18.11.15

ΨΗΦΙΣΜΑ ΣΥΜΠΑΡΑΣΤΑΣΗΣ ΣΤΟΥΣ ΕΡΓΑΤΕΣ ΤΗΣ COCA COLA

Η εταιρία 3Ε, κάτοχος εκατοντάδων κερδοφόρων επιχειρήσεων σε ολόκληρο τον κόσμο, επέβαλε ξαφνικό θάνατο αυτή τη φορά στο εργοστάσιό της στο Βόλο, συμβάλλοντας στην «ερημοποίηση» της πρώτης βιομηχανικής περιοχής, η οποία έχει μετατραπεί, όπως και η Β’ ΒΙΠΕ, από περιοχή εργασίας για χιλιάδες εργαζόμενους σε περιοχή φάντασμα.

Η ευθύνη για την παγκόσμια καπιταλιστική κρίση που στέλνει στην ανεργία, εξαθλιώνει και εξοντώνει τη συντριπτική πλειοψηφία των εργαζόμενων σε ολόκληρο τον κόσμο αλλά και στη χώρα μας βαραίνει μόνο τους κεφαλαιοκράτες, οι οποίοι χέρι - χέρι  με τράπεζες και κράτος επιβάλλουν ένα σύστημα που γεννά μόνο τέρατα, φασισμό και θάνατο.

Όσο εκείνοι που ευθύνονται για τη διάλυση ολόκληρης της κοινωνίας και του παραγωγικού ιστού της χώρας υπερασπίζονται τα συμφέροντά τους, άλλο τόσο πρέπει κι όλοι εμείς, οι παραγωγοί του πλούτου, να παλέψουμε για να έρθει όλος στα χέρια της κοινωνίας.

Μόνη λύση είναι η αποδέσμευση από το σύστημα που γεννά τη βαρβαρότητα, τις απολύσεις, την ανεργία, τη φτώχεια, τη μιζέρια και το φόβο. Πρέπει να διαλέξουμε την εξέγερση και την ανατροπή, για να πάρουμε τη ζωή στα χέρια μας, προτάσσοντας τις δικές μας ανάγκες και επιθυμίες. Να ενώσουμε τις δυνάμεις μας, όλες τις σκόρπιες φωνές όσων πλήττονται από τη συνεχιζόμενη κρίση, παλεύοντας για νέες μορφές οργάνωσης του αγώνα με θάρρος και τόλμη σε ένα πρόγραμμα κοινωνικής ανατροπής και ταξικής απελευθέρωσης.

Μπορούμε.

Είμαστε στο πλευρό σας υλικά και ηθικά με όσες δυνατότητες έχουμε, μέσω των δράσεων μας. Με 4 χρόνια αγώνα, φωνάζουμε και κάνουμε πράξη, «τα εργοστάσια ανήκουν στους εργάτες», ανήκουν σε εμάς τους ίδιους  που παράγουμε τα πάντα και δεν έχουμε τίποτα. Επειδή η ταξική αλληλεγγύη είναι το όπλο μας, ενώνουμε τη φωνή και τη δράση μας με συλλογικότητες, κινήματα, με εργαζόμενους και άνεργους, σε κάθε τόπο. Μόνο έτσι μπορούμε να νικήσουμε.

Η Λαϊκή Συνέλευση Γειτονιάς Αγ. Νεκταρίου στηρίζει τα δίκαια αιτήματά σας και σας καλεί να ανοίξετε τον αγώνα σας στην τοπική κοινωνία ώστε να σταθεί στο πλευρό σας. Καλούμε επίσης όλα τα μαχόμενα τμήματα της εργατικής τάξης να σταθούν στο πλευρό σας, άνεργους/-ες, εργαζόμενους/-ες, φοιτητές/-τριες, μαθητές/-τριες, συνταξιούχους, να σας στηρίξουν με όλες τους τις δυνάμεις γιατί μας αφορά όλους. Σήμερα είστε εσείς, χτες ήμασταν εμείς, αύριο θα είναι άλλοι που θα βρεθούν στο σταυροδρόμι ζωής και θανάτου και στο ερώτημα πως θα ταΐσουμε τις οικογένειές μας.

ΤΑ ΕΡΓΟΣΤΑΣΙΑ ΑΝΗΚΟΥΝ ΣΤΟΥΣ ΕΡΓΑΤΕΣ

17.11.15

17 Νοέμβρη πορείες καλέσματα συγκεντρώσεις / ΒΟΛΟΣ

___________________________________________________________________________________________________________________________________________________

Πορεία για 17 Νοέμβρη

τοτε χουντα τωρα κοινοβουλευτισμος 

ΑΝΘΡΩΠΙΝΟΣ ΔΕ ΓΙΝΕΤΑΙ Ο ΚΑΠΙΤΑΛΙΣΜΟΣ

από ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑ ΑΝΑΡΧΙΚΩΝ
ΠΟΡΕΙΑ 18.00 πλατεια ΑΓ.ΝΙΚΟΛΑΟΥ

____________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________


42 Χρόνια από την εξέγερση του Πολυτεχνείου

Ελπίδα είναι οι ίδιοι οι απελπισμένοι & η επερχόμενη επανάστασή τους



Κάτω η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ


Εμπρός για την εξουσία των εργατών, για σοσιαλιστική 
διέξοδο από την καπιταλιστική χρεοκοπία. 
Για ψωμί - παιδεία – ελευθερία!




Σαράντα δύο χρόνια μετά την εξέγερση του Πολυτεχνείου, ο λαός αυτής της χώρας βρίσκεται σε έναπρωτοφανές ιστορικό σταυροδρόμι.
Αφού ανέτρεψε την κυριαρχία των δύο βασικών κομμάτων, της ΝΔ και του ΠΑΣΟΚ που του καθήσαν στο σβέρκο από την πτώση της απριλιανικής δικτατορίας το 1974 μέχρι και το 2015, βρίσκεται αντιμέτωπος με τη«δική του», «πρώτη κυβέρνηση της αριστεράς».
Η κυβέρνηση όχι μόνο δεν έφερε την «ελπίδα» όπως υποσχόταν, αλλά επιχειρεί να την ενταφιάσει μαζί με την Αριστερά. Δεν θα τους περάσει. Ελπίδα είναι οι ίδιοι οι απελπισμένοι και η επερχόμενη επανάστασή τους απ’ άκρη σε άκρη του κόσμου.
Η Ελλάδα βρίσκεται στη μύτη του τυφώνα της παγκόσμιας καπιταλιστικής κρίσης. Σ’ ένα σταυροδρόμι του χώρου, της Aνατολικής Mεσογείου, του χρόνου και της ιστορίας. Μέσα σε μια διεθνή θύελλα που καταστρέφει οικονομίες, χώρες ολόκληρες, και εξωθεί εκατομμύρια ανθρώπους στην προσφυγιά και τη μετανάστευση. Aλλά αυτή η θύελλα μπορεί, ακόμα, να γίνει η αφετηρία ενός νέου επαναστατικού κύματος. Ας προετοιμαστούμε άμεσα!

Τι διακυβεύεται άμεσα

Ο ΣΥΡΙΖΑ ετοιμάζεται να τσαλαπατήσει ακόμα και τις εξώφθαλμα απατηλές προσδοκίες που μοίρασε περί «ισοδύναμων» μέτρων στα άγρια μέτρα λιτότητας του νέου Μνημονίου που ο ίδιος υπέγραψε.

Νέες άγριες περικοπές στις συντάξεις, κατασχέσεις πρώτης κατοικίας, κλείσιμο διακοπτών της ΔΕΗ, δραματικές αυξήσεις στους φόρους βρίσκονται προ των πυλών. H ανεργία παραμένει στα ύψη, ενώ που σε ελάχιστους μοιράζονται θέσεις δουλειάς είναι με όρους δουλείας.

Δεν πρόκειται για ένα ακόμα μπαράζ μέτρων αλλά για μία απόπειρα ανατροπής του τρόπου ύπαρξης του Ασφαλιστικού, του τραπεζικού συστήματος αλλά και του Φορολογικού που θύματά του θα έχει τα πιο φτωχά λαϊκά στρώματα σε συνθήκες μιας προχωρημένης χρεοκοπίας.

Ακόμα και η παραμικρή δυνατότητα πιο ήπιας προσαρμογής στον παραπέρα κανιβαλισμό της κοινωνίας που προβλέπει το νέο Μνημόνιο διαλύεται υπό την πίεση της ύφεσης στην οποία παραμένει ο ελληνικός καπιταλισμός λόγω των capital controls που επέβαλαν οι δανειστές σαν μέσο πολιτικού εκβιασμού προς το λαό.

Στον εκβιασμό αυτό υπέκυψε η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ με τον πιο επαίσχυντο τρόπο, τσαλαπατώντας το «όχι» του 62% λαού στο Δημοψήφισμα της 5ης Ιουλίου για χάρη της παραμονής της Ελλάδας στη σιδηρόφρακτη ανθωποφαγική ιμπεριαλιστική λυκο – συμμαχία.

Ως πότε θα ζούμε στη φυλακή της ΕΕ, του καπιταλισμού και του κράτους τους;

Πέντε μήνες μετά την υπογραφή της συμφωνίας της κυβέρνησης με τους δανειστές που οδήγησε στο νέο Μνημόνιο ο εργαζόμενος λαός πρέπει να διερωτηθεί σε τρία τουλάχιστον ζητήματα:

· Αξίζει να ζει μέσα σε μία Ε.Ε. που θαλασσοπνίγει και στήνει φράκτες στα κύματα των προσφύγων από τα Βαλκάνια και τη Μέση Ανατολή, στις περιοχές που οι ίδιοι οι Ευρωπαίοι ιμπεριαλιστές μαζί με τους Αμερικανούς συνεταίρους τους κονιορτοποιούν από το 1991 μέχρι σήμερα και ταυτόχρονα πετάει από τα σπίτια τους τους «ντόπιους»; Όχι! Στον κόσμο των αφεντικών είμαστε όλοι «ξένοι». Θα αποκτήσουμε «πατρίδα» όταν ανατρέψουμε την καπιταλιστική κυριαρχία.

· Αξίζει να ζει μέσα σε ένα σύστημα που ενώ έχει οδηγήσει σε περικοπές στο 30% των αποδοχών των «υπηκόων» του, ζητά και άλλες περικοπές, χωρίς τέλος, προκειμένου να μη χάσουν εκείνοι που... πάντα κερδίζουν, οι μεγαλοκαπιταλιστές; Όχι. Έρχονται περικοπές επιπλέον 30% στις αποδοχές και νέοι εξευτελισμοί από τους ντόπιους και ξένους δυνάστες.

· Αξίζει να ανέχεται μια ψευτο-αριστερή κυβέρνηση που εξελέγη για να καταργήσει τα Μνημόνια και επεξελέγει για να μετριάσει τις συνέπειές τους και, τελικά, επιχειρεί να περάσει ό,τι επιχείρησαν ανεπιτυχώς να περάσουν οι προηγούμενες αστικές κυβερνήσεις ;

Η καταστροφή που μας απειλεί και τι πρέπει να κάνουμε

Η απάντηση του εργατικού κινήματος, των εργαζομένων, ανέργων και συνταξιούχων εργατών πρέπει να είναι ξεκάθαρα αρνητική και στα τρία αυτά ερωτήματα. Εδώ και τώρα πρέπει να παλέψουμε :

· Για την οργάνωση Γενικής Απεργίας Διαρκείας για να μην περάσει κανένα νέο αντιλαϊκό μέτρο.

Η επιτυχημένη Γενική Απεργία της 12ης Νοέμβρη απέδειξε ότι το αγωνιστικό δυναμικό της εργατικής τάξης δεν έχει καταβληθεί από την κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ. Μην περιμένουμε τίποτα από την ηγεσία της ΓΣΕΕ που ψήφισε «ναι» στο Δημοψήφισμα της 5ης Ιουλίου, αλλά ούτε και από την ηγεσία της ΑΔΕΔΥ που έχει οχυρωθεί στο γεγονός ότι η κυβέρνηση δεν θα απολύσει κανένα δημόσιο υπάλληλο για να δικαιολογήσει την πολύμηνη αδράνειά της. 

Πρέπει να πετάξουμε από τα συνδικάτα τους γραφειοκράτες και πάνω από όλα να αναπτύξουμε τις δικές μας, αυτοργανωμένες μορφές πάλης, με συνελεύσεις και επιτροπές αγώνα και τη διαμόρφωση ενός πανελλαδικού κέντρου αγώνα. Το κέντρο αυτό πρέπει να αναλάβει τη συνεχή, σχεδιασμένη και συστηματική δράση που απαιτείται για να μην περάσει το νέο αντι-Ασφαλιστικό, οι κατασχέσεις περιουσιών των φτωχών, τα λουκέτα της ΔΕΗ, η κρατική και η παρακρατική φασιστική βία.

· Για την ανατροπή της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ από την εργατική τάξη στους δρόμους.

Ο κυβερνητικός συνασπισμός των κομμάτων του Τσίπρα και του Καμμένου αποτελεί ξεκάθαρα ένα εργαλείο στα χέρια των ιμπεριαλιστών και των Ελλήνων καπιταλιστών ενάντια στο λαό. Δεν υπάρχει καμία βούληση και καμία δυνατότητα όσων συμμετέχουν στην παρούσα κυβέρνηση να μετασχηματιστεί αυτός ο συνασπισμός σε εκείνο που έλπιζαν όσοι τον ψήφισαν στις 25 Γενάρη ή ακόμα και στις 20 Σεπτέμβρη, σε ένα εργαλείο του λαού ενάντια στους από πάνω. Η κυβέρνηση αυτή πρέπει να πέσει από τα κάτω και από τα αριστερά από τους αγώνες της εργατικής τάξης και της νεολαίας.

· Για μια επαναστατική κυβέρνηση της εργατικής εξουσίας, μετερίζι του αγώνα για μια Eυρώπη ενωμένη σοσιαλιστική. Όχι στην Eυρώπη-Φρούριο των ιμπεριαλιστών.

Μόνο μια κυβέρνηση βασισμένη στα όργανα της εξουσίας των ίδιων των εργατών μπορεί να σώσει το λαό από τη νέα καταστροφή με την οποία είναι αντιμέτωπος. Το σημερινό κράτος δεν βρίσκεται μόνο στα χέρια μιας τάξης εχθρικής προς τα εργατικά συμφέροντα, αλλά ταυτόχρονα είναι και οικονομικά και πολιτικά χρεοκοπημένο. Με ανεργία στο 25% του εργατικού δυναμικού, τις τράπεζες στραγγιγμένες ως το μεδούλι και τους διεθνείς επενδυτές να στρέφονται αλλού, το κράτος θα συνεχίσει να αποδιοργανώνει την οικονομική και κοινωνική ζωή χωρίς καμία προοπτική. Το κράτος αυτό πρέπει να καταστραφεί από την άμεση επαναστατική δράση της εργατικής τάξης και του λαού και να αντικατασταθεί από ένα «κράτος» - τύπου Κομμούνας στα χέρια των εργατών, ανοιχτό σε όλους τους εργάτες από όποια μεριά της γης και αν προέρχονται, ανοιχτό στην κοινή πάλη με τους εργάτες όλου του κόσμου για τον παγκόσμιο κομμουνισμό. Να χτίσουμε εδώ και τώρα μία εργατική επαναστική Διεθνή, την Τέταρτη Διεθνή.

OΛΟΙ ΣΤΗΝ ΠΟΡΕΙΑ ΤΟΥ ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΟΥ
ΤΡΙΤΗ 17 ΝΟΕΜΒΡΗ, 6 μ.μ. Θόλος, Πανεπιστήμιο Θεσσαλίας

__________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________

Κάλεσμα της Αντιφασιστικής Κίνησης Μαγνησίας 

στην πορεία του «Πολυτεχνείου»


Η ΑΚΜ καλεί σε μαζική συμμετοχή στην Πορεία για το Πολυτεχνείο την Τρίτη 17 Νοέμβρη 2015, στις 6μμ στο Θόλο του Πανεπιστημίου Θεσσαλίας. Συμμετέχουμε στη διαδήλωση όχι μόνο για τιμήσουμε τη μνήμη των νεκρών αγωνιστών που δολοφονήθηκαν από τη χούντα των συνταγματαρχών, αλλά γιατί το νόημα του αγώνα για ψωμί-παιδεία-ελευθερία παραμένει, δυστυχώς, για ακόμα μια χρονιά ακόμα πιο επίκαιρο!
Σήμερα η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ «βρίσκει» δισεκατομμύρια ευρώ για να διασώσει τους τραπεζίτες και το κεφάλαιο και καταδικάζει τους εργαζόμενους και τα λαϊκά στρώματα της χώρας μας στην ανεργία, τη φτώχεια. Σήμερα υπάρχουν οικογένειες οι οποίες δεν μπορούν να καλύψουν ούτε τις στοιχειώδεις ανάγκες τους, η παιδεία μαζί με όλο το κοινωνικό κράτος διαλύονται ενώ πρόσφυγες και παιδιά πνίγονται σε καθημερινή βάση στο Αιγαίο με ευθύνη της ΕΕ και της ελληνικής κυβέρνησης! Απέναντι σε αυτή την κατάσταση που γεννά η κρίση του καπιταλισμού και η κυβερνητική πολιτική, κανένας «Παπαδόπουλος» δεν θα δώσει λύση, όπως διαμηνύουν οι νοσταλγοί της χούντας και των φασιστικών καθεστώτων - όπως οι νεοναζί-δολοφόνοι της Χρυσής Αυγής. Η Χρυσή Αυγή και οι κάθε λογής φασίστες είναι τα «τάγματα εφόδου» του συστήματος του κεφαλαίου.
Ο μόνος δρόμος για το λαό, τη νεολαία, τους εργαζόμενους είναι να αλλάξουν την κατάσταση μέσα από τους αγώνες τους, με μαζικό και οργανωμένο τρόπο! Σε αυτό τον αγώνα, η εξέγερση του Νοέμβρη του 1973 συνεχίζει να αποτελεί φωτεινό παράδειγμα.

Όλοι και Όλες την Τρίτη 17 Νοέμβρη στις 6μμ στο Θόλο του Π. Θεσσαλίας


13.11.15

Φωτογραφίες απο την ανεξάρτητη ταξική συγκέντρωση και πορεία απο την απεργία στις 12/11/0215 ΒΟΛΟΣ












 Φωτογραφίες απο την ανεξάρτητη ταξική συγκέντρωση και πορεία απο την απεργία στις 12/11/0215 ΒΟΛΟΣ 

Η φώτο κατω είναι απο την μαθητική συγκέντρωση

http://dromosmag.blogspot.gr

6.11.15

Ποιος δημιούργησε τελικά το ISIS – και πώς θα αντιμετωπιστεί;

  
Η κατάσταση στη Μέση Ανατολή εδώ και χρόνια παραμένει σε κρίσιμη φάση. Πολεμικές συρράξεις, ακραίες συνθήκες φτώχειας και μαζικά προσφυγικά ρεύματα συνθέτουν την καθημερινή πραγματικότητα στην περιοχή. Από την εισβολή στο Αφγανιστάν και το Ιράκ, ειδικά, στις αρχές της δεκαετίας του 2000, η κατάσταση έχει πάρει νέες διαστάσεις. Μέσα σε αυτές τις συνθήκες δρα και αναπτύσσεται η οργάνωση Ισλαμικό Κράτος (ISIS) των φανατικών ισλαμιστών.

Η δημιουργία του ISIS ήταν κατά βάση αποτέλεσμα αυτών των ιμπεριαλιστικών επεμβάσεων. Την παραδοχή αυτή έκανε ο Τόνι Μπλερ, πρώην πρωθυπουργός της Βρετανίας. Σε συνέντευξή του στο CNN[1] αναγνώρισε ότι η εισβολή στο Ιράκ το 2003 συνέβαλε καθοριστικά στη δημιουργία του ISIS, συμπληρώνοντας:

«Ασφαλώς δεν μπορεί κανείς να ισχυριστεί πως όσοι από εμάς απομακρύναμε τον [πρώην ηγέτη του Ιράκ] Σαντάμ [Χουσεΐν] το 2003 δεν φέρουμε καμία ευθύνη για την κατάσταση που επικρατεί το 2015».
Στη συνέχεια ζήτησε «συγνώμη» για τις «λανθασμένες» πληροφορίες των μυστικών υπηρεσιών της χώρας του και τον κακό σχεδιασμό της μετά Σ. Χουσεΐν εποχή.

***
Ο πόλεμος στο Ιράκ άφησε τη χώρα και το λαό της σε δραματική κατάσταση. Μετά την «απελευθέρωση» μόλις το 20% του πληθυσμού είχε πρόσβαση σε πραγματικές συνθήκες υγιεινής και το 25% των παιδιών ήταν υποσιτισμένο. Την ίδια στιγμή οι αμερικάνικες εταιρείες έκαναν πάρτι, βλέποντας τις δουλειές τους να «ανθίζουν»[2].

Μέσα σε αυτές τις συνθήκες μαζικοποιήθηκαν ομάδες φανατικών ισλαμιστών, που όλα τα προηγούμενα χρόνια ζούσαν στο περιθώριο, αντλώντας κοινωνική νομιμοποίηση και δύναμη από τις φρικαλεότητες των ιμπεριαλιστών.

Δεν ήταν όμως μόνο οι κοινωνικές συνθήκες που βοήθησαν στην άνοδό τους. Ήταν και το συνειδητό τους «σπρώξιμο» από αυτούς που σήμερα χύνουν κροκοδείλια δάκρυα για τη δράση τους.

Όπως αποκάλυψε πρόσφατα η διαρροή απόρρητου εγγράφου της Υπηρεσίας Αντικατασκοπείας των ΗΠΑ από τον Αύγουστο του 2012, οι ΗΠΑ έβλεπαν με πολύ θετικό μάτι την προοπτική ενός «Σαλαφιστικού Πριγκηπάτου» στην ανατολική Συρία και ενός Ισλαμικού Κράτους στη Συρία και το Ιράκ, που θα ελεγχόταν από την Αλ Κάιντα[3].

Την περίοδο αυτή, οι ΗΠΑ, θέλοντας να απομακρύνουν τον Ασάντ από την εξουσία, στήριξαν τους αντιπάλους του, συμπεριλαμβανομένων και των Τζιχαντιστών. Αυτή η στήριξη (ή ανοχή) ήταν ένας από τους λόγους που συνέβαλαν στην ενδυνάμωσή τους, πράγμα που σήμερα μεταφράζεται σε ένα χωρίς προηγούμενο αιματοκύλισμα της περιοχής.

Άλλωστε οι ΗΠΑ δεν έχουν διστάσει να στηρίξουν τους φανατικούς ισλαμιστές και στο παρελθόν, όπως τους Μουτζαχεντίν στο Αφγανιστάν, μετά τη σοβιετική εισβολή του 1979, από τους οποίους στη συνέχεια προέκυψαν οι Ταλιμπάν και η Αλ Κάιντα.

***

Οι λαοί της περιοχής δεν πρόκειται να δουν τις ζωές τους να καλυτερεύουν ούτε από αυταρχικά καθεστώτα τύπου Ασάντ, ούτε από τη «βοήθεια» των δυτικών και, φυσικά, ούτε από το ISIS.

Ο κοινός αγώνας των εργαζόμενων και των φτωχών λαϊκών στρωμάτων της Μέσης Ανατολής είναι αναγκαίος έτσι ώστε να δώσουν τέλος σ’ αυτό το φαύλο κύκλο φτώχειας – βίας – πολέμων. Ο αγώνας αυτός ταυτίζεται με την πάλη ενάντια στον ιμπεριαλισμό αλλά και τον καπιταλισμό, για μια παναραβική ενότητα πάνω σε ταξική/αριστερή βάση και για μια σοσιαλιστική ομοσπονδία των λαών της περιοχής σε εθελοντική και ισότιμη βάση.

Οι δυνάμεις της Αριστεράς στην περιοχή είναι σήμερα εξαιρετικά ισχνές και δεν είναι σε θέση να τεθούν μπροστά στον αγώνα γι’ αυτούς τους στόχους. Στο παρελθόν, όμως, δεν ήταν. Στην εποχή πριν τη δεκαετία του 1980 υπήρχαν πανίσχυρα κομμουνιστικά και ριζοσπαστικά κινήματα στην περιοχή που αποτελούσαν, αντικειμενικά, πανίσχυρη απειλή στον καπιταλισμό και τα αντιδραστικά καθεστώτα. Απέτυχαν να δώσουν διέξοδο και προοπτική στους λαούς της περιοχής, λόγω των σταλινικών τους καταβολών και της εξάρτησης από τη Σοβιετική Ένωση.

Η αποτυχία των αριστερών κινημάτων στην περιοχή δημιούργησε το τεράστιο κοινωνικό και πολιτικό κενό που επέτρεψε στους φανατικούς ισλαμιστές, της μιας ή της άλλης εκδοχής, να μαζικοποιηθούν.

Και στη Μ. Ανατολή όπως και στον υπόλοιπο κόσμο, μόνο μια μαζική επαναστατική, διεθνιστική Αριστερά, μπορεί να προσφέρει διέξοδο από τη βαρβαρότητα στην οποία ωθεί τον πλανήτη το καπιταλιστικό σύστημα.

Σήμερα, οι συνθήκες του πολέμου, των επεμβάσεων, της θρησκευτικής μανίας, των δικτατοριών, της μαζικής προσφυγιάς κλπ, που κυριαρχούν στην πλειοψηφία των χωρών της περιοχής, δεν αφήνουν ουσιαστικά περιθώρια πάλης στους μαρξιστές για το χτίσιμο μιας μαζικής επαναστατικής Αριστεράς. Το καθήκον είναι εξαιρετικά δύσκολο. Το κέντρο των εξελίξεων για το χτίσιμο αυτής της μαζικής επαναστατικής Αριστεράς βρίσκεται στην Ευρώπη και στην αμερικάνικη ήπειρο (βόρεια και νότια). Στο βαθμό που οι μαρξιστές σ’ ένα αριθμό χωρών καταφέρουν να χτίσουν μαζικά επαναστατικά κόμματα τότε αυτό θα λειτουργήσει καταλυτικά και για τη Μέση Ανατολή και την ευρύτερη περιοχή.

Ο διεθνισμός ήταν πάντα αναπόσπαστο, οργανικό στοιχείο του μαρξισμού και της επαναστατικής Αριστεράς. Σήμερα περισσότερο από ποτέ, λόγω της παγκοσμιοποίησης, των νέων μέσων επικοινωνίας, της ταχύτητας της πληροφόρησης, του βάρους της τάξης των εργαζομένων στην οικονομία και την κοινωνία κλπ, είναι μια πραγματικά κρίσιμη παράμετρος της πάλης των όσων θέλουν να φτιάξουν έναν ανθρώπινο κόσμο.

Δελτίο τύπου


Δελτίο τύπου
Βόλος, 3/11/2015

Προβολή ταινίας και συζήτηση με εργάτες/τριες
του αυτοδιαχειριζόμενου εργοστασίου της ΒΙΟΜΕ

Ο ΧΩΡΟΣ ΚΙΝΗΜΑΤΩΝ-ΣΤΕΚΙ ΜΕΤΑΝΑΣΤΩΝ έχει από καιρό αγκαλιάσει τον αγώνα των εργατών της  Βιομηχανικής Μεταλλευτικής (ΒΙΟ.ΜΕ.) στη Θεσσαλονίκη που σχεδόν επί τρία χρόνια επαναλειτουργούν το εργοστάσιο που εγκατέλειψαν πίσω οι ιδιοκτήτες του μαζί με τεράστια χρέη, για τα οποία έχουν καταδικαστεί με πολυετή φυλάκιση.
Την Παρασκευή 6 Νοεμβρίου, στις 7.30μμ, στο Χώρο Κινημάτων-Στέκι Μεταναστών  (Ιωλκού 33 & Τ. Οικονομάκη, Βόλος) φιλοξενούμε εργάτες και εργάτριες του εργοστασίου της ΒΙΟΜΕ που μοιράζονται μαζί μας την εμπειρία τους και την εξέλιξη του εγχειρήματος της αυτοδιαχειριζόμενης ΒΙΟΜΕ, την αλληλεγγύη που έχει αναπτυχθεί διεθνώς υπέρ τους, καθώς και όλο το πόλεμο που διεξάγεται εναντίον τους από τους πρώην εργοδότες με την αγαστή υποστήριξη κρατικών μηχανισμών, με κομβικό σημείο τη δίκη για τον πλειστηριασμό του εργοστασίου στις 26 Νοέμβρη.

Της συζήτησης θα προηγηθεί η προβολή του ντοκιμαντέρ «Occupy, resist, produce» που δείχνει το ιστορικό επαναλειτουργίας του εργοστασίου από τους ίδιους τους εργάτες του, ενώ στο χώρο θα διατίθενται προς πώληση τα προϊόντα καθαρισμού που παράγονται στο εργοστάσιο.

31.10.15

Προβολές στο Στέκι

SLAVES WELCOME
ΠΡΟΒΟΛΕΣ
Ο ευρωπαϊκός ιμπεριαλισμός ξεδιαλέγει τους νέους σκλάβους του
από τα εκατομμύρια των προσφύγων που ο ίδιος παράγει
Η υποδούλωση και απόλυτη εκμετάλλευση ολόκληρων λαών αποτελεί πάγια τακτική του κεφαλαίου εδώ και αιώνες. Η αποικιοκρατία κατά την περίοδο της φεουδαρχίας και μέχρι τον 19οαιώνα δεν τηρούσε τα σημερινά προσχήματα: στρατιές σκλάβων φορτώνονταν αλυσοδεμένοι σε καράβια και μεταφέρονταν ως άμισθο εργατικό δυναμικό στις φυτείες και τις μητροπόλεις της Αμερικής και της Ευρώπης, όπου κατείχαν θέση υπανθρώπου και δούλευαν κάτω από το κνούτο και το μαστίγιο ως το θάνατο. Οι τρεις ταινίες του αφιερώματος επιστρέφουν μέσα από μυθοπλαστικές αφηγήσεις στην όχι και τόσο μακρινή ιστορία των σκλάβων της Αφρικής, δίνοντας τροφή για προβληματισμό πάνω στις φρικιαστικές ομοιότητες με το σήμερα, που η ιστορία επαναλαμβάνεται ως τραγωδία. Αυτή τη φορά, τα καράβια είναι φορτωμένα με ανθρώπους που ξενιτεύονται από τις χώρες όπου το κεφάλαιο εισβάλλει στρατιωτικά ή οικονομικά, διωγμένοι «με τη θέλησή τους», δεμένοι όχι με αλυσίδες αλλά με το φόβο και την αγωνία για την επιβίωση, ενώ τα σύγχρονα σκλαβοπάζαρα παίρνουν σάρκα και οστά στα σύνορα της Ευρώπης-Φρούριο, όπου τα κύματα των κυνηγημένων φακελώνονται και καταγράφονται, για να επιλέξουν οι σύγχρονοι αφέντες το εξαθλιωμένο εργατικό δυναμικό που χρειάζονται...
~Πέμπτη 29/10/2015~
12 ΧΡΟΝΙΑ ΣΚΛΑΒΟΣ
(12 Years a Slave, ΗΠΑ - Ηνωμένο Βασίλειο, 2013, 134’)
Σκηνοθεσία: Στιβ Μακ Κουίν
Σενάριο: Τζον Ρίντλεϊ
Παραγωγή: Regency Enterprises, River Road Entertainment, Plan B Entertainment, New Regency Pictures, Film 4
Βασισμένη στο ομώνυμο αυτοβιογραφικό βιβλίο του Σόλομον Νόρθαπ, η τρίτη μεγάλου μήκους ταινία του βρετανού εικαστικού και σκηνοθέτη Στιβ Μακ Κουίν αφηγείται τη ζωή ενός ελεύθερου μαύρου άνδρα από τη Νέα Υόρκη, ο οποίος απάγεται και πωλείται ως σκλάβος στη Λουιζιάνα, κερδίζοντας την ελευθερία του μετά από 12 χρόνια. Ο Μακ Κουίν μεταφέρει στην οθόνη τις κακουχίες και τον αγώνα του Σόλομον, ο οποίος προσπαθεί να επιβιώσει με όση αξιοπρέπεια του έχει απομείνει, ενώ παράλληλα ψάχνει τρόπους να κερδίσει ξανά την ελευθερία του. Σε μια μυθοπλασία που εγγράφεται στο στρωτό και ασφαλή δρόμο της χολιγουντιανής βιομηχανίας, ο Μακ Κουίν προσεγγίζει το θέμα του με εντιμότητα και εικονοπλαστική δύναμη. Η ταινία απέσπασε ενθουσιώδεις κριτικές όταν κυκλοφόρησε και τιμήθηκε με πολλά βραβεία, μεταξύ των οποίων το Οσκαρ και η Χρυσή Σφαίρα Καλύτερης Ταινίας, καθιστώντας τον Μακ Κουίν τον πρώτο μαύρο κινηματογραφιστή που κερδίζει αυτό το βραβείο.
~ Πέμπτη 12/11/2015~
MANDERLAY
(Δανία - Σουηδία - Ολλανδία - Γαλλία - Γερμανία - Ηνωμένο Βασίλειο - Ιταλία, 2005, 138’)
Σενάριο, σκηνοθεσία: Λαρς φον Τρίερ
Παραγωγή: Zentropa Entertainment,13 ApS, Canal+, SigmaIII Films Ltd., Manderlay, Memphis Film International AB, Invicta Capital, Film I Vast, DR, Arte France Cinema, NPS Television, Degeto Film, Alan Young Pictures, Sveriges Television
Η ηρωίδα του Dogville, Γκρέις, φτάνει σε μια φυτεία της Αλαμπάμα όπου επικρατεί ακόμη ο θεσμός της δουλείας εν έτει 1933. Αποφασισμένη να βάλει τέλος στην εκμετάλλευση των σκλάβων αναλαμβάνει τον έλεγχο της φυτείας, κηρύσσοντας τη χειραφέτηση και προσπαθώντας να προετοιμάσει τους πρώην σκλάβους για την ελεύθερη ζωή. Τα πράγματα όμως δεν εξελίσσονται όπως θα το ήθελε, καθώς ανακαλύπτει ότι οι «ελεύθεροι» πλέον άνθρωποι είναι τουλάχιστον απρόθυμοι να την ακολουθήσουν... Η δεύτερη ταινία της ανολοκλήρωτης τριλογίας «Αμερική – χώρα των ευκαιριών» του Λαρς φον Τρίερ μπορεί να ειδωθεί ως ένα σχόλιο πάνω στη σύγχρονη υποκρισία των ιμπεριαλιστικών πολέμων για την «απελευθέρωση» και τον «εκδημοκρατισμό» των μουσουλμανικών χωρών, αλλά κι ως μια δριμεία κριτική στον αγωνιστικό βολονταρισμό του «αναπτυγμένου» κόσμου. Διατηρώντας την αποστασιοποιητική φόρμα του μπρεχτικού σκηνικού που εισήγαγε στο Dogville, την ετοιμοπόλεμη κάμερα στο χέρι και την παιγνιώδη απλότητα ενός μύθου που εξωθεί τα κλισέ σε απρόβλεπτα άκρα, ο Τρίερ στρίβει το μαχαίρι στο συναίσθημα για να πυροδοτήσει τη σκέψη.

Εμφάνιση slaves welcome.jpg

20.10.15

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ- ΕΚΔΗΛΩΣΗ ΣΥΖΗΤΗΣΗ

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

Ένα μήνα μετά τις εκλογές της 20ης Σεπτέμβρη, με ψηφισμένο το 3ο Μνημόνιο από τη κυβέρνηση ΣΥΡΖΑ-ΑΝΕΛ και ορατές πλέον τις επιπτώσεις των προαπαιτουμένων, καλούμε όλους/ες τους/τις συντρόφους/ισες, φίλους/ες και συναγωνιστές/στριες που έχουμε δώσει μαζί τις μάχες από το 2008 μέχρι σήμερα, να συζητήσουμε τα αδιέξοδα ενός συστήματος σε κρίση που οι εκλογές της 20ης Σεπτέμβρη δεν έλυσαν και ούτε πρόκειται να λύσουν.



Ταυτόχρονα, να αναλύσουμε και να αναδείξουμε τις προοπτικές του μαχόμενου εργατικού και νεολαιϊστικου κινήματος που επτά συναπτά χρόνια δεν έχει γονατίσει στις απαιτήσεις ενός καπιταλισμού ζόμπι.


19/10/2015
ΕΡΓΑΤΙΚΟ ΕΠΑΝΑΣΤΑΤΙΚΟ ΚΟΜΜΑ (ΕΕΚ)
ΚΟ ΜΑΓΝΗΣΙΑΣ

18.10.15

Ο φασισμός και ο ιμπεριαλισμός δολοφονούν! Μέτωπο των λαών!

Ο φασισμός και ο ιμπεριαλισμός δολοφονούν!

Μέτωπο των λαών!


           
Καταγγέλλουμε τη νέα τεράστιας έκτασης δολοφονική επίθεση στην Άγκυρα των δυνάμεων του φασισμού και του ιμπεριαλισμού ενάντια στους αγωνιζόμενους τούρκικο και κούρδικο λαό, ενάντια στους προοδευτικούς, αντιφασίστες και αντιιμπεριαλιστές που προσπάθησαν να διαδηλώσουν στην Άγκυρα. Αποτελεί κλιμακούμενη συνέχεια των εγκληματικών ενεργειών του τούρκικου κράτους και του φασιστικού παρακράτους στο Ντιγιάρμπακιρ και στο Σουρούτς. Έγινε στο φόντο έντασης των ενδοϊμπεριαλιστικών ανταγωνισμών σε μια περιοχή (Ανατολική Μεσόγειος και Μέση Ανατολή) που δε θέλει πολύ για να μετατραπεί σε συνολικό παρανάλωμα!     

            Περισσεύει το θράσος των εκπροσώπων του τούρκικου κράτους όταν τολμάνε νε προσπαθούν να στοχοποιήσουν τα ίδια τα θύματα για το έγκλημα. Περισσεύει και η υποκρισία τους καθώς και η υποκρισία των αμερικάνων ιμπεριαλιστών όταν εκφράζουν την ανύπαρκτη λύπη τους για τους πάνω από εκατό νεκρούς. Όταν είναι αυτοί που στοχοποιούν καθημερινά τους Τούρκους και Κούρδους αγωνιστές, όταν είναι αυτοί που έχουν ενεργοποιήσει ένα σχέδιο καθημερινών διώξεων και καταστολής ενάντια στο αντιφασιστικό αντιιμπεριαλιστικό κίνημα των λαών της Τουρκίας και ενάντια στο εθνικό δημοκρατικό κίνημα των Κούρδων.        

            Πραγματικοί υπεύθυνοι της επίθεσης, όπως μπορεί κάθε νοήμων άνθρωπος να καταλάβει, είναι οι μηχανισμοί του τούρκικου κράτους και παρακράτους παρέα με τους ιμπεριαλιστές πάτρωνές τους και τους αντιδραστικούς ισλαμοφασίστες συμμάχους τους. Στόχος της επίθεσης είναι η τρομοκράτηση των λαών της Τουρκίας, η καταστολή του εθνικοαπελευθερωτικού αγώνα των Κούρδων, η αποστολή μηνύματος υποταγής σε καθέναν που σηκώνει κεφάλι.         
           
            Οι αγωνιστές όμως της Τουρκίας και του Τούρκικου Κουρδιστάν έχουν πλούσια αγωνιστική εμπειρία κι έχουν αποδείξει ότι δεν πτοούνται από την τρομοκρατία και την καταστολή. Θα βγουν πιο δυνατοί και αποφασισμένοι, θα κάνουν ακόμα πιο μαζικό, δυνατό και μαχητικό το λαϊκό αντιφασιστικό και αντιιμπεριαλιστικό κίνημα.   
           
            Ο λαός και η νεολαία της χώρας μας πρέπει να καταγγείλουν αποφασιστικά τη σφαγή στην Άγκυρα. Και να συμβάλουν στην οικοδόμηση ενός δυνατό αντιιμπεριαλιστικού, αντιφασιστικού, διεθνιστικού και αντιπολεμικού μετώπου των λαών της περιοχής. Για να τσακιστούν οι φασιστικού τύπου κρατικοί και παρακρατικοί μηχανισμοί. Για να πεταχτούν έξω από την περιοχή οι ιμπεριαλιστές φονιάδες που παίζουν γεωστρατηγικά παιχνίδια πάνω σε εκατόμβες θυμάτων. Για να σταματήσουν οι διευκολύνσεις και η παραχώρηση ελληνικού εδάφους στους νατοϊκούς φονιάδες.



• ΘΑΝΑΤΟΣ ΣΤΟΝ ΦΑΣΙΣΜΟ ΚΑΙ ΣΤΟΝ ΙΜΠΕΡΙΑΛΙΣΜΟ! 
• ΚΟΙΝΟΙ ΔΙΕΘΝΙΣΤΙΚΟΙ ΑΓΩΝΕΣ ΤΩΝ ΛΑΩΝ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΑΣ ΤΗΣ ΤΟΥΡΚΙΑΣ ΚΑΙ ΤΩΝ ΑΛΛΩΝ ΛΑΩΝ ΤΗΣ ΠΕΡΙΟΧΗΣ!
• ΟΙ ΑΓΩΝΙΖΟΜΕΝΟΙ ΛΑΟΙ ΔΕΝ ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΟΥΝΤΑΙ ΚΑΙ ΘΑ ΝΙΚΗΣΟΥΝ!
• ΟΛΟΙ ΣΤΙΣ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΕΙΣ ΚΑΤΑΓΓΕΛΙΑΣ ΤΟΥ ΕΓΚΛΗΜΑΤΟΣ ΚΑΙ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ ΣΤΟΝ ΤΟΥΡΚΙΚΟ ΛΑΟ!

Αποτέλεσμα εικόνας για αριστερη αντι συνεργασια

9.10.15

Ειδομένη, 6 Οκτώβρη 2015: Μη ξεχνάς τη προσφυγιά, μείνε άνθρωπος

ΕΙΔΟΜΕΝΗ 6 Οκτώβρη 2015
Αποστολή για την παράδοση της βοήθειας που μαζεύτηκε την προηγούμενη εβδομάδα με πρωτοβουλία της Ενωτικής Αγωνιστικής Κίνησης εργαζομένων ΙΚΑ Μαγνησίας, στην οποία ανταποκρίθηκαν οι συνάδελφοι υγειονομικοί του ΠΕΔΥ, ΕΟΠΥΥ, από το νοσοκομείο Β¨ολου αλλά και απλοί πολίτες που προσπάθησαν να ενισχύσουν την αποστολή με κάθε τρόπο. Την ώρα της άφιξης στο χώρο βρίσκονταν στο χώρο περίπου 3.000-3.500 πρόσφυγες.
Οι τέντες ήταν φισκαρισμένες από κόσμο που περίμενε να περάσει τα σύνορα κατά ομάδες το 50 ατόμων.
Σηκώνονται νέες τέντες υποδοχής.

 

     





5.10.15

ΒΟΛΟΣ: Για μια ανοικτή επιτροπή αγώνα βιομηχανικών εργατών




Αν οι περισσότεροι εργάτες της βιομηχανικής ζώνης νοιώθουν «μπρος γκρεμός και πίσω ρέμα», υπάρχουν χιλιάδες άλλοι συνάδελφοί τους που έπεσαν στο γκρεμό της ανεργίας και κολυμπάνε στο ρέμα της φτώχιας. Όμως και οι ίδιοι οι καπιταλιστές έχουν το ίδιο πρόβλημα: Να λειτουργήσει το σύστημά τους δεν μπορεί. Όσο σπρώχνουν τους εργάτες στην απελπισία, στο τέλος οι εργάτες δεν θα έχουν να χάσουν τίποτα εκτός από τις αλυσίδες τους. Μπρος γκρεμός και πίσω ρέμα και για το κεφάλαιο.
Τρία μνημόνια δεν είναι λίγα. Υπογραμμένα από όλα τα αστικά κόμματα του κεφαλαίου αλλά και τους πιστούς υπηρέτες του. Ο λαός μας ψήφισε στις 5 Ιούλη ένα τέλος στη φρίκη κι αυτοί μας υπόσχονται μια φρίκη χωρίς τέλος.
Το λουκέτο στη ΒΙΣ ξυπνά όλες τις μνήμες των προηγούμενων χρόνων, αγώνες που δόθηκαν και χάθηκαν. Αγώνες που ξεπουλήθηκαν πριν καν ξεκινήσουν. Εργοστάσια έκλεισαν, χιλιάδες άνεργοι. Ακόμα και τώρα που πάνω από 2.000 εργάτες κι εργάτριες στη βιομηχανική ζώνη αντιμετωπίζουν οξύτατα προβλήματα, μεταξύ ανεργίας, διαθεσιμότητας, εκ περιτροπής και πολλών μηνών χρωστούμενα, είναι αδύνατον να ενωθούν και να δράσουν από κοινού ενάντια στον ίδιο εχθρό. Ενάντια σε ένα σύστημα, ταξικό εκ θεμελίων, που σπέρνει τη καταστροφή. ¨Ένα σύστημα που θέλει σάρωμα κι όχι παρακάλια και μόνο βόλτες στα υπουργεία. Ένα σύστημα σε κρίση που ακόμα και ο έντιμος μαχητικός συνδικαλισμός δεν μπορεί να αντιμετωπίσει.
Οι καπιταλιστές μπροστά στο κίνδυνο ενώνονται για να γλυτώσουν. Όταν αυτό δεν επαρκεί κινητοποιούν τους μηχανισμούς του κράτους (αστυνομία, δικαστήρια) ή του παρακράτους (φασίστες). Η ενότητα που δείχνει ο εχθρός μας στο κίνδυνο κρύβει τις ρωγμές του συστήματός τους. Αυτοί που δεν θέλουν να συγκρουστούν ενάντιά του, θελημένα ή αθέλητα, κρατάνε το ραγισμένο γυαλί να μη σπάσει.
Καιρός να ενώσουμε κι εμείς τις δυνάμεις μας. Αντί να αντιμετωπίζει ο καθένας μόνος του το δικό του εργοδότη, τα δικά του προβλήματα, να κάνουμε το αυτονόητο. Να ενώσουμε τις δυνάμεις μας σε ένα πρόγραμμα κοινωνικής ανατροπής και ταξικής απελευθέρωσης.
Αναλαμβάνουμε τη πρωτοβουλία να διοργανώσουμε μια συζήτηση για τη δημιουργία μιας επιτροπής αγώνα των βιομηχανικών εργατών της περιοχής μας, ανοικτή στα σωματεία που θέλουν να παλέψουν κι όχι απλά να διαμαρτυρηθούν, ανοικτή σε εργαζόμενους κι άνεργους, ανοικτή σε εργαζόμενους του ιδιωτικού και δημόσιου τομέα, πρόθυμους να αγωνιστούν πέρα τα όρια του «έκπληκτου» εργατικού κέντρου και της ανύπαρκτης ΑΔΕΔΥ ή της ελεγχόμενης διαμαρτυρίας μέχρι να αλλάξουν οι συσχετισμοί, ενώ η κοινωνική καταστροφή διευρύνει ανεργία, φτώχια.
Σας καλούμε, την Παρασκευή 9 Οκτώβρη, 6.30μμ, στο ΧΩΡΟ ΚΙΝΗΜΑΤΩΝ, Ιωλκού 33-Βόλος για να συζητήσουμε ανοικτά, χωρίς καπελώματα και κρυφές ατζέντες, ένα πρόγραμμα κοινής δράσης ενάντια στα λουκέτα, τις διαθεσιμότητες, την εκ περιτροπής εργασία, τις μειώσεις των μισθών για τη συγκρότηση μιας ανοικτής επιτροπής αγώνα των βιομηχανικών εργατών/εργατριών.

Πρωτοβουλία για Ανεξάρτητο Κέντρο Αγώνα Εργατών (Μαγνησίας)


Εμφάνιση volos_epitropi viomixanikon.jpg

1.10.15

Για τη ΒΙΣ και τους βιομηχανικούς εργάτες της Μαγνησίας Τα εργοστάσια και όλη η εξουσία στους εργάτες


Οι περισσότεροι καπιταλιστές απείλησαν με λουκέτα και απολύσεις για το τι πρέπει να ψηφίσουμε στο δημοψήφισμα. Τους αγνοήσαμε και ψηφίσαμε ΟΧΙ στη λιτότητα, την ανεργία, τη διαρκή υποβάθμιση της ζωής μας.
Η παλιά κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ έκανε το ψάρι κρέας και υποστήριξε ότι το μνημόνιο Νο3 είναι…μονόδρομος. Η νέα κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ, υπερβαίνοντας… το παλιό, έχει τώρα τη στήριξη όλων των αστικών κομμάτων, των ευρωπαϊκών μηχανισμών λιτότητας και του κεφαλαίου αφού μπορούν να συνεχίσουν απρόσκοπτα την αφαίμαξη όλων μας, να συνεχίσουν τα λουκέτα στα εργοστάσια, την εκ περιτροπής εργασίας, τις διαθεσιμότητες, τις μειώσεις των μισθών και φυσικά να επεκτείνουν την ανεργία, τη μαύρη, φτηνή κι ελαστική εργασία.
Παρά τις απελπισμένες προσπάθειές τους να σώσουν το καπιταλισμό, η κρίση επεκτείνεται σε όλη την Ευρώπη μετά το χρηματιστηριακό κραχ στη Κίνα κι επιδεινώνεται μετά το σκάνδαλο της εταιρείας VOLKSWAGEN με το πειραγμένο λογισμικό των ρύπων. Οι τράπεζες χρειάζονται ένα νέο σκασμό από λεφτά για να διασωθούν, ενώ νέα δυσβάστακτα μέτρα έρχονται και νέοι άνεργοι και φτωχοί.

Η χαρτοποιία της ΒΙΣ βάζει λουκέτο, η ΧΑΛΒΟΥΡΓΊΑ εκ περιτροπής, η SOVEL διαθεσιμότητες και δεκάδες μικρότερες επιχειρήσεις συνδεδεμένες με αυτές, ζουν το δράμα της απλήρωτης δουλειάς, στα πρόθυρα πολλές από αυτές του λουκέτου. Μαζί με τη φοροκαταιγίδα του μνημονίου, δημιουργείται το απόλυτο αδιέξοδο στη ζωή μας και των οικογενειών μας.
Το Εργατικό Κέντρο Βόλου, «έκπληκτο» ως συνήθως, διαπιστώνει ότι οι εργοδότες δεν κράτησαν το λόγο τους στα υπουργεία κι υπόσχεται νέους αγώνες, πάντα εκ των υστέρων.
Όμως ο συνδικαλιστικός αγώνας όπως τον ήξεραν τέλειωσε μαζί με το πρώτο μνημόνιο. Ούτε παρακάλια, ούτε μυστικές συζητήσεις, ούτε βόλτες στα υπουργεία, ούτε 24ωρες απεργιακές τουφεκιές έσωσαν εκατοντάδες χιλιάδες θέσεις εργασίας. Δεν σώθηκαν κι εργοστάσια με μαχητικούς εργάτες που διάλεξαν το δρόμο της περιχαράκωσης στα πλαίσια του συνδικαλιστικού αγώνα «ενάντια στο δικό μου εργοδότη, του δικού μου εργοστασίου για το δικό μου πρόβλημα»
Απαιτείται ένα νέο πλαίσιο αγώνων που να χτυπάει το καπιταλισμό στη καρδιά του, συνολικά και ολοκληρωτικά. Η επόμενη μέρα πρέπει να είναι εφιάλτης γι αυτούς κι όχι για εμάς. Όλα τα ημίμετρα είναι καταδικασμένα να αποτύχουν.


Οι βιομηχανικοί εργάτες της ΒΙΣ αλλά και όλοι μας πρέπει να παλέψουμε:  

  1. Να υπάρξει μια νομοθετική ρύθμιση αποκλειστικά για το εργοστάσιο της ΒΙΣ (όχι ένας γενικός νόμος που θα ερμηνεύεται κατά το δοκούν από τα δικαστήρια) που να ανακόπτει όλες τις διαδικασίες λουκέτου, να εθνικοποιεί το εργοστάσιο χωρίς καμιά αποζημίωση στον Φιλίππου, να διαγράφει κάθε απαίτηση ιδιωτών πιστωτών έναντι του πάγιου εξοπλισμού της εταιρείας (οικόπεδα, μηχανήματα, κλπ) και θα τα αποδίδει όλα στους εργάτες της ΒΙΣ.
  2. Η νέα διοίκηση της εταιρείας να οριστεί αποκλειστικά από τη γενική συνέλευση των εργατών, άμεσα υπόλογη σε αυτήν και άμεσα ανακλητή από αυτήν.
  3. Να ασκηθούν όλα τα τυχόν δικαιώματα του δημοσίου (εφορία, ΙΚΑ, κλπ) και των εργατών (δεδουλευμένες οφειλές, ασφαλιστικές εισφορές, κλπ) έναντι όλων των υπολοίπων περιουσιακών στοιχείων των εργοδοτών και να επιστραφούν όλες οι επιδοτήσεις που έχουν δοθεί με τους αναπτυξιακούς νόμους.
  4. Να χρηματοδοτηθεί η ΒΙΣ από τις τράπεζες άτοκα, οι οποίες αυτή τη στιγμή αν και διαθέτουν ιδιωτικό management στη πραγματικότητα ανήκουν στο κράτος μέσω των μηχανισμών χρηματοδότησης που έχουν στηθεί για τη διάσωσή τους. Αίτημά μας πρέπει να γίνει να περάσουν οι χρυσοπληρωμένες τράπεζες στα χέρια των εργαζομένων, γιατί μόνο τότε είναι δυνατόν να υπάρξει η αναγκαία χρηματοδότηση στη βάση των κοινωνικών αναγκών και όχι για το κέρδος, ώστε να πολεμηθεί η μαζική ανεργία και εξαθλίωση των εργατών. Η χρηματοδότηση πρέπει να εμπεριέχει και τη μορφή κρατικών εγγυήσεων για την επαναλειτουργία του εργοστασίου.
  5. Να υπάρξουν ρυθμίσεις που να διασφαλίζουν στη ΒΙΣ δικαίωμα προτίμησης σε όλες τις προμήθειες του δημοσίου και σε όλα τα έργα που χρηματοδοτεί το δημόσιο μέσω προκηρύξεων ώστε να υπάρξει αντικείμενο εργασιών για τη ΒΙΣ.

Σήμερα που σχεδόν όλοι οι βιομηχανικοί εργάτες του νομού και της χώρας αντιμετωπίζουν το φάσμα της εξαθλίωσης, με χιλιάδες άνεργους δίπλα μας, μια ανοικτή επιτροπή αγώνα πλαισιωμένη από τους εργάτες όλων των εργοστασίων, ανοικτή σε εργαζόμενους του ιδιωτικού και δημόσιου τομέα, ανοικτή στους άνεργους, είναι αναγκαία όσο ποτέ για να δοθεί νέα μορφή στους αγώνες μας στο δικαίωμα για δουλειά και ζωή αλλά κι εκείνο το περιεχόμενο που συνοψίζεται στο σύνθημα «Τα εργοστάσια και όλη η εξουσία στους εργάτες».


30/9/2015
ΕΡΓΑΤΙΚΟ ΕΠΑΝΑΣΤΑΤΙΚΟ ΚΟΜΜΑ (ΕΕΚ)

ΚΟ ΜΑΓΝΗΣΙΑΣ


30.9.15

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ: Ενημέρωση από τη δράση στην Ειδομένη στις 27/9/2015

H Λαϊκή Συνέλευση  - Ιατρείο Αλληλεγγύης Γειτονιάς Αγ. Νεκταρίου - Βόλουευχαριστεί κάθε συμπολίτη μας που δήλωσε έμπρακτα την αλληλεγγύη του, φέρνοντας στο χώρο μας ρούχα, τρόφιμα και φάρμακα για πρόσφυγες και μετανάστες που ξεριζώνονται καθημερινά από τον τόπο τους, για να γλιτώσουν από τους πολέμους και τη δυστυχία. 

Συνολικά συγκεντρώθηκαν και στάλθηκαν στο Κοινωνικό Ιατρείο - Φαρμακείο Αλληλεγγύης (ΚΙΦΑ) Νέας Σμύρνης 22 σάκοι ρούχων - κλινοσκεπασμάτων - υποδημάτων , με σκοπό την άμεση αποστολή τους στον προσφυγικό καταυλισμό ΚαραΤεπέ Μυτιλήνης και Ελαιώνα, ενώ παράλληλα 15 κούτες τροφίμων, ειδών υγιεινής και φαρμάκων μοιράστηκαν στην αποστολή αλληλεγγύης με το ΚΙΦΑ Δράμας , στις 27 Σεπτεμβρίου στην Ειδομένη.

Τα χρήματα που συγκεντρώθηκαν δόθηκαν για ανάγκες τροφής των σύριων προσφύγων που κατέφτασαν  στο κέντρο κράτησης Βόλου 26/9 (50 ευρώ) και για τις ανάγκες προσφύγων και μεταναστών στα σύνορα της Ειδομένης (100 ευρώ) μέσω των αλληλέγγυων στο Κιλκίς.

Θα συνεχίσουμε να αγωνιζόμαστε ενάντια σε όλους τους λόγους που οδηγούν ανθρώπους να παρατάνε τις ζωές τους και να μπαίνουν με τα παιδιά τους αγκαλιά σε μία βάρκα, για να διασχίσουν το Αιγαίο. Ενάντια σε όλους αυτούς που βγάζουν την φασιστική τους χολή, ενάντια στους περισσότερο αδύναμους και κατατρεγμένους.  
Ενάντια στον (εκ)φασισμό, στο μίσος, το φόβο, στην ανεργία, στην εξαθλίωση,  ενάντια στο θάνατο που επιβάλει ο σαρκοβόρος  καπιταλισμός και κάθε του εκπρόσωπος.

Στεκόμαστε στο πλευρό των προσφύγων και όλων των αποκλεισμένων αυτού του συστήματος. Πορευόμαστε με τα ταξικά αδέρφια μας σε κάθε σημείο αυτής της γης, για την ανατροπή των τεράτων του καπιταλισμού και το χτίσιμο της δικής μας ζωής, των αναγκών και επιθυμιών μας.