΕ στα 1977, για να αποτελέσει σημαντικό στέλεχος της σπουδάζουσας νεολαίας που μάχονταν μέσα από τις γραμμές των «Νέων Σοσιαλιστών», όντας ο ίδιος φοιτητής στα ΚΑΤΕΕ (πρόδρομος των ΤΕΙ), γεγονός που του άφησε το προσωνύμιο που τον ακολουθεί ως σήμερα, «Γιάννης ο ΚΑΤΕΕ». Ήταν παρών στο ιδρυτικό συνέδριο του Εργατικού Επαναστατικού Κόμματος το 1985. Ήταν παρών και ανάμεσα σε αυτούς που κράτησαν το ΕΕΚ «ζωντανό» μετά το σχίσμα του 1989, παλεύοντας για την πολιτική ανεξαρτησία της εργατικής τάξης, στον αγώνα της για την Διαρκή Επανάσταση.
Τα δύσκολα χρόνια που ακολούθησαν για όλο το κομμουνιστικό και αριστερό κίνημα, όσο η αστική αντίδραση θριαμβολογούσε για το «τέλος της Ιστορίας» και την οριστική επικράτησή της επί του «Κομμουνισμού», ο σ. Γιάννης παρέμεινε στην πρώτη γραμμή των αγώνων όπως σε κάθε λεπτό της ζωής του.
Πρωτοστάτησε στην προσπάθεια συγκρότησης ανοιχτής λαϊκής συνέλευσης στα Πετράλωνα, το 2002, εμπνευσμένος από την Αργεντίνικη εμπειρία της εξέγερσης του Αργεντινάζο. Προτού καν τα ζητήματα της υπεράσπισης της καθημερινής ζωής απέναντι στην ασυδοσία του κράτους και του κεφαλαίου οδηγήσουν στην ανάδυση των «κινημάτων πόλης», υπήρξε εμπνευστής, οργανωτής και πρωτοπόρος αγωνιστής σε κάθε μάχη και διεκδίκηση των κατοίκων της γειτονιάς: ενάντια στο κλείσιμο του εργοστασίου της Sisser-Palco, στην εμπορευματοποίηση της Κορεάτικης Αγοράς, στην εμπορευματοποίηση του λόφου του Φιλοπάππου και στα κάγκελα περίφραξης του, στις κεραίες του θανάτου, στον εκφυλισμό της φυσιογνωμίας των Πετραλώνων και την μετατροπή τους σε διασκεδαστήριο κ.α.
Για όλη του αυτή την πολυεπίπεδη και πολύχρονη δράση, ο Γιάννης υπήρξε πάντοτε στόχος των μηχανισμών της εξουσίας και της βίας, κράτους, παρακράτους, επιχειρηματικών συμφερόντων και μαφίας. Μόνιμος στόχος στις αστυνομικές και δικαστικές διώξεις ενάντια στους κατοίκους, κατέγραψε στο ενεργητικό του πλήθος κατηγοριών και δικών. Για έναν αγωνιστή του λαού όπως ο σ. Γιάννης, τα παραπάνω λογίζονταν ως παράσημα και τίτλοι τιμής.
Αλλά οι επιθέσεις δεν έμειναν στο επίπεδο των δικαστικών διώξεων, με τον σύντροφο να γίνεται δύο φορές στόχος δολοφονικών ενεργειών. Την πρώτη φορά, το 2007, γλίτωσε τον θάνατο από βαριά κρανιοεγκεφαλική κάκωση, όταν φασίστες παρακρατικοί που βγήκαν από τις γραμμές της αστυνομίας, του επιτέθηκαν με σιδερένιους λοστούς, μετά από διαμαρτυρία των κατοίκων του Ρουφ για αφύλακτη διάβαση του Προαστιακού Σιδηρόδρομου. Την δεύτερη φορά, το 2009, ενεργούμενα τοπικών συμφερόντων μαφιόζων καταστηματαρχών, έσπασαν την τζαμαρία της εισόδου του σπιτιού του και έβαλαν φωτιά μέσα στη νύχτα, θέτοντας σε κίνδυνο την ζωή του ίδιου και της οικογένειας του. Τα ίδια συμφέροντα, που είχαν θιγεί από το κίνημα ενάντια στην κατάληψη των δημόσιων χώρων από τα τραπεζοκαθίσματα, για καιρό μετά μοίραζαν και τοιχοκολλούσαν έντυπο υλικό και αφίσες με το όνομά του σε όλη την γειτονιά, προσπαθώντας να τον συκοφαντήσουν και να τον τρομοκρατήσουν. Μάταια όμως: μέχρι και την τελευταία του στιγμή ο Γιάννης ήταν μπροστάρης και πάντα στις επάλξεις των αγώνων.
Δεν θα ήταν υπερβολή να πούμε πως ο σύντροφος Γιάννης, ήταν φτιαγμένος από τη στόφα ενός γνήσιου λαϊκού ηγέτη: ήταν από εκείνο το σπάνιο είδος των αγωνιστών που μεταμορφώνονται όταν βρίσκονται ανάμεσα στις παλλόμενες μάζες, που κινούνται σαν «το ψάρι μέσα στο νερό» όταν βρίσκονται μέσα στους καθημερινούς αγώνες και αγωνίες των ανθρώπων για ζωή κι ελευθερία, από το πιο μικρό ως το πιο μεγάλο ζήτημα. Για τον σ. Γιάννη η πολιτική δράση ήταν αξεχώριστη από την ίδια του την ζωή. Ακόμα και η πιο «πεζή», καθημερινή κάλυψη των πιο βασικών αναγκών, ήταν στοιχείο που όφειλε να οδηγεί στη λαϊκή αυτο-οργάνωση και στη συλλογική πάλη. Η βαθιά του πίστη στο κομμουνιστικό μέλλον της ανθρωπότητας, όφειλε να μετουσιωθεί σε συλλογικό βίωμα στο τώρα, σε κάθε στιγμή της ημέρας του. Τα τελευταία χρόνια της ζωής και της δράσης του τα αφιέρωσε στην αναζήτηση και δημιουργία συλλογικών μορφών οργάνωσης και αγώνα για την αντιμετώπιση των δεινών της κρίσης και των μνημονίων: για το δικαίωμα στην υγεία (Κοινωνικός χώρος για την Υγεία – ΠΙΚΠΑ), την τροφή (Συλλογικός χώρος για την Τροφή) κλπ., συνδέοντάς τα με το «μεγάλο κάδρο» της πάλης για την εξουσία των εργατών.
Το κενό που αφήνει ο σύντροφος είναι δυσαναπλήρωτο. Ακόμα περισσότερο για τις δύο συντρόφισσες μας, την σύζυγο του Τρισεύγενη και την κόρη του Γιάννα. Γνωρίζουμε πως τα λόγια μας δεν αρκούν για να απαλύνει ο πόνος τους.
Όλοι εμείς, οι συμμαχητές και σύντροφοι του, που πορευτήκαμε μαζί κάτω από τις ίδιες σημαίες και τα ίδια ιδανικά, θα σταθούμε δίπλα τους, τιμώντας την μνήμη του Συντρόφου Γιάννη Γιαννατσή, με τον μόνο τρόπο που ταιριάζει, κι όπως ο ίδιος επέλεξε να ζήσει την ζωή του: παλεύοντας για να ανατρέψουμε τον κόσμο της εκμετάλλευσης και της καταπίεσης, της αναξιοπρέπειας και της ανελευθερίας. Ανοίγοντας τον δρόμο για την αυριανή ευτυχία του μέλλοντος, του λαμπρού συλλογικού μέλλοντος του Παγκόσμιου Ελευθεριακού Κομμουνισμού.
«Καλό ταξίδι» Σύντροφε Γιάννη!

Οι σύντροφοί σου,
1/9/2015